Ate Ko Novels & Stories

Hindi ko mapigilan hindi mapa ngiti dahil gusto ko manalo talaga. “Yung last naman Lilura..” paalala ni Kohen sa akin kaya tumango ako. Muli akong umayos ng tayo ko para lalo ko makuha yung Koala na gusto ko. Nang ibato ko ang huling dart tumama ito kaya nag tatalon ako. “Boss, yung Koala gusto ko please saka yung penguin tapos yung isa sa bata siya tanungin mo..” utos ko sa may ari na naka ngiti lang.

"At bakit parang hindi ka mapakali diyan? Para kang may nakainom na kape." "Hindi ko pa siya kilala ng lubusan, pero alam ko na siya na 'yun. Nakita ko siya sa bakery, nagbebenta ng tinapay. Ang bango ng amoy ng tinapay niya, parang siya na rin ang amoy ng forever ko!" "Tinapay? Shine, anong pinagsasabi mo?" naguguluhan na talaga si Peanut. "Hindi ka ba nagugutom? Gusto mo bang kumain?"

panggagatong pa ni Athan. “Sinong may sabi sa inyo?” maangas nang tuligsa ni Kenneth. Pagkuwan ay ibinottoms up ang alak sa kaniyang baso at tumayo. “’Yan si Kenneth Fontalan na kilala namin,” natuwang wika ni Kyro. “Matinik pa rin sa mga chiks!” pang-aasar din sa kaniya ni Athan saka nakipag-high five kay Kyro pagkatapos ay humagalpak ng tawa parehas.

Pinupog ng halik ni Stela at Carlota habang nag-apir naman kay Kiko habang pinagmamayabang niya ang star niya. “Ang galing-galing naman ng big boy na 'yan! Dahil diyan magpapapansit si Ama Kiko kasi ang isa diyan masyado nang obvious sa pagpapansin!” Pumalakpak sila habang nakatingin naman ng nakakaloko si Kiko kay Bugoy na nasa tabihan ko dala ang mga gamit ko at bag ni Zyro. “Hm... Ang tanong may pag-asa nga ba?” Umirap si Stela.

It was very small in his eyes, yet he remained staring. "Hindi pa rin siya nagbago, hindi ba?" Iyon ang mga salita ni Mang Kiko na pumukaw sa huwisyo ng binatang nakatulala, habang nakalabi. "Not even a tiny pint," he answered. "Wala pa sa atin ang nakakahuli ng ugali ng bata, tanging ang yaya Guada lang niya."

I, Karma, gathered supplies—food, water, and potions—struggling to keep my mind calm despite the anxiety gnawing at me about what lay ahead in the Tower of Doom. “Tiera, are you sure we’re ready for this?” I asked, tucking the last potion into my bag. “This Iron Fang you mentioned… just how strong is it?” Tiera’s eyes met mine, heavy with a grave warning. “Karma, the ten generals of the Tower of Doom are no ordinary foes,” she said, her voice solemn. “Each possesses unique abilities and commands their own army of minions. The first general, Iron Fang, is a colossal wolf with iron-clad skin and teeth that can crush even the hardest stone. But he’s not the only threat—his territory spans the s

Ko. * ** ***

pala ang iniisip. "It's kamote Kianna Aphrodite at hindi kukote!" pagtatama n'ya rito. "Then what is kukote nga?" pangungulit pa nito. Naihilamos n'ya ang palad sa mukha at parang nauubosan ng pasensya na sinagot ito. "Kukote is just a term for brain or pag-iisip. If you say i*****k mo sa kukote mo that means ipasok mo sa isip mo para hindi mo makakalimutan," paliwanag n'ya rito.

😨 Ang Pagkagulat ni Kiko Agila Si Kiko Agila ay naghintay nang kalahating araw, palihim na minumura si Santos Kuang sa sobrang bagal. Handa na sana siyang puntahan ito nang biglang nagbago ang ekspresyon niya. May malakas na pag-alon ng spiritual energy mula sa baryo. At bago pa siya makagalaw, narinig niya ang isang rumaragasang killing intent na papalapit nang mabilis.

Kabanata 9 MATAPOS na maituro sa akin ni Gerlie ang mga gagawin ko ay naiwan na ako sa aking sariling table. Si Gerlie ay ang isang empleyado rin ng kumpanya at ito ang inatasan ni Joshua upang magturo sa akin ng mga dapat kung gawin sa araw-araw. Madali naman akong matuto ngunit may ilang mga bagay na hindi ko lubos na maunawaan lalo na’t hindi naman ako nag-aral ng kolehiyo.