Bahay Ni Andres Bonifacio の小説・ストーリー

Fort Bonifacio. Naghanda si Haile para sa darating na Chamber of Commerce banquet. Habang tinitingnan ang sarili sa salamin ng cloakroom, narealize niyang ito na marahil ang unang malaking oportunidad niya pagbalik sa BGC. Tama si Hudson Miller—masyado siyang nakulong sa Pampanga at masyadong nagtagal sa gulo ng pamilya Carnell.

MATAPOS mapagbayad ang tunay na may sala, kung saan ay mga tauhan pala ni Mr. Benitez ang talagang pumatay kay Philip Baltazar gayundin sa pamilya nito ay labis naman ang pagsisising nararamdaman ngayon ni Andrew dahil sa maling impresyon niya kay Renato Monteza at sa pinamumunuan nitong sindikato. Sa totoo lang ay ngayon lang siya naka-encounter ng ganitong grupo na maganda ang mithiin.

He told me a lot of things about politics. "Alam mo ba na ayon sa theory, si Emilio Aguinaldo ang nagpapatay kay Andres Bonifacio." I giggled. I know that theory pero never ko pang narinig nang first hand. Natapos na kaming sumayaw noon. Nakaupo na lang kami sa chairs. Hindi na kami tumayo dahil napagod na rin yata siya. We danced almost half of the music and it was tiring.

Apat sila na magkakapatid, bilang nag-iisang babae at ang bunso pa ay tinagurian siyang perlas ng kanilang pamilya. Si Koronel Antonio Patricio ang kanilang panganay, kilala siya bilang isang mahigpit at bayolenteng opisyal ng mga guardia civil. Ang ikalawa namang si ginoong Andres Pablo ay mas kilala bilang Hukom Fetalino ay sinasabing matapobre at hindi makatarungan ngunit dahil sa koneksiyon siya pa rin ang punong hukom dito sa San Pascual.

Sa isang masukal na bahagi ng Pugad Lawin, nagtungo ang daan-daang mga Katipunero sa pangunguna ni Andres Bonifacio. Dama sa hangin ang bigat ng desisyong kanilang haharapin — ang wakasan ang pananahimik at simulan ang armadong pakikibaka. "Panahon na!" sigaw ni Bonifacio habang hawak ang kanyang cedula. "Hindi na tayo alipin. Dito sa lupaing ito, tayo ang magtatakda ng ating kapalaran!"

Marahan kong itinaas ang aking kamay upang mag-unat. Magtutungo nga pala kami sa hacienda ngayong araw. Ang Hacienda Bonifacio na pagmamay-ari ng aming angkan. Mayo 10 ngayong araw at nagpasya ang buong angkan ng Bonifacio na magtungo sa Hacienda Bonifacio upang ipagdasal ang kanilang kalagayan sa kulungan sa Maragondon, Cavite ang mga tiyuhin ko na sina Andres Bonifacio at Procopio Bonifacio.

tanong ni Gabriel, habang tinitingnan ako. "Si Andres Bonifacio ay naging bayani dahil sa kanyang tapang at determinasyon na ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa. Siya ang nagtatag ng Katipunan, isang lihim na samahan na naglayong palayain ang Pilipinas mula sa mga Espanyol," paliwanag ko, habang nakangiti. "Wow, ang galing po niya. Salamat po, Daddy. Paano naman po si Jose Rizal, Mommy?" tanong ni Gabriel kay Angie.

Magpakumbaba ka at umiwas. Maraming nagbago sa Hacienda. Arthur and Ronald helping my dad to manage his Hacienda. Lalo na't mas dumami ang mga baka at kabayo namin. Nag-hired pa ng apat na lalaki si Andrei para dagdag sa tauhan ni Papa.

"Kaya hindi mo pwedeng sabibin na walang kaawa 'yang si Conrad... oo nga, katulad ng sabi mo, mabuti siyang tao. Paano kung dahil pala sa pagiging mabuting tao niya kaya may nainggit sa kaniya? Kaya siya pinagplanuhang patayin? Hindi natin talaga alam..." Malakas akong napabuntong hininga, she has a point. Hindi lang pala talaga ang masasamang tao ang mayroong mga kaaway. Napailang na lamang ako. "Kumag is not my name, Andy." Narinig ko ang pagtawa niya. "Pakialam ko? Totoo namang kumag ka?" "Call me Andres." Mas lalo siyang tumawa. "Kumag!"

Pamilyar sa kanya kaya napakunot-noo siya. “Francis! Anong ginagawa mo rito?” aniya rito nang ihinto niya mismo sa kinatatayuan nito. “H-hi,” tipid nitong bati sa kanya. “Alam kong hindi mo naman kaano-ano si Mang Andres. Pero gusto ko lang ipaalam sa ‘yo ng personal na dinala ko siya rito sa Maynila para magpagamot.” “Oh my! Anong nangyari sa kanya?” nag-aalalang tanong niya rito.