روايات وقصص ضمن Aswang Sa Probinsya

sagot ni Tita Susie habang may hawak pang sandok. “Ano po bang work ni Dasha? Dito lang po ba siya sa Probinsya o nagpupunta rin siya sa Manila?” tanong ko pa. Parang pamilyar ang mukha niya. Parang nakita ko na siya dati sa Manila.

Habang ako naman ay nakatingin ng diretso sa mga mata niya at hindi natitinag sa nakamatay niyang titig. “Ganyan ba talaga kayo mga probinsyana? Patanga- tanga?” “Sir, parang grabe ka naman yata sa mga probinsya na katulad ko. Pero hindi naman lahat patanga-tanga. Siguro sabihin na nating medyo belong nga po ako sa mga tanga-tangang sinasabi niyo. Pero minsan naman po matalino ako. Sa ngayon po hindi ko alam kung tanga po ba ako dahil gusto ko lang naman na iligtas ang mukha ko sa pagkakasubsob sa lupa.”

"Pero bakit sa probinsya ko? Doon, mas magiging kapansin-pansin tayo. Paano kung sundan nila tayo?" Umigting ang panga niya at mariin akong tinitigan. "Mas malaki ang tsansa kong itago ka roon. Malawak ang lupaing hawak ng pamilya mo, at mas kilala ko ang mga daanan ng probinsya kaysa sa mga lugar dito na punong-puno ng mata at espiya. Mas madali kitang mapoprotektahan kung nasa lugar tayo na hindi madaling pasukin ng mga kalaban."

Hindi intentionally ang iskandalo na pinasok ko kagabi kagaya ng mga nauna, pero ang ending ay mas trending pa sa mga nauna kong sinadyang kalokohan. Ang probinsya ng Salvacion ay binubuo ng labing-isang munisipyo at isang siyudad dito sa main land at may island city na sakop, ang Sta. Monica. Nasa parteng Southern Luzon ang probinsya namin at wala pang nagiging gobernador sa Salvacion na hindi mula sa angkan ng mga Dimagiba. It all started mula pa noong pinakasalan ni Lolo Leopoldo si Lola Victoria, na nag-iisang heredera ng mga Salvacion.

sagot nito. "Ok saan mo gustong pumunta kung sakaling maglalayas ka?" tanong ko dito. "Dito lang din sana sa Pilipinas Bestie. Pero malayo dito sa Manila. Gusto ko sa liblib na probensiya." sagot nito. "Ahmmm teka... Saan ba pwede? Wala akong alam Bestie eh. Alam mo namang hangang Batangas lang ang pinakamalayo kong probensya na napuntahan." wika ko.

Pagbibiro niya. Natutuwa naman ako sa sinabi niya pero hindi ko pa rin maiwasang mag-overthink dahil sa tuwing niyayaya ko siya na puntahan ang parents niya o kaya naman relatives pero ang palagi niyang sinasabi ay nasa probinsya raw ang mga ito. Hindi naman niya binabanggit kung saang probinsya iyon. "Ang bango natin babe, ah..."

Subrang bata pa n'ya para maintindihan ang lahat at hindi ko kakayaning makitang nasasaktan s'ya kapag nalaman n'ya ang buong katotohanan. "Malabong mangyari 'yon. Imposibleng mapadpad 'yon dito sa probinsya." "Sabi mo pagmamay-ari nila ang Winx State University? Baka nakakalimutan mong may branch sila dito sa lugar natin. Hindi malabong mapadpad 'yon dito." Napalunok ako sa sinabi n'ya. Damn... bakit ko ba nakalimutan 'yon?

ani ko. Noong bata pa kasi ako, tuwing bakasyon ako pumupunta sa kanila ni lola sa probinsya ng Negros Oriental. Ibang iba kasi ang buhay probinsya kumpara sa buhay dito sa Maynila, ang dami-daming sasakyan, mga tao, at polluted na ‘yong hangin. Sa probinsya, ang tahimik ng paligid at ang sariwa ng hangin.

HOWALD JACOB (HJ)... Bakasyon nila at wala silang pasok kaya naisipan nilang magkakaibigan na pumunta sa probinsya para maiba naman. Nagkasundo sila na sa probinsya ng mommy n'ya magbabakasyon dahil maganda ang klima sa lugar na iyon.

tanong ko sa kanya. Matino na kausap si Angela ngayon na tila ba hindi siya umiyak kanina. "Sabihin na lang natin na hindi lang sa Manila ang maraming crimes, dito rin sa province at isa ang province natin na nakakaranas no'n. There are a lot of criminals here, ang sabi nila ay sa gabi sila lumalabas kaya minsan ay tahimik sa dinaanan natin kanina," paliwanag ulit ni Angela.