Audacity Tagalog Mga Nobela at Kwento

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

Luh ka! From: Thersese Ano naman mali doon, noh? Saka mas comfy ako tawagin siya sa gano'ng pangalan. Kayo nga tinatawag niyo siyang Lady Green na masyadong sagrado ang pangalan.

Sabi nito bago tumalikod at lumabas muli ng pinto. ----- Nakakunot ang noong nagtataka pa din ang binata kung papaanong nakakaintindi ang dalaga ng french. Galing ito sa mahirap na pamilya kaya papaano nito nagawang matutunan ang lengguwaheng ito? Hindi kaya ang kahirapan nito ay isa lang din palabas mula sa totoong kasintahan nito? Pero malabong hindi ito makalap nina Kheed.

"Hon pwede na ba today?" "Hon 2 days pa para sure, unless you want some blood." "Hahaha! Okay, I can staill wait. Good that it will be in Tagaytay." "Mas romantic ang pag pop mo ng cherry ko." "Shit ka tinitigasan tuloy ako." "Hahaha, your so horny!"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Tinitigan ko ang pangalan niya saglit bago ko ina-accept ang audio call. "Hello…" bungad ko. "Sorry. Abala ako kanina sa booth kaya hindi na ako nakapag-reply." I tried to make it sound normal. Saglit siyang tumahimik na parang nananantya. "Your line is busy. You were in a call. Sino ang katawagan mo at ang tagal naman ata ng pag-uusap niyo? Boy classmate, perhaps?" Nahimigan ko ng iritasyon ang boses niya.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Nakalimutan kong dapat pala magmaang maangan lang ako. Pero hindi nakalampas sa pandinig ko ang sinabi niya. Ang sarap sa tenga pakinggan ng baritonong boses niya kapag nagtatagalog. Napansin ko kasi na mula kanina ay puro english siya, mabuti pa ang anak nito na madalas nagtatagalog kapag nag-uusap kami.

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.