Atlas Carrying The World Mga Nobela at Kwento

Naramdaman ko ang isang tela na ipinatong ni Atlas sa aking balikat. "Isuot mo 'yan at kumilos ka sa kung anong nararapat. Huwag mong ipahalata na ngangayon ka pa lang nakarating sa Regno," turan ni Atlas. Walang pagdadalawang isip na isinuot ko na ang balabal na ibinigay n'ya na may kasamang hood. Idineristo ko ang aking upo at seryosong humarap sa aming dinaraanan.

She doesn’t want to humiliate herself more. She watched Knoxx walked back inside the hotel. Pagbalik nito matapos ang ilang minuto, bitbit na nito ang natutulog na si Atlas. Tahimik at maingat itong muling sumakay ng sasakyan at umupo sa tabi niya. Nang umandar ang sasakyan, sandaling naalimpungatan si Atlas. ‘L-let me hold him,” alanganin niyang sabi. Sandali siya nitong tinitigan subalit pinagbigyan naman siya nito at maingat na inilipat si Atlas sa bisig niya.

Nasa likuran lang naman namin nag-aantay kung anong ilalagay sa hawak n'yang pushcart. Pero para manahimik si ate Lucy. Lumapit na lang din ako kay Atlas. Sinabihan pa ako ‘ayaw ko raw siya malayo sa ‘kin’. Oo na lang ako para wala na ito masabi. Magkatabi na kami nakatayo nakahawak ang tig-isa naming kamay sa push cart. “Uuwi na ba tayo, baby?” usisa ni Atlas. “Pagkatapos dito uwi na tayo,"

Si Serena Madison. Kaagad naihubad ni Atlas ang kanyang jacket, at kinumot iyon sa dalaga. Humihinga ito at halata naman walang masamang nangyari dito kundi ang natamong gasgas ng tuhod nito. Sadyang nawalan lang ba ito ng malay? Binuhat na lamang ni Atlas ang dalaga saka isinakay sa sasakyan niya. Nang mapansin niya ang sunod-sunod ngang sasakyan na dumaan… Mga tauhan ng pamilyang Aquinas.

"Lola?" Humarap si Freya kay Alea at kanya itong niyakap. "Alea, nagtagumpay ka," wika niya. "Opo, lola. Nanalo tayo," nakangiting sabi ni Alea. "Muling naayos ang nagulong mundo dahil sa brilyanteng ito," wika ni Freya sabay lahad sa nakabukas niyang palad upang saluhin ang mga kumikinang na bagay. "Ang mga nasawi sa nangyaring digmaan ay muling nabuhay. Ang may mga karamdaman at sugatan ay gumagaling. Ang magulong mundo ay naging payapa."

Mabibigat ang hakbang ng kanyang apat na paa at nanlilisik sa dilim ang mga mata na tila susungaban kami sa gutom at uhaw na itsura nito. Pero nang nag-angat ako ng tingin at nakitang may lalaking nakasakay dito ay ang nakapagpalambot sa tuhod ko at hindi kalaunan ay buong katawan na ang nanginginig. Hindi sa lamig kundi sa takot. The wolf is carrying a man while that man is carrying a very heavy and dark presence! "Summit Force!" Rinig ko ang mga bulungan ng mga xenas tungkol sa paparating.

‘Siguro kapag naging maayos na ang lahat…’ bulong ni Atlas sa sarili habang naglalakad. Samantala, nanatili si Drew sa loob ng kotse. Tahimik niyang pinagmamasdan ang batang papalayo. Hindi niya maiwasang mapangiti pero may kasamang lungkot iyon. Sa isip niya ay biglang bumalik ang isang alaala–ang araw na nakita nila si Atlas. Isang maliit na karton. Sa loob nito ay isang sanggol na halos kasya lang sa dalawang kamay. Umiiyak ang sanggol, tila humihingi ng tulong. Kay liit-liit pa noon ni Atlas at ngayon ay malaki na ito. Nakakalakad na ito. Nakakapagsalita na at marunong nang umintindi ng mga bagay na minsan ay masyado pang mabigat para sa isang bata. Iilang saglit pa ay binata na ito at m

Binuksan ko ang pinto ng sasakyan nang may tumawag sa amin. "Wait up, Mr. Henderson." Pinanliitan ko ng mata si Atlas. Humahangos siyang inabot ang hand bag ni Chandria saka napansin kong sinusundan siya ni Kaelum na may dalang luggage. "Salamat sa pagtanggol kay Ate,"pakli ni Atlas habang inaabot ang bag sa kapatid.

Kaagad namang sinabi ni Atlas na kasama siya nito at narito lamang para magsaya at magpakalasing. Napangiti pa siya nang masyado itong totoo sa mga sinasabi. Hindi man lang marunong gumawa ng kuwento o magsinungaling. Hindi tulad ni Apollo, ay puro kasinungalingan. Pagpasok nila sa loob ay malakas na musika ang sumalubong sa kanila at ibat-ibang ilaw na siyang puamapaikot sa paligid habang ang lahat ng tao ay sumasayaw at nagsasaya. Hawak-hawak ni Atlas ang kamay niya at hindi naman siya nakaramdam ng pagkailang. Dumiretso sila sa counter, at kaagad na humingi ng alak.

Ngumiti ito kay Atlas at sana puntong iyon— ang buwan ay binasbasan ang babaeng nasa harapan niya upang ito lamang ang katanging-tanging mag ningning sa madilim niyang mundo. Dahil sa halos kakilala ni Atlas ang mga tao sa munting bayan ng Laz Mercedes ay alam nito kung sino ang kokontakin upang magkaroon ng matutuluyan ang dalaga. Simula noon ay lagi na niyang pinupuntahan si Willow sa apartment nitp upang kumustahin.