Ate Ko Novels & Stories

Kuya whisper. ☕

Ivy "Kuya Jeiz!" Sigaw ni Kiko na lumabas ng bahay ni lola at patakbong lumapit sa amin. Yumakap muna sya sa akin bago hinarap si Jeiz na ginulo ang buhok nya. "Mukhang namiss mo ko ah!" Natatawang sabi ni Jeiz. "Opo! Namiss ko kayo ni ate. Kanina ko pa nga kayo hinihintay eh." Masiglang sabi ni Kiko.

Kumalabit lang ang kilay niya pataas habang pinapakinggan ang sinasabi nito. "Pinagkaitan na nga akong makilala ang totoong mundo, maraming bagay na nga akong hindi alam. English nga hirap na hirap na ako. Hanggang ngayon hindi ko pa alam kung ano ang mishap, tapos saktan mo pa ako ng ganito. Ganon ka na ba talaga kalupit Korea?" Si Hunter naman nakasandal lang din sa tabi nito na todo kain ng hawak nitong Kkochi na nilagay sa isang meal box na itim.

reklamo ko. ''Eh kasi naman, ngayon ko lang 'to naramdaman!'' "Ano bang pinagsasasabi mo diyan?''kunot noong pinagmasdan ko ito habang patuloy pa rin sa pag-iimagine.

Kinuha n'ya ung first kiss ko! ---------------

Gano’n din siya, hindi maalis sa akin ang tingin niya habang kumikinang ang mata sa paghihintay ng sagot ko. Tiningnan ko siya. “Hindi ako natuloy,” sabi ko. Nakita ko ang unti-unting paglaki ng mata niya at pag-awang ng labi niya. “Why?!” pasigaw na tanong niya. Nakita kong napalingon ang mga bata kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Sorry! Don’t worry, we’re just playing,” sabi ni Sol kina Koa na nakatingin sa amin. Nag-peace sign pa siya.

"Kuya..." OCEAN_TEN

Hindi iyon simpleng katahimikan kundi ‘yung katahimikang may itinatagong galit. Sa sala, nakatayo si Amor Curry, mapula ang mukha, mahigpit ang panga, hawak ang tablet na parang gusto nitong ihampas sa pader. Halatang may kinabubulukan ang araw niya. Mga papel ng kompanya ang nakakalat sa mesa. Mga numero. Mga desisyong hindi umayon sa gusto niya. Sa gilid, nandoon si Jason. Tuwid ang tindig pero kabado ang mga mata.

Isang bote ng Empi lights, isang pitsel ng pineapple juice at adobong paa ng manok ang inilagay ni Kiko sa maliit na lamesa labas ng bahay nito. "Simple lang ang buhay. Batak lagi ang katawan natin sa trabaho. Karapatan natin maglasing para kahit papaano maramdaman naman natin ang barya-baryang sahod natin," wika ni Kiko saka inabot sa kanya ang shot glass.

"Oh, wait. Sa pagkakaalam ko meron s'yang coulrophobia." Nangunot ang noo ni Trixie dahil hindi niya naiintindihan ang sinasabi ni Joel. Bago lamang iyon sa kanyang pandinig. "Coulrophobia?" "Yup! Coulrophobia, fear of clowns. Naalala kong hindi siya mahilig dumalo sa mga kids party lalo na kapag may clown na dadating. One time niyaya ko s'yang manood ng movie sa cinema, nagkataon na IT pala 'yon. Grabe, Trixie, 'yon 'yong unang beses na dumugo 'yong ilong ko dahil sa suntok niya."