Novelas y relatos de วิศวะหมาแก่จะแทะกระดูกอ่อน

นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตาคมกริบไล่สำรวจไปตามพื้นผิวของกระดูก “มีรอยกัดแทะจากสัตว์กินเนื้อชัดเจน แต่...” นางหยุดชะงัก พลางใช้นิ้วชี้ไปยังรอยแตกแนวขวางที่อยู่ใกล้กับปลายกระดูก “แต่รอยแตกตรงนี้... ไม่ใช่จากการกัดหรือการเน่าเปื่อยตามธรรมชาติ แต่เป็นรอยแตกที่เกิดจากการถู กกระแทกด้วยของแข็งอย่างรุนแรงขณะที่กระดูกยังสดอยู่”

เฟิงหยวนเจี๋ยพยักหน้า พลันหันไปหยิบเครื่องมือคล้ายสิ่วเล็ก ๆ ปลายแหลมโค้งมน ออกแบบมาเพื่อ “ปรับแต่งกระดูก” โดยเฉพาะ เสียงกระทบ “ตึง ตึง” เบา ๆ ทำให้ผู้สังเกตการณ์บางคนอดไม่ได้ที่จะย่นคิ้ว เพราะไม่เคยเห็นวิธีการเช่นนี้ “ข้าจะจัดกระดูกให้เข้ากับแกนโลหะของขาเทียม… ต้องบ างแต่มั่นคง”

เขาจับหมาป่าตัวหนึ่งและใช้พลังจิตสำรวจเข้าไป พบว่ากระดูกและโครงสร้างเนื้อเยื่อภายในผิดปกติอย่างมาก มันเหมือนกับลูกโป่งที่ถูกเป่าลมจนพองโต ดูใหญ่ก็จริง แต่เพียงแค่แตะเบา ๆ ก็อาจจะแตกได้

เรือนส่วนหลัง ทั้งเรือนส่วนหลังกลายเป็นพื้นที่เฉพาะของหมาป่าศึก มันนอนอยู่บนเบาะนุ่มที่ยืดหยุ่น ห้อยหัวของมันอย่างเกียจคร้าน อาบแสงแดดอย่างสะลึมสะลือ ทันใดนั้น มีของบางอย่างโยนลงมา ตุบ… เป็นกระดูกท่อนใหญ่ หมาป่าศึกยกเปลือกตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน ชำเลืองมองแวบหนึ่ง แล้วปิดตาใหม่

"มองไม่ออกว่า หมาแก่ตัวนี้อย่างคุณกลับมีสติสัมปชัญญะมาก เดี๋ยวจะให้กระดูกสองชิ้นให้คุณกิน" ว่านหมินยิ้มเย็นชา เอื้อมมือตบหน้าหวงป๋อด้วยท่าทางหยอกล้อสัตว์เลี้ยง

หลิงอวี๋ดามกระดูกให้เสี่ยวเมาเสร็จแล้ว หากว่าไม่กระทบกับแรงจากภายนอกมากนัก กระดูกก็จะไม่หักอีกครั้ง หลิงอวี๋เร่งรีบ เด็กตัวน้อย ๆ เช่นนี้ พวกเขากลับปล่อยให้ทนทุกข์ทรมานครั้งแล้วครั้งเล่า!

วิชาหดกระดูกที่ว่านี้ก็คือการใช้กำลังภายในเพื่อทำให้กระดูกเคลื่อนที่ ลดช่องว่างระหว่างข้อต่อ จัดเรียงกระดูกใหม่เพื่อลดขนาดส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย วิชานี้เป็นวิชาสำหรับเด็ก ต้องแบกรับความเจ็บปวดที่คนทั่วไปไม่อาจทนไหว

"ผมกำลังจะบอกทุกคนเลยครับว่ากระดูกพวกนี้มีเนื้อติดอยู่ เราไม่จำเป็นต้องทิ้งอย่างเดียวนะครับเพราะเนื้อส่วนที่ติดกระดูกพวกนี้นะอร่อยมากๆ ยิ่งได้จับแทะด้วยมือกัดด้วยปากยิ่งสนุกและเพิ่มอรรถรสในการร่วมมื้ออาหารในหมู่เพื่อนฝูงด้วยนะครับ คล้ายกับการละลายพฤติกรรมเพื่อให้สนิทกันมา กขึ้นนะครับ" "หม่ามี้ๆ น้องนิวขอแทะด้วยได้ไหมครับ"

แจ็คแสยะยิ้ม ยกประแจขึ้นพาดบ่า "ไอ้ลูกหมาพวกนี้ กล้ามาเหยียบจมูกพวกกูถึงลานเกียร์... ถ้าปล่อยให้พวกมันเดินกลับออกไปแบบครบสามสิบสอง พวกกูก็เสียชื่อวิศวะหมดดิวะ!" "ลุยแม่งเลยเพื่อน!" เสียงตะโกนรับกันอย่างฮึกเหิมดังกึกก้อง นอร์ธหันกลับมามองเต้ที่ยืนหน้าเสียอยู่เล็กน้อยเมื่อเ ห็นว่าแก๊งวิศวะไม่ได้กลัวอย่างที่คิด

Engineering Stalker วิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก! EP 18 หมาเด็กขี้หึง! .................................. @มหาวิทยาลัย หมับ ต้นแขนเล็กถูกรั้งเอาไว้ในยามที่กำลังจะเปิดประตูลงจากรถ