Ate Ko Novelas e Histórias

Pahabol pa nito at kaagad akong pinatayan nang tawag Pako the Kuko? Seriously? It's okay, if I'm look like a nail then she also look like an oil. Be thankful you're a woman Illana! Aish

KABANATA 53 " Kero_Dixlo, pwede bang maging tahimik ka na lang..." Biglang naramdaman ni Alana na hindi na mabango ang fried rice noodles sa kamay niya. Kaka-coax ko lang kay "cockroach brother", ngayon kailangan ko na namang mag-coax ng isa pa... 【Kero_Dixlo: Huh?】 【Kero_Dixlo: Ah! 】

"Eh, Koala..." Koa immediately feels depressed. "Ma'am, Koa ang pangalan ko. Hindi hayop na Koala." he complained. Alexa suddenly laughed. "Alright, alright Koa. Pero... mas cute pa rin ang Koala. Ayaw mo nun, unique!" Koa wanted to cry. "Ginawa mo naman akong isang hayop, Ma'am niyan eh." "Okay lang 'yan. Cute ka naman," Alexa said and winked. Nakita naman ni Louis ang kanyang ginawang pagkindat rito.

“Kayt! S-si Renton n-nasa baba, kaya please dito ka lang.” Pagkarinig naman sa pangalan na binanggit. Imbes na makaramdam ng takot ay nginitian lang niya iyon. “He’s here, so this is the day he will pay everything…”

Ang paligid ay puno ng amoy ng tuyong damo, alat ng dagat, at ang bango ng kumukulong saging na may asukal na niluluto ko sa maliit na kalan. "Alam mo, Rosa, kapag natapos ko itong basket na ito, ito ang gagamitin mo kapag namimitas tayo ng pako sa sapa," masayang sabi ni Kiko habang hindi inaalis ang tingin sa kaniyang ginagawa. Ang kaniyang mga kamay ay mabilis at sanay, isang patunay ng buhay na simple at malayo sa anumang gulo.

dagdag ko saka umalis pero bago yun "𝙥𝙛𝙛𝙩 𝙜𝙤𝙤𝙙𝙡𝙪𝙘𝙠 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙖𝙮𝙤!!" he said rinig kopa ang tawa ng ul*l tss sumakay nako sa kotse saka umuwi i need to get ready magiinvest ako sa company nila dito total lumulubog na daww kumapara sa pinas

paliwanag niya pa at inakbayan niya ang girlfriend niya. "Enjoy the food and we'll play a game later!" dagdag pa niya. Humiyaw ang halos lahat. Halatang gusto nang maglaro! Maliban sa Soju ay binigyan din kami ni Kiko ng soda. Walang tubig pero nahihiya naman akong mag-reklamo. Nakinig na lang ako sa mga comment nila tungkol sa pagkain. Tinanong kasi sila ni Sandy na sanay na sa Korean foods.

Kanina pa nag-umpisa si Coco para mahuli ang mga bata Ito ay isang lugar na tirahan para sa mga ordinaryong tao. "Inay... Inay..." Umiiyak ang mga bata nang malakas para sa kanilang ina, hindi alam na ang kanilang ina ay Hindi na bumalik sa kanilang panig. Ang kasuklam-suklam na kilos ni Koji ay ikinagalit ng lahat ng miyembro ng Medicine God Sect. Sa sandaling iyon, ang takot sa kanilang mga puso ay napalitan ng walang katapusang agos ng nagniningas na poot at layunin ng pagpatay.

Literal na sabi nito habang kumakatok sa pinto. Mabilis pa sa alas kwatrong nag-angat siya ng ulo. Biglang lumitaw si Keigo at may malawak na ngiti sa labi. “Mr. Keigo!” Mahina itong tumawa. “Just call me Nieo.” She bit her lower lip. “M-may kailangan ka ba? Is there anything I can help you with?”

malamig ang kanyang boses at tiningnan ng masama ang mga namumutlang Kano. "Who is he?" tanong ng isang foreigner sa babaeng nakikipagtalo sa akin. "He's the CEO of this airport, he is Mr. Suarez.." mahinang sagot ng babae. Napatingin kay Gerald ang mga iyon. Kahit ako ay hindi ko inaasahang ang ganoong eksena. Hindi ko alam na ganoon pala sila kayaman. Napatingin ako kay mommy Amanda, at nakangiting nagkibit balikat lang siya sa akin.