Awit Sayo Awit Sa Akin Mga Nobela at Kwento

Basta, iba. Umupo siya sa gilid ng kama at saka humarap sa akin. Naging seryoso ang kanyang mukha habang nakatingin sa akin. “Hoy, ikaw. Baka naman maging marupok ka kapag nag-sorry sa iyo ang kvpal mong asawa?”

Maya maya ay sumimangot sya. Bumuwelo naman ako, mahirap na, baka mapikon. "Kidding aside, natutuwa talaga ako na naaalala mo ako tuwing gusto mong..." Tinitigan nya ako. "Ano?" Napalunok ako. Haaaay, ang ganda. Buray ni ina nya, gusto ko syang halikan. "Ahhm, ano... kapag gusto mo ng kasama," alanganin ang ngiti ko.

Ngumiti ito ng mapang-akit at nakakagat-labi "Okay, naniniwala na ako. I really want you so bad at ayaw kong may kaagaw sayo. Sasagasaan ko lahat ng babaeng magtangkang agawin ka sa 'kin. Mababaliw ako pag nawala ka. I love you so much sweetheart." Madamdaming sambit nito at mapusok na humalik sa aking mga labi. .................................................... [ Meghan's POV ]

inis na sabi ko "Bakit ako ma aawa sayo eh kasalanan mo naman! Basta ka nalang sumasakay sa kotse ng may kotse. Kaya yan ang napala mo. At wag kang masyadong magdrama, hindi nakakabulag ang pepper spray. Mayamaya ay madidilat mo na rin ang mga mata mo" rinig kong sabi niya "Nako touched talaga ako sa pag aalala mo" sarkastikong saad ko

Kaya galit na galit ito sa akin? I scoffs, starting to feel pity for myself. Kasi lahat ng tao sa paligid ko yun ang iniisip, maging ang boyfriend ko na pinakainaasahan kong makakaintindi sa sitwasyong meron ako. " Alam mo, sana nga nagpapanggap lang ako, para hindi ako nahihirapang unawain ang lahat. Para hindi ako nahihirapang unawain ka. " Iling na sabi ko, hindi makapaniwala sa mga paratang na ibinabato nito sa akin.

mahinang usal ko sa sarili. "Ahhh. hmmm." napalunok ako ng aking laway. "Pucha naman oh. Nakakabwisit talaga itong mga kaibigan ko. Ganito pala kahirap ang manligaw. Mabuti na lang naging babae ako. Ni hindi ko man lang alam kung paano sabihin ang salitang "I Love You". Natutop ko ang aking bibig sa huli kong sinabi. Parang malakas kasi ang pagkakabigkas ko.

sabi nito. Tumango ako ron, mabilis na naniwala. Hindi ko alam kung uto-uto lang ba talaga ako o sadyang mahal na mahal ko siya kaya malaki ang tiwala ko sa kaniya. "Tell me what's on your mind, Baby? We need to talk properly and I need your thoughts," malambing na sabi nito nang yakapin ako. "O-okay lang naman sa akin iyon. May tiwala naman ako sa'yo pero syempre n-nasaktan pa rin ako," sabi ko.

Antonnette Nakakainis ang Justine na ito. Bwisit talaga kinikilig na ako eh. Tapos bigla ba naman akong sasabihan ng hindi daw ako naka inum ng gamot ko kaya nababaliw na naman ako. Tangina lang talaga. Kung hindi lang kita mahal na bwisit ka ay kanina ka pa naka tikim talaga sa akin ng sampal. Bwisit!!

Miles Point of view “Pwede ba, lumayo ka nga sa akin.” Naiinis kong sabi. Hinawi ko ang mga kamay nito na nakayakap sa aking baywang. Nakasimangot na lumapit ako sa sofa at pabagsak na umupo.

Tatayo na sana ito pero mabilis ko itong nahawakan "Yaya, ayos lang po ako. Busog pa po ako. Kung ay iba po kayong gustong gawin, gawin niyo na po. Pwede niyo na akong iwan dito." nakangiting wika ko dito. Saglit itong natigilan. Tumitig ng ilang saglit sa akin bago muling naupo "Naku, wala naman akong gagawin. Dito na lang din ako...sasamahan na lang kita." sagot nito. Hilaw naman akong tumawa