Badboy นิยาย เรื่องราว Novels & Stories

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’ กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี “ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า “แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’ ‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน! ‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’ ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจตัวเอง เพียงเพราะกลัวความเสียใจ “บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำในสิ่งที่เฮียไม่ชอบ!” “ก็พีชชอบแบบนี้ คุณอย่างี่เง่าได้ไหมคะ” ครอบครัว ผู้หญิง เซ็กส์ ยา... คือความสุขของผม ไม่จำเป็นต้องใช้หัวใจ! แค่ร่างกายร้อนรุ่มเมื่อสัมผัสกัน แค่นั้นก็เพียงพอ...

"เธอเข้าหาเขาในฐานะลูกค้า ส่วนเขากลับเผลอใจให้ในฐานะคนรัก" จากคนโปรด ที่เขาอยากดูแล กลายเป็น คนเดียวที่เขาอยากเอาคืน

มาร์คิน : มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งประธานบริษัท ฉากหน้าคือนักธุรกิจ ฉากหลังคือเจ้าของธุรกิจสีเทาและสนามมวย เป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายๆ คน แต่ใครจะรู้ล่ะว่า เบื้องหน้าที่อีกฝ่ายแสดงออกมากับเบื้องหลังนั้น…แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว นาร์มิน : หญิงสาวจิตใจดี มีรอยยิ้มที่จริงใจ ใครมองเป็นต้องหลงเสน่ห์และหลงรัก ภายนอกที่ดูเข้มแข็ง แต่จริงๆ แล้วภายในกลับมีความอ่อนแอซ่อนเอาไว้ ‘อยากให้ฉันปล่อยน้องชายเธอไปเหรอ? หึ…ถ้าอย่างนั้นก็เอาตัวเธอมาแลกสิ’

เลียนคือผู้ถูกเลือกตามคำทำนาย แต่ตัวเขาเองกลับไม่เคยล่วงรู้ความจริงเบื้องหลังนั้นเลย ผู้ใดก็ตามที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาจะได้รับพรให้มีพละกำลังมหาศาล ยิ่งพวกเขาได้แนบชิดกับเลียนมากเท่าไหร่ พวกเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ทว่าเลียนกลับถูกคนของตัวเองหักหลัง เขาถูกผลักไสให้เผชิญกับความทรมานแสนสาหัสราวกับตกนรกทั้งเป็น และท้ายที่สุดก็ถูกเนรเทศไปยังชายแดนของฝูงศัตรู เขาไม่รู้เลยว่า โชคชะตาของเขากำลังจะพลิกผันไปตลอดกาลนับตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา ณ ฝูงศัตรู เขาได้พบกับสี่พี่น้อง—แอนดรูว์ แจ็ค นิค และมิค โดยมีแอนดรูว์เป็นอัลฟ่าของฝูง และสิ่งที่ทำให้เลียนต้องตกตะลึงก็คือ ชายหนุ่มทั้งสี่คนนี้... กลับกลายเป็นคู่แห่งโชคชะตาของเขา ทว่าในขณะที่เลียนคิดว่าความทุกข์ทรมานในชีวิตของเขาได

ค่ำคืนหนึ่งที่แสนเหงาเธอถูกเพื่อนผลักให้รู้จักกับหนุ่มหล่อร้ายวัยมหาลัย เผลอใจไปสร้างความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ ‘พันไมล์’ เจ้าของฉายา เสือร้ายแห่งวิศวะ

เกริ่น เมื่อคืนผมกลับมาคอนโดนได้ไงวะ เมาชิบหาย!! ผมค่อยๆกวาดสายตามองไปรอบๆห้องเพื่อหาเส้นด้าย แต่!! เชี้ย!! นี่มันไม่ใช่คอนโดผม แต่มันเป็นบ้านของไอ้ป่า ผมมาที่นี่ทำไมวะเนี่ย!! ผมดีดตัวลุกนั่งพรวด แล้วก็มองไปรอบๆห้องอีกครั้ง จนสายตามาสะดุดกับผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆผม เธอกำลังนอนลืมตามองผมอยู่ เธอเอาผ้าปิดใบหน้าของตัวเองไว้ครึ่งหน้าให้เห็นแค่ช่วงตากับหน้าผาก ผมจะไม่ตกใจเลย ถ้าเธอเป็นเส้นด้าย เธอนี่เธอไม่ใช่ "เธอ...." ผมค่อยๆเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ปิดใบหน้าของเธอ "ยะ อย่านะ อย่าดึงผ้าออกนะ" มือเล็กขว้ามาจับมือผมไว้ ไม่ให้ผมดึงผ้าออก "วีนัส...'' ผมขมวดคิ้วมองเธอ เธอเงียบไม่ตอบอะไรผม ต้องใช่แน่ๆ นี่ผมทำบ้าอะไรลงไปวะเนี่ย!! ผมมีอะไรกับเด็กนี่หรอวะ "พี่ใจร้าย...." น้ำตาเธอเอ่อล้นขึ

ส้มหวาน กับ จักริน "ฉัน...อยากนอนกับคุณ" กล่าวออกไปอย่างเลื่อนลอยแต่มันคือสิ่งที่อยู่ในความคิดตลอดหลายวันที่ผ่านมา ไม่สิ...มันแทบจะเป็นความฝันที่ตามหลอกหลอนในทุกค่ำคืน สะโพกผายขยับขึ้นลงบนเนื้อตัวกำยำ กลีบเนื้อถูกความแข็งร้อนเสียดสีทุกจังหวะโยกขย่ม... เธออยากมีเซ็กซ์กับจักริน กรามแกร่งขบกันแน่น ความแข็งร้อนกลางร่าง เบ่งบานขีดสุด "เสียใจด้วยแต่คืนนี้ ฉันไม่ว่างสำหรับเธอส้มหวาน" เขาดันร่างของเธอออก มองด้วยแววตาว่างเปล่า ใบหน้าเนียนชาดิก เสมือนถูกน้ำเย็นจัดสาดใส่ เขาวางธนบัตรปึกใหญ่ลงบนโต๊ะ "ฉันขอตัว" "เดี๋ยว เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย อย่าเดินหนีฉันแบบนี้นะ !" ************ ใบหน้าเนียนเห่อร้อน สายตาคู่คมที่เปี่ยมไปด้วยแรงตัญหาจับจ้องมาที่เธอ เขาครางยาวห่อปาก “โอ้ว

“ลงโทษเบย์เรื่องอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ “โทษฐานที่ดูแลและปรนนิบัติไม่ดี เธอต้องชดเชยให้ฉัน…จนถึงเช้า”

'Zone วิศวะ หรือที่เรียกติดปากว่า 'โซนวอ.' ไม่มีใครอยากเข้าไปเฉียดใกล้เพราะฉายา.. ตีนมหันตภัยของคนคุมถิ่น วันหนึ่งก็มีคนทะเล่อทะล่าเข้าไปขอถ่ายรูปภายในนั้นจนได้รู้ว่าเธอคือ 'เหมยลี่' น้องสาวของคุณหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มและค่ำคืนหนึ่งที่มีทั้งความพลั้งและพลาดเกิดขึ้นก็พาเธอกับ 'เฉิน' คนสุดท้ายในแก๊งที่ยังโสดมาพัวพันกันจนยากจะกู่กลับ

แค่แฟนเก่า ถ้าดีจริงจะกลายเป็นของเก่าได้ยังไง “มึงนี่สร้างเรื่องเซอร์ไพรส์ได้เก่งมาก” “ไหนว่าโค้ชลงสนามเองไม่มีทางแพ้” “มันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มลงเลย” . . . “ไม่คิดเลยว่าตั้งแต่เลิกกันจะตกต่ำถึงขนาดต้องเป็นเด็กเสี่ย” “...” “หรือตอนนั้นก็เป็นเด็กเสี่ยแล้วเหรอวะ ของแบรนด์เนมถึงได้ไม่เคยขาด” “ระหว่างเราตอนนี้เป็นแค่แฟนเก่า จำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ”