Novel & Cerita Atlas Corrigan

“May upcoming charity event. Restricted ang leave ng staff na assigned sa guest and service floors.” “Emergency lang po.” “Family?” Natigilan ako. “Opo.” Tinitigan niya ako nang ilang segundo. “I’ll have to ask for approval.” “Approval for what?” Napalingon ako sa lalaking kakapasok lang sa silid. May hawak siyang tablet at sobrang pamilyar ang mukha niya. Kahawig niya si Atlas. Pareho silang matalim ang panga at may kumpiyansang halatang lumaki sa yaman at kapangyarihan.

Binati parin niya ito ng ngiti… Saka umiling. “Paano yan Atlas kailangan namin pahalagaan ang mga natitira niyang araw. Alam mo naman ang situation niya. Pero mayroong kaming itatanong sayo…” Ngumiti ulit si Atlas. “If it is all about corporate stuff, I will oblige to comply.” “Hmmm. Masasabi naming oo, tungkol ito sa dalagang nakilala ni Gabrie.” Lalong lumaki ang ngiti ni Atlas ngunit, “About that Sir I take an oath not to reveal anything regarding that matter.”

Pagdadahilan ko dito. Sumagot naman agad sa reply ko si Atlas. Alam na niya saw kung nasaan ako. Siyempre ako nagtaka ako paano? Magtataka ka paba girl CEO yan may mga ways yan. Naabutan niya na maga ang mga mata ni Natalia. Binati ni Atlas ang kaibigan ko. " Hi.. I'm Atlas Gilmore." Pag papakilala ni Atlas kay Natalia. "I know you." Sagot ng kaibigan ko kay Atlas. Ang mga tingin ni Natalia ay Biglang naging suspicious.

"Anong ibig mong sabibin Kuya? Tinulungan tayo nila Atlas na muling umangat sa pagkakabagsak diba? Ano ngayon yang pinagsasabi mo?" Tumawa ito, "Hindi pa din sapat iyon." Bigla niya na naman hinawakan ang kamay ko at hinila ako dahilan para muli na naman tumama ang tiyan ko doon sa lamesa. "Masyadong malaki ang hiningi nila sa akin kung hindi ko maibibigay iyon... ay hindi Colette wag mong ibigay lahat kay Atlas... iwan mo na si Atlas sasaktan ka lang niya. Kaya sumama ka na lang sakin habang nagkukulong pa ang demonyong iyon doon sa kwartong yun. Habang malaya ka pang nakakalabas."

May kapilyuhan at pagka-arogante ang dating nito para sa kaniya. "Okay, I'll you the truth. My family owns the ATC Security Agency. ATC stands for, Antonio Torres Cervantes. I'm his son, my Dad wants me to take over the company, but I have to work for it. He wants me to learn everything about our business from scratch. Don't worry, I'm good at fighting. I'm a black belt in Taekwondo, I know Muay Thai and boxing, and I'm skilled with guns. You can trust me to keep you safe."

"I am not proud of my family, Zeno. Mama left Papa when I was ten and took me and my twin brother. Atlas should stay with us, but Papa's family is influential, and they wanted us. For the peace of everyone in our broken family, Lash, my twin, ended with Papa, and I ended with Mama. Such an agreement!" “Atlas?” kunot ang noo na tanong ko. Thea's last name is Ferreira. Si Atlas Ferreira ba ang kakambal na sabi niya? I know that guy, pinsan ni Isidro Ferreira. Sikat sa underground being the genius geek hacker and the one controlling the system of FSO kaya walang makapasok sa firewall ng organisasyon na iyon basta-basta. But Atlas has his way to get into anyone's firewall na gusto nito. Basta gu

Ani Jessica. Nanatili kaming nakatayo sa tapat ng pintuan nang biglang bumukas ang pintuan ng CR at iniluwal nun si Atlas. Atlas looked shocked with our presence. His eyes are wide and lips are parted. He's wearing a white longsleeve polo partnered with his black pants. He's also wearing a dark blue necktie hanging around his neck. "Upo kayo," nagmamadali niyang saad at lumapit sa amin upang ituro ang sofa na nakapwesto malapit sa kanyang lamesa.

Sumimangot siya umubo sa kamay niya at sinabi, “Hindi siya ganoon kaganda. Ang ibig ko sabihin, okay naman siya.” “Napapano ka, Taylor? Bulag ka ba? Tignan mo siya! Natural ang ganda niya!” reaksyon ni Atlas bago ibinalik ang kanyang atensyon sa entablado. Tumayo si Atlas at sumigaw, “Hi, Charlie! Ako si Atlas! Usap tayo mamaya—” Hinatak ni Taylor ang jacket ni Atlas at hinatak siya pababa sa upuan siya. Sinabi niya, “Hindi mo siya type.”

Hinampas ni Colton ang kan’yang lamesa sa sobrang inis at galit na nararamdaman niya. “What do you want to do? Hindi nga natin alam kung nasaan si Atasha.” “It makes me think na may katotohanan ang sinasabi ni Ofelia. Ito lamang ang naiisip ko na dahilan para biglaan na umalis si Atasha. Kaya ba walang bakas o impormasyon tayo na makuha sa pagkawala niya? Pero paano niya magagawa ‘yon, Migs? Isang empleyado lamang siya. Sino ang tumutulong sa kan’ya na may malaking koneksyon para maitago siya sa akin?”

Ang nanigas na katawan dahil sa pagkakabigla ay dahan-dahang nanlambot dahil sa init ng yakap ni Daima. “Alam mo ba kung gaano ako nag-alala sayo nang mabalitaan ko ang nangyaring aksidente sa inyo ni Atlas!” wika nito nang bitawan siya. “Gusto sana kitang bisitahin sa hospital kaso hindi ako pinayagan ng amo ko sa trabahp lalo na at kailangan ngayon ng tauhan dahil summer,” pahingi niya ng paumanhin.