ทนาย Novels & Stories

คราวนี้ราเชนถามด้วยสีหน้าที่จริงจังมากกว่าเดิมเป็นอย่างมาก และนั่นทำเอาพายุเองก็ตอบไม่ได้ว่าจะทำยังไง “มึงอย่าลืมนะว่ามึงเป็นทนาย อย่าทำอะไรที่มันนอกเหนือกฎหมายที่มีอยู่ในมือของมึง อีกอย่างหากว่ามันพลาดไป รู้ไหมว่าคนที่จะเสียใจที่สุดก็คือตัวมึงเอง” ชนาธิปพูดและตบไห ล่เพื่อนเบาๆ เหมือนกับการส่งกำลังใจ

"ความจริงคนสนิทของคุณกนกเป็นคนที่ไว้ใจได้ทั้งนั้นค่ะ แล้วก็ไม่มีใครชอบคุณหญิงกิ่งแก้วเลยเพราะเจ้าหล่อนบ้าอำนาจ งั้นเอาแบบนี้ไหมคะ น้ารู้จักคุณทนายประจำตระกูลอยู่ รบกวนพ่อเลี้ยงช่วยติดต่อให้น้าหน่อยได้ไหมคะ ถ้าเกิดว่าพ่อเลี้ยงอยากจะทวงความยุติธรรมให้กับลูกสาว น้า ต้องติดต่อกับทนายคนนี้ค่ะ" "ทนายคนไหนครับบอกผมมา" "ทนายรักษ์ กมลาภูพิงค์ค่ะ"

เสิ่นชิงซูโกรธจนพูดไม่ออกแล้ว ทนายถอนหายใจหนึ่งที “แต่ว่าคุณก็อย่ามองโลกในแง่ร้ายเกินไปนะครับ แม้ว่าคราวนี้จะล้มเหลว แต่ว่าพวกเรายังฟ้องได้อีกครั้ง แต่ว่าจะฟ้องอีกครั้งต้องเว้นระยะเวลาครึ่งปี” “ฉันทราบแล้วค่ะ” เสิ่นชิงซูระงับไฟโทสะที่สุมเต็มอกไว้ กล่าวว่า “ลำบา กคุณแล้วค่ะ” “ผมขอโทษนะครับ ที่ช่วยเรื่องคุณไม่ได้”

วรรณเรศถามทนายเมื่อเห็นชื่อเจ้าของบ้านคนปัจจุบันในสัญญาซื้อขาย “ใช่ครับ ผมเป็นทนายของสามีคุณณิช‍ชา ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะ” ทนายก้มศีรษะให้นิดๆ เป็นเชิงลาแล้วเดินแยกไป

"ไม่เกี่ยวกับท่านหรอกค่ะ ฉันอยากจะถามคุณว่า คุณพอจะรู้จักทนายที่น่าเชื่อถือในประเทศแนะนำให้ฉันได้ไหมคะ?" "ทนายที่น่าเชื่อถือ? ผมมีรุ่นน้องคนหนึ่งในประเทศ แต่ช่วงนี้เขากำลังว่าความอยู่ ไม่ทราบว่างานของคุณหนูเสิ่นเร่งด่วนไหมครับ?" "ไม่เร่งด่วนมากค่ะ"

ทนายในวัยกลางคนในสูทเข้มที่นั่งถัดมา กำลังจัดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ “ผมเป็นทนายประจำตระกูล ดูแลเรื่องมรดกและสัญญาต่างๆให้กับคุณภวินท์” น้ำเสียงของทนายนุ่มนวล ชัดถ้อยชัดคำ กุลจิราเพียงพยักหน้ารับ

ซือเฉิงซานพูดขึ้น ในเมื่อเธอเปรียบเสมือนภรรยาของเขา ดังนั้นการที่เรียกเขาว่าคุณมันดูห่างเหินจนเกินไป “ตกลงค่ะพี่เฉิงซาน พรุ่งนี้จะมีทนายเข้ามาพบพี่เพื่อสอบถามเรื่องราวทั้งหมด พี่สามารถพูดกับเขาได้ทุกเรื่องไม่จำเป็นต้องปิดบัง ทนายคนนี้เป็นคนของนายท่านโล่ เขามาเพื่อช่วย แก้ต่างให้พี่หลุดพ้นจากคำว่าแพะในคดีนี้

ั้น ดนัยเป็นถึงผู้คร่ำหวอดในวงการกฎหมาย ผ่านคดีความมานับไม่ถ้วน ประสบการณ์โชกโชนเกินครึ่งชีวิต เขาควรเข้าใจดีว่าการเลือกทนายไม่ใช่แค่เรื่องฝีมือ แต่เป็นเรื่องของความเชื่อมั่นและความรู้สึกปลอดภัยของลูกความด้วย แล้วเพราะเหตุใดกัน...ทำไมพอเป็นกรณีของเธอ เขาถึงดูเหมือนอ ยากปัดเรื่องนี้ให้พ้นตัวราวกับรีบร้อนตัดสินใจแทนเธอเสียอย่างนั้น?

ถึงอย่างนั้นทนายที่เธอพามาด้วยก็ยังคงความสุขุมและสุภาพ ตอบโต้คำหยาบคายด้วยรอยยิ้มเย็นใต้กรอบแว่นเท่านั้น “ผมเป็นทนายที่ได้รับการมอบอำนาจอย่างถูกต้องจากคุณเฌอริตา ศิริประภาพันธ์ครับ รีบตัดสินใจและเซ็นเถอะครับ” “กูไม่เซ็น!”

ชายคนนั้นมองอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนยิ้มเยาะ “ไม่เกี่ยวกับคุณ อย่ามายุ่งดีกว่า” “ผมชื่อวายุ เป็นทนายของเจ้าของร้านนี้ และผมขอเตือนว่าถ้าคุณไม่อยากเจอคดีอาญาเรื่องทำร้ายร่างกายและล่วงละเมิดสิทธิส่วนบุคคล เชิญออกไปเดี๋ยวนี้”