Bad Engineer ถ่านไฟเก่าวิศวะ Novels & Stories

“เหนื่อยมากเลยครับอาวิคเตอร์ รู้แบบนี้เรียนวิศวะเหมือนป๊ะป๋าดีกว่า” “โยธาอ่ะนะ เป็นหมอเถอะไทเกอร์ ดีแล้ว พวกลุงนี่กว่าจะจบเลอะเทอะไปหมด อยู่กับอิฐ หินปูนทราย ไทเกอร์จับมีดผ่าตัดดีแล้วลูก" เจเจพูด

Bad Engineer 29 - รู้ใช่ไหมว่าจะฉันจะจัดการกับเธอยังไง ทางด้านไฟ @ตึกคณะวิศวะ

วิศวะปี1 หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่น่าคบหาเลยสักนิด แต่ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไรเพราะมีใครบางคนต้องการให้เธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว “อย่ากังวลไปเลยค่ะ คนอย่างหนูจะไปเข้าตาพี่เขาได้ยังไง” --- แมททิว วิศวะปี 3

เธอเอ่ยแซวพี่ชายเหมือนอย่างที่เคยทำ “อย่าดูถูกฝีมือเชฟเซนต์” “ตั้งแต่ไข่เจียวตอนนั้นแล้ว เค็มปี๋ ดีนะไม่ไหม้” “วันนั้นเกิดข้อผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อย”

เบสหันไปตะคอกสีหน้าเครียดใส่เพื่อนข้างๆ ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย ว่าบุคคลตรงหน้าที่ใช้ปลายกระบอกปืนเคาะโหนกแก้มเขาเมื่อกี้คือใคร ในตอนแรกเขาเองก็จำไม่ได้หรอกเนื่องจากมองเห็นใบหน้าไม่ชัด แต่พอรุ่นพี่วิศวะคนนี้เดินเข้ามาใกล้ๆแล้ว ทั้งรูปทรงใบหน้าทรงผมและน้ำเสียงเขาจำได้ ขึ้นมาทันทีว่านี้คือรุ่นพี่วิศวะปีสามที่ทราบมาคร่าวๆ ว่าเป็นลูกคนมีอิทธิพล พูดง่ายๆ ก็คือลูกหลานมาเฟียนั่นเอง

ไซซีว่าบ้าง “แต่ว่าก็ว่าเถอะ มึงเซ็งบ้างไหมที่คนเก่าไอ้เด็กนั่นตามมายันนี่” แพตตี้ถามตามประสาคนไทย “ที่สุด” ตอบพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเซ็งเป็ด

ทัชขยับแว่นเล็กน้อย ยิ้มมุมปากด้วยความเย่อหยิ่ง “ผมดูข้อมูลของ ‘Wanderer Services’ แล้วครับ... น่าขำสิ้นดี ใช้เครื่องมือยุคพระเจ้าเหา ซ่อมแบบขอไปที... ผมจะทำให้พวกมันรู้ว่า ‘วิศวกรรมที่แท้จริง’ คืออะไร” “ดี...” ภาคภูมิแสยะยิ้ม “งั้นเริ่ม ‘แผนการ D: The Engineering Duel’ ได้เลย... ยึดสัมปทานโรงไฟฟ้าชุมชนก ลับมาให้ได้ แล้วเขี่ยพวกมดปลวกนั่นออกไปซะ”

"ขนมปัง แกหาพี่รหัสเจอยัง" "ยังเลย พี่อักษรก็มีน้องรหัสครบทุกคนแล้ว" "หรือว่าพี่รหัสของแกจะอยู่วิศวะ" "ไม่รู้สิ" แต่ถ้าใช่ก็ขอให้เป็นเขาคนนั้น

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 43 [บริษัทวงศ์เศวตอีเล็คโทรนิคส์จำกัด] บริษัทแห่งนี้ผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์รวมถึงเครื่องจักรกล ที่จริงชาละวันเรียนมาไม่ใช่ว่าจะนำมาใช้ในบริษัทไม่ได้ แต่ครอบครัวอยากให้เขาเรียนทางด้านบริหารมากกว่า จะได้บริหารบริษัทช่วยพี่ชาย เพราะเรื่อ งเครื่องจักรกลก็มีพนักงานที่เชี่ยวชาญอยู่แล้ว

ถ้าอย่างนั้นฉันกลับนะ ดูเหมือนแกก็จะไม่ว่างแล้วนี่" “อีตาพี่ธิศ ไม่คิดว่าจะเป็นคนช่างตื๊อแบบนี้ นี่พวกวิศวะเขาเป็นแบบนี้กันหมดหรือไงวะมิวปากดี งี่เง่าเอาแต่ใจชะมัด เดี๋ยวแม่ก็ทิ้งเสียนี่” “แต่ก็น่าดีกว่าแฟนเก่าแกมากไม่ใช่เหรอ รายนั้นไม่สนใจอะไรเลยนะเอาแต่เรียนกับฝึกงาน”