Novel & Cerita Bakit Naghuhukay Ang Aso

sambit ko. "O, bakit ayaw mong humarap sa 'kin? May itinatago ka ba?" tanong niya pa. Naririnig ko ang mga yabag niya na unti-unting lumalapit sa 'kin. Wala naman akong maitatago kaya humarap na ako kay Mama. Nagulat siya nang makita niya 'yung aso. "Hala, ang cute cute naman ng aso na 'to," wika ni Mama. Akala ko, mapapagalitan ako dahil nag-uwi ako ng aso.

Napa kunot ang noo ko nang may natatanaw akong parang aso sa di kalayuan. "Teka aso ba yun? Bakit parang anlaki?" Malayo ang kinaroroonan nito at kitang kita mula rito kung gaano ito kalaki. Hindi ko Makita kung anong kulay ang aso dahil medyo madilim na rin. May ganitong aso pala rito, nakakatakot palang gumala pag gabi sa gubat. Kung ganun kalaking aso ang lalapa sakin baka isang kagat lang patay nako kaagad.

Why? "Why, Azul?" Tumahol ang kausap na aso. I bent my knees to pet him. Biyernes ng umaga. Kakatapos ko lang itong pakainin kaya ang laki sa layaw na aso, nakahilata na lang ngayon sa sahig na animo'y kontento na sa buhay. Napangisi ako. "Nauna ka pa sa akin kumain, ha? Spoiled ka."

Diba ang sweet? “Aw! Aw! Aw!” napasimangot na lang ako nang makita ko si Winter na kinakagat ang water hose. Takte! Ang lalim pala ng iniisip ko. Hindi ko man lang namalayan na wala na pala sa harapan ko ang tatlong aso. Napatingin ako sa gawi ng dalawa pang aso na hindi kalayuan sa gate. Mayroon silang kahon na inaamoy na hindi ko alam kung saan nanggaling dahil kanina ay wala pa ‘yan. Papalapit pa lang ako sa kanila ay naunahan na ako ni Winter na papalapit sa kapwa niya aso at nakigulo rin sa pang-aamoy sa kahon. Maya-maya ay nakita ko na lang na nag-iiba ang mood nilang tatlo na animo’y mananakmal na sa tindi ng galit. Bigla akong kinutuban ng kaba hindi dahil sa tatlong aso kundi sa ni

Hindi niya ito mapipigilan kung may gusto itong gawin sa kanya. Kahit na ang isang mabangis na hayop ay hindi pwedeng pigilan ang kanyang mga paghihimok, lalo na ang isang aso. Pero natakot siya na baka magalit siya ulit kaya hindi na siya naglakas-loob na magsalita pa. Nagawa niyang pigilan ang kanyang ngiti at maingat na sinagot ang kanyang kalagayan.

"Bilisan mo yung takbo ah, kung ayaw mong maging hapunan ng nasa likod mo." Nanlaki ang mga mata ni Ruth ng marinig mula sa likod nya ang angil ng isang aso. Nakita niya kung paano ito maglaway at handang-handa ng lapain ang payat niyang katawan. Napasigaw sa tuwa si Austin ng habulin silang dalawa ng aso iyon, habang si Ruth ay nagpatirapa na sa paghatak niya. Ayaw rin naman niyang makagat, malas nga ang buhay niya pero ayaw niya pang mamatay lalo pa kung mamatay nalang dahil sa kagat ng aso.

Nanlaki ang mata ko at agad napalingon sa bagay na dumaiti sa binti ko kanina. Nagsumikap pa akong huwag makalapag sa sahig dahil sa takot. Baka kagatin ako no'n. Pero ilang saglit ay lumabas din kalaunan ang buntot ng maliit na hayop. Kulay puti ang balahibo niya at nakalawit pa ang dila habang humihingal at kumakawag ang maliit na buntot. Isang Bichon Frise na aso. Nagsalubong ang kilay ko at napatanong sa sarili. Paano nagkaroon ng ganoong aso dito?

Hinawakan niya ang kamay ko, pinagmasdan ang bawat daliri ko na tila sinusuri ang isang mamahaling alahas. "Wala ka namang kapansanan sa kamay," bulong niya, ang init ng hininga niya ay dumadampi sa balat ko. "Bakit napakapangit mong pumitas ng bulaklak?" "I’m so sorry, Mr. Buenavista," sagot ko, hinarap ko ang mukha niya. "Hinabol kasi ako ng aso niyo. Alam niyo po ba ang sabi nila? Ang aso, nagmamana sa amo. Kung baliw at nangangagat ang aso, malamang mas malala ang ugali ng may-ari."

"Bakit naman mukhang interesado ka yata?" "Wala naman ho. Naku- curious lang ho kasi ako na masyado. Kasi po parang may iba kasi eh. Bigla yatang nag bago ang treatment nya sa atin." tila pa nag iisip na sabi nya sa abwela.

“Hindi lang pala busog ang tiyan mo sa pagkain… pati mata mo, busog na busog na rin.” Napakagat labi si Asia, hindi malaman kung tatakbo o magtatago sa sahig. “H-ha? A-anong sinasabi mo d’yan?” Tumingin si Wild sa katawan niya sabay kindat. “Yummy ba ako?” Plak! Parang may tunog sa utak ni Asia. Nag-froze siya sa kinatatayuan. Literal na na-stuck ang sistema niya. Hindi makagalaw, hindi makasalita.