Bakit Umaalulong Ang Aso Novels & Stories

“Babayaran ko kung kinain ng aso, pero dahil nilayuan niya ito ay hindi ko babayaran.” Napansin ko kanina na sa tuwing pinapakain ng mga tindero ang aso sa harapan ng kaniyang tindahan ay dumarami ang bumibili sa kaniya, hindi dahil sa suwerte ang mga aso na iyon, kundi dahil nakatitiyak ang mga tao na maayos, malinis at walang sakit ang karne. Kapag nagustuhan ng aso ang karn, ibig sabihin ang ligtas itong kainin.

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

"Kanina, habang kasama ko si Mrs. Chen, may nakita kaming dalawang aso. Isang napaka-mahal na aso, milyon ang halaga, at isang askal sa kalsada. Pulubi, mabaho, at puro garapata." Tumigil si Sunny sa paghuhugas ng kamay. Tahimik siyang naupo sa tabi ni Rowan, hinihintay ang susunod na sasabihin ni Evelyn. Patuloy si Evelyn, ngayon ay mas madiin ang tono. "Nagutom ang mayaman na aso ni Mrs. Chen, kaya binigyan ito ng pinakamahal na pagkain. Kumain ito nang napaka-elegante, na siya namang ginaya ng askal. Pero alam mo ba kung ano ang ginawa ng askal dahil hindi nito kayang gayahin nang maayos ang mayaman na aso?"

Biglang kumalam ang sikmura ko, kahit na hindi naman talaga ako gutom. Kaya dali-dali ko ‘yong kinain, at hindi maiwasang mapapikit na lang. Bukod kasi sa sopas, may kaning malagkit pa. ‘Yong sinaing lang mismo, pero ang ginamit nila ay gata instead na tubig. Tapos isasawsaw sa asukal.