Bakit Umaalulong Ang Aso 소설 & 이야기

Kasalukuyan silang namamahinga sa sala, kanina lamang ay sa garden sila tumambay, pumasok lang sila dahil masyado nang mainit ang sikat ng araw. "Ang weird pala ng buntis, baby." Kagat ang apple na nag-angat siya ng paningin. "Paano mo nasabi?" "Hindi pa ba obvious sa kinakain mo? Apple na isinasawsaw sa suka." "Masarap kaya. Gusto mo?" alok niya rito na agad nitong inilingan. "No, thanks. Makita lang kitang busog ay busog na rin ako," tinig pa nito.

Ngunit may sementadong pathway para makalakad parin ng hindi nadudulas. Nasa gitna pa lang kami nakita na namin ang mala higanteng kulungan ng mga aso sa gilid. Ang mga aso naman na sobrang laki ay nagpapahinga sa maliit na gazebo open ito at makikita mo silang nagpapahinga.

"Sino po?" "Siya. Ayan oh, nasa labas ng bintana." Sinilip ni Minggay ang tinutukoy ng ale. Napasigaw siya ng makita sa ibaba ang isang pagkalaki-laki at itim na itim na aso na may naninilaw na mata at mahahabang pangil. Nakatingala ito sa kanila. Ang tatlong ulo nito nag-aagawan sa bawat patak ng dugo mula sa aleng nahikbi.

Kahit nga sabaw tubig na may asin, asukal o sabaw kape kain pa rin mahalaga maibsan ang gutom ay may biyaya galing sa taas. Napangiti ako ng makita ang ulam na hinahanda ko. Nagsimula na akong mag gisa ng togue habang ang isda ay inasinan ko na para maya maya lang a'y maiprito ko na. Ayoko ng labsa o labog na gulay masarap pa rin yung medyo ma-crunchy kaya saglit lang ang gulay na lutuin at sana dumating nga ng maaga si Azul para aminit pa. Nakasaing na rin naman ako sa rice cooker.

"Alam mo kapag hindi mo pa inilayo ang mukha mo, baka mag dilim ang aking paningin tapyasin ko ng samurai 'yang ulo mo?! Inis niyang pagbabanta rito. "Ang mabuti pa bumababa na tayo para makakain na ng almusal, sigurado tapos na sina Manang Helen na manghanda ng ating Almusal." Anas pa nito. "Kumain kang mag isa mo,'no!" Mariing kong wika.

pananakot ko dito may aso kasi ako na pinangalan kong bantay napulot ko lang ito sa daan pero ang gandang aso na paligoy-ligoy lang sa daan tinatanong ko kung meron may ari nito pero wala naman daw kay dinala ko ito pinaliguan at pinakain malaking aso ito brown ang makapal nitong balahibo na puno ng putik nong nakita ko sa daan habang naka higa akala ko nga patay na ito pero ng lapitan ko ito para tignan umangat ang ulo nito pero nag hihina na ito kaya naawa ako dito binuhat ko kahit mabigat at meron din mga pusa na paligoy-ligoy sa daan inampon ko narin hindi naman nagagalit sila tatay mas mabuti daw yon may alaga kaming mga hayop. "Ggrrrrrr aww!!!! awww!!! aww!!!" rinig naming tahol ni ban

Bakit ang dami naman yata nila? Usually sundalo ang mga nagche-check, e. Minsan dala-dalawa lang din ang nakatukang mag-check. May bitbit pang mga aso tapos pinapaamoy-amoy lang sa mga bags. Paano kaya kung may sipon ang aso? Paano niya naaamoy iyon?

Bakit ganyan suot niya? Ang dami tuloy mga asong ulol napapatingin sa kanya. Alam naman natin kung ano ang tumatakbo sa isipan ng mga aso na 'to! Jusko! Great. Just great. Napasandal ako sa upuan, pinipilit pigilan ang sarili ko na ma-bad trip. Alam kong wala akong karapatang magalit, pero hindi ko maiwasang maalala ang drama na iniwan niya noong naging sila ni Marquis.

Inis siyang humalukipkip noong lumapit ito sa nakasaradong kurtina at halatang nag-aalala para sa aso. Titig na titig ito sa kurtina, magkasalikop ang mga palad at mukhang nagdarasal. Noong umungol ang aso na halatang nasasaktan ay napataas din ang mga balikat nito. Napasinghap ito at pigil ang mapahikbi. Humarap itong luhaan sa kanya. Wala siyang sinabi at pinanood lang ang pagtakbo nito palapit sa kanya na para bang alam nito kung saan siya nakatayo.

Dinama ko ang malamig na hangin sa aking katawan Napatingin ako sa ibaba na kung saan naroon ang aso na kanina lamang ay pinapanood ko, ngumiti ako at hinaplos ang ulo nito.Tumahol naman ito at inikutan ako Malakas akong napatawa ng bigla itong tumakbo.Sinundan ko ang aso kung saan siya pupunta at napatigil ako ng Makita na papunta siya sa bulto ng isang lalaki