At The Beginning Anastasia Novels & Stories

Tila nakikita ko pa sa isip ko ang pagngisi nito sa kabilang linya. Naikuyom ko ng mahigpit ang palad. So, alam nila at handa sila! I came and end up at the— Plan B. Nakikita ko kung paano sila pagtingin ng mga tao. Ang perfect nilang tignan no? Bagay na bagay sila. Is that Anastasha Natividad? Wow ang ganda naman pala kaya guwardyado ng asawa lagi. Simple lang kung mag-make up pero para siyang dyosa.

Nang naisuguro kong maayos na ang kaniyang kalagayan ay itinigil ko na ang panggagamot. Then I collapsed on the bed. "Princess!" Hanina panicked. "Shut up. I'm just sleepy." --- Naidilat ko ang aking mga mata nang may lagubo akong narinig sa labas ng aking kamara. "Anastasia, wake up and open this damn door before I break this on my own." The Emperor? Kumunot ang aking noo. Napabuntong-hininga nang naalala ang nangyari kanina.

“It’s been a year. And still, his killer walks free.” That struck something. His eyes flicked away, his breath caught, and he cleared his throat. “We’re doing everything we can,” he said stiffly. “We have leads. No one’s stopped searching.” Then he leaned forward, voice lower. “But you must stop.” I looked him dead in the eye, letting my silence speak louder than any scream. “You have no power over me,” I said, my face a mask carved from old stone. “Anastasia,” he began softly, “you must trust me.”

Nanginginig ang Mga hita niya Ng maabot ang sukdulan, napapaliyad Siya Ng bumangon Naman si asmodues at ipinagpalit ang position nila at Ito Naman ang gumalaw. Magdamag silang nag talik na parang bagong Kasal na sabik na sabik.. AFTER 1 YEAR Kabadong nag tanong si Anastasia sa kaibigan. "Anong itsura ko, Melly?" Ngumiti si Melly, anak ito ng bestfriend ni mommy niya na si Tita Mia. "Maganda ka naman na, Anastasia... kahit hindi ka na mag-ayos," sagot niya, ngunit ramdam pa rin ang kaunting kaba sa kilos niya.

Nagising si Anastacia na ang unang bumungad sa kanya ang nag-aalalang hitsura ni Vince. “Anne,” tawag nito sa kanya. Nasa kulay puting silid siya. Nakasaklay si Vince at maayos na ang hitsura nito, mukhang nabigyang lunas na ang mga sugat nito. Babangon sana si Anastacia pero hindi niya magawa, parang nakapabigat nang buo niyang katawan. Hindi rin niya maalala kung ano ang nangyari at bakit siya humantong doon.

"Hayaan mo na, tiyak na-miss nila ang isa't-isa." "Ano pa nga ba?—" "Virginia?" Nabaling ang tingin niya sa lalaking lumapit sa kanya. Higit itong gumuwapo, pero hinding-hindi niya malilimutan ang lalaking unang beses niyang inalalayan ng kanyang paglabirhen. "Prince?" anas niya. "Prince? Prince is there?" tanong ni Anastasia. "I call you again." Mabilis niyang pinatay ang tawag at inilapag ang cellphone sa lamesa.

Dahan-dahan niyang inangat ang mga mata. “Si Anastasia...”

Anastasia's top wear is a long sleeve and off-shouldered blue dress that is tucked into a floral circle skirt that only covers up above her knee. I guess instead of going for the strict-looking approach, she's going into the realm of cuteness to show her innocence. ...Innocence my butt. Behind that innocent facade, that girl's a savage. "Yula." Bigla niyang sinimulan basagin ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. "My Lady..." Lumapit ang maid sa gilig ni Anastasia na patuloy pa rin sa pagyuko. "Ipaalam mo kay John ang magiging schedule natin ngayon araw." Sabi niya.

naghand gesture pa siya na parang tinataboy ako. "Bakit ba? eh sa gusto kong may kasabay akong umuwi eh." "Annastasya, makinig ka, okay?" nagbuntong hininga muna siya bago nagpatuloy magsalita. Para bang nagtitimpi na lang siya sa akin. "Magkikita kami ni Apol ngayon. Gets mo na?" tumango ako.

I am busy lurking around the office when the office’s door suddenly opened. I instantly look at it, assuming it is Rocco. “Ang aga namang na tapos ng meeting mo?” “Who are you?” Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang mapag tanto kong hindi si Rocco ang nasa harapan ko ngayon. It’s a beautiful woman, blonde, tall and sexy. “I am Anastasia,” I said, smiling. I am trying to be friendly even though I don’t know her.