Novel & Cerita Banats For Your Crush

“How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?” Mabilis akong umiling. “Wala po akong crush! At lalong wala pong lumalapit sa akin para maging crush nila. Tulad po ng naririnig mo, tingin nila sa akin ay… manananggal at anak ng aswang.”

“Anong pro tip, Zach? ‘Wag mo nga akong itulad sa ‘yo. Isa pa, pinipilit ko na lang ngang huminga kanina no’ng magkasama at magkausap kami, e. Hingin ko pa kaya numero niya? Saka, para sa’n ba?” “Nyay, mahina pa rin pala ‘tong bunsong manok namin!” Naiiling na sabi ni Zachariel bago ipinagkrus ang mga braso, “Malamang para tsumansing lalo! Ayaw mo bang mas madalas makausap ‘yong crush mo?” Pinangilabutan si Gian. “Sabi na ngang ‘di ko kasi crush si Lyle! Ang kulit mo rin, ‘no?!”

umiiling na sabi nito bago tumalikod para bumalik ng kotse. Tse! Atribido! Inis na sabi ng isip niya sa kakatalikod lang na binatilyo. Hindi siya kumikilos sa kinatatayuan hanggang sa umalis na ang kotse. Nang mawala na ito sa pangingin niya ay nabaling ang tingin niya sa librong nasa di kalayuan. Oh my! Compatible yata talaga sila dahil mahilig ding magbasa ang crush niya. Oo, crush na crush na niya iyong isa sa kambal.

Grabe! I'm driving him crazy daw! Nababaliw na sya sa pagka crush sa akin. "Crush mo ko no?" tiningala ko sya at papasok na sya sa banyo. "I'm not that stupid," aniya at tuluyang pumasok na sa banyo. Humaba ang nguso ko at sinapak ko ang noo ko. Napahiya pa tuloy ako. Pungol talaga ako. Bwisit! Pero hindi. Crush niya ako talaga. Idini deny lang niya. Paaaminin ko sya. Kala niya.

I said then sighed "Anong yes nay ka dyan b*ang ka. G*go ka talaga kahit kailan: natawa naman silang lahat. Hay buti naman di na sila warla kasi mahirap na yung ganun. Pero sa totoo lang at the end of the day nagkaka-bati din naman sila, yung away-away nila este namin parang bonding na din. "Pero teka, di ko naman sinabing crush ko sya eh, wala kaya akong nabanggit. Sekreto ko lang kasi dapat yun eh" nakanguso kong sabi pero ang mga b*ang nagtawanan lang. Amp

Atubili, tumango siya. “Pangalawa, malamang crush ka lang niya. Normal para sa parehong mga lalaki at babae na magkaroon ng crush sa isa't isa. Hindi ka dapat mag alala dahil kumukupas ang mga crush pagkalipas ng ilang panahon, lalo na habang tumatanda ka, kaya huwag mong itong hayaang makaapekto sayo. Kung sumobra, kausapin mo na lang yung teacher mo, okay?”

Tinapik ko ang kamay niya na ginagamit niya paghalumbaba. Tinignan niya ako ng masama. "Bakit ba? Epal nito eh. Kita ng tinititigan ko yung crush ko eh. You know naman na minsan ko lang makita. Be generous okay?" Inirapan ako nito at tumitig ulit sa tanawin niya kanina. "What are your plans ba? Are we going to the other booths to enjoy ourselves or are we just gonna stay here all-day para pagmasdan mo yung crush mo?" May sarcastic na aniya ko sa kaniya.

napa wow Naman ako nang Wala sa Oras. "Biruin mo nga Naman ,sa pwede mong maging fiance ay Yung hate mo pa dati" napairap Naman si Crystal dahil sa sinabi ko, humalakhak lang kaming lahat maliban sa kanya na sigurado ako Kung Wala itong make up at pulang pula na Ang Mukha.

Bumuntong hininga na lang ako dahil hindi yata ako mananalo sakanya. Nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kagwapuhan niya habang kumakain. Ang gwapo niya talaga, kaya crush na crush ko siya noon eh. Kinagat ko ang kutsara habang nakatingin sakaniya.

** tanong niya na parang may makakasagot talaga. Napangiti ako. **"Mas mabuti nang kamukha mo siya, Justin. Para hindi na ako mahirapan magbantay kapag teenager na siya. Kung guwapo yan tulad mo, nako! Ang dami niyang magiging crush!"** biro ko. Napatawa siya at umiling. **"Hala, Mommy! Defensive ka agad! Eh kung kamukha mo yan, panigurado mas magiging heartthrob pa!"**