Awestruck Mga Nobela at Kwento

Ang balangkas ng naturang tao na ilang araw nang nagmumulto sa kanyang isipan. An intense panic and astonishment grasped to her inside like a colony of a honeybee settled uncontrollably in a hive. The feeling is ruthless but April is too damn good to make a numb show. Nagawa pa rin niyang huwag magpakita ng kahit na anong emosyon.

“She lost consciousness.” I don’t know what to feel. Kung makakaramdam ba ako ng saya dahil lumabas na si Heather o kung maiyak at makaramdam ng takot sa kung ano na ang nangyayari sa kanya. “Oh my gosh, oh my gosh!” Napatingin kaming lahat sa babaeng bagong dating at nakita namin si April. Tagaktak pa ang pawis nito at mukhang nagmamadali. The moment her eyes landed on me, I immediately frowned and walk up to me.

She was shocked, but something inside her felt strange habang pinapanuod niya ang mga ito. Napalunok siya nang muling hampasin ni Psikh ang pang-upo ng babae. Pansin niya ang mga butil ng pawis na tumutulo sa katawan ni Psikh. Kitang-kita niya rin ang maugat na kamay nito habang hinahampas nito si Anastasia. Aello was afraid, natatakot siya sa hindi pamilyar na pakiramdam sa katawan niya kaya naman wala sa sariling kinalampag o hinala niya ang mga kamay niya na naka-kadena.

The gate seemed to beckon us, inviting us to step into the unknown. Lalo itong lumiwanag na tila binabati kami, ngunit habang nakatitig ako rito ay nakaramdam ako ng pagkahilo. The swirling energy seemed to hypnotize my senses, kaya kaagad kong inalis ang tingin mula rito kahit manghang-mangha pa ako. The hypnotic dance of the energy was both alluring and disorienting, pulling me into its depths. Yet, despite the disorientation, I felt a surge of excitement. This was the moment I had been waiting for, the threshold to a new chapter in my life.

At sa bawat hakbang, bawat galaw, bawat paghinga, ramdam nila— Ang takot ay nagiging lakas, ang panganib ay nagiging koneksyon, at ang madilim na atraksyon ay unti-unting nagiging isang lihim na hindi nila kayang itanggi. Sa wakas, nakarating sila sa isang lumang warehouse, isang pansamantalang ligtas na lugar. Si Lena ay huminga nang malalim, ramdam ang adrenaline sa katawan niya. “Are you okay?” tanong ni Adrian, malamig ngunit may halong pag-aalala. “O-okay… I think,” sagot niya, nanginginig pa rin ngunit ramdam ang kakaibang excitement sa dibdib niya.

And beyond them, Alexander’s parents, freshly back from their trip abroad, smiling with that quiet pride only they carry, holding the suitcase of his little brother, who has been chattering nonstop about finally meeting his niece. The flood of emotions hits me all at once surprise, disbelief, gratitude, awe. I feel as if I can’t breathe, as if the world has tilted slightly and I am suspended between reality and some beautiful dream. I glance at Alexander, searching his face for explanation, for any clue that this is real. And he just smiles, calm, steady, his presence anchoring me, full of that quiet certainty that always grounds me. “You… you did all this?” I whisper, my voice trembling des

May mumbled, throwing endless questions at herself because she couldn't believe what had happened. Nakahawak ito sa kaniyang pisngi at balewalang pinunasan ang dugong kumalat sa kaniyang labi. Mukhang mas nasaktan pa ito nang emosyonal kaysa sa pisikal. Visible sa ekspresyon nito ang pagtataka. That was Xandra's reaction as well when she first witnessed the true color of that jerk.

Bumitaw si Justin sa paghalik sa kanya at agad na hinubad ang kanyang blouse at bra. The Mt. Everest that tempted him ay nakita niyang muli! Inviting him to have a taste. At walang sabi-sabing kinuyumos niya ito. Massaging in a circular motion while s*cking the other one. "Ahhh..." Ang ungol ni Winona at sinambunutan ang buhok ni Justin. Hindi niya alam kung anong klaseng pakiramdam ang nadarama niya ngayon.

Napabuntong hininga nalang ako na tumalikod, ayokong mapansin ako nito at masisira na naman ang mood ko. I took an undetectable step backward however the man appeared in front of me in an instant that my soul almost separated from the body because of so much shock. Paano nito narating ang kinatatayuan ko ay hindi ko mailarawan, it was so quick na hindi ko namamalayan o ako lang itong nawala sa konsentrasiyon ay ewan hindi ko alam.

Gusto kong lapitan, hawakan, kamustahin at gusto kong makita. Napabuntong hininga. Humakbang ako ng isa, dalawa, tatlo hanggang sa tumama ang tuhod ko sa kanto ng kama, pumatalikod ako, pumaupo. Naramdaman kong hinawakan, kinapitan ni Kuya Sam ang tagiliran ko. Ganoon pa rin naman ang bilis ng tibok ng puso ko. “Tinatanong kita bata, anong nangyari sa’yo?”