Banatan Tagalog Novels & Stories

"Huwag kang mag-alala, walang sumusunod. Malinis na ang dinaanan natin simula nung itinapon mo 'yung sapatos." "Bakit kailangang Batanes?" bulong ko. "Akala ko ba, iniwan na natin 'yung lugar na 'yun para sa mas ligtas na buhay sa Maynila? Bakit tayo babalik sa kung saan nagsimula ang lahat ng gulo?"

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

Idinikit nya Ang Tenga upang mabanaag Ang kabila nito. "Bett!" Bahagyang lumakas na Ang kanyang boses. "Bett! Kanina ka pa riyan!" Hindi na siya nakapag pigil pa at naging sunod sunod Ang ginawang pagkatok. "Hindi ka na nakakatuwa! Lumabas ka na diyan kung Hindi aalis Ako.." Banta niya rito.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla.

“Nanay Cita pabili nga po ng banana cue tatlo po.” Magalang na wika ni Alexander, itong si Nanay Sita laging nakangiti at mabait ilang taon na ako dito, nag bibinta na sila rito, ito na ang ikinabubuhay nila. Ang asawa niyang si Mang Delfin ang tagaluto at Nanay Sita naman taga benta. Akalain mo ba na naka pag patapos sila ng anak nila sa kolehiyo sa pagtitinda ng banana cue, nagsisimula sila nang alas nuebe ng umaga, hanggang hapon na yun mga alas singko sila mag liligpit ng kanilang paninda ubos na yun madalas kulang pa. Hindi kasi tinipid sa asukal at ang sarap ng saging mismo.

Kalaunan ay unti-unting ngumisi si Babe sa kaniya, 'tila nagmamalaki. "Sure, I'll just call you later. Baka babalik na rin kasi ako sa Manila, napadpad lang ako rito sa Tuguegarao para makakain ng pansit batil patong, kaso wala pang bukas na pansiteria ngayong oras. Nakalimutan kong taga-rito ka pala, sana natawagan kita." He shrugged his shoulders then patted my head. Natatawa pa rin ako sa boses nito tuwing sunud-sunod ang pagsasalita niya ng tagalog. Nabubulol pa siya minsan.

Baka naman iba talaga ang gusto niyang sabihin. “Killian said that he thought he bumped into Daddy’s weiner. He said ‘tòtoy’ and that’s weiner or penis in English, mommy. It was called ‘bòrat’ in Tagalog, too.” Napatingin na lang ako kay Trace na tumatawa lang at parang natutuwa pa sa mga kalokohan ng mga bata. Narinig ko na ang salitang tòtoy dahil iyon talaga ang direct na Tagalog term para sa ari ng lalaki pero ang bò–bòrat? Where was that coming from?

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Kabanata 6 Boyfriend Dahil sa narinig ay hindi ko tuloy maiwasan mapatingin sa katabi ko. Nanlaki pa nga ang mga mata ko nang mamukhaan ko kung sino ang nagsalita. "Bente Pesos?!”