Baron 3 Gardens Novels & Stories

Ang hangin ay malamig at mabango, dala ang halimuyak ng mga rosas at sampaguita na tila sumasayaw sa bawat paggalaw ng hangin. Tumatakbo ang bata habang mahina ang kanyang tawa na parang musika sa tahimik na lugar na iyon. Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay pamilyar ang lugar na iyon sa kanya—parang matagal na niyang tahanan ang garden na iyon. Sa unahan niya ay may tatlong taong nakatayo. Isang lalaki, isang babae, at isang batang lalaki.

It was a very awful scene! At last, after Ariel had given Furibon a good beating, he left the room, and went into the garden, where he made himself visible again. Here he openly plucked the cherries, the apricots, the strawberries, and the flowers from the queen's beds. She used to water these herself, and it was as much as anyone's life was worth to touch them. The qardeners, very much surprised, came and told their majesties that Prince Leander was robbing the trees of their fruit and the garden of its flowers.

Dahil doon ay tumalikod siya at sinundan si Nora. Ang Garden of Eden ay may mountain villa na nilagyan ng golf course at iba pang entertainment facility. Dahil dito, nagustuhan ng mga negosyante na pumunta rito para sa mga negosasyon, at ang kanilang mga asawa ay nasiyahan sa pagkakaroon ng mga tea party.

Akmang babarahin niya ang masungit na babae nang bumaba si Carla kasunod si Baron. “Hoy, Carla! May tao sa labas ng gate, bilas mo raw siya,” ani Aling Vecky. Ngumisi si Anastacia samantalang inirapan naman ng mataray na bading si Baron. Bilas naman pala, hindi bilat.

Wala man lang nakaisip na alagaan ang bahay sa loob ng napakatagal na panahon hanggang nasira na ito. Gamit ang kalawang na pinto, nakita ni Arianne ang mga bakod at bushes na sumakop sa hindi kilalang garden ng mansyon. Sa gitna ng bushes, isang tenacious king sago ay makikita sa damuhan habang ang isa pang malaking puno ng hindi kilalang species ay makikita sa dulo. Ilang taong lumaki ang mga sanga at dumami ito hanggang sa labas ng pader. Marami na sigurong tumingala sa mansyon na ito sa takot at inggit noong unang panahon.

"Tara sa garden, hija, ipakita ko sa iyo ang mga tanim ko na bulaklak habang umiinum ng tsaa." Excited na aya ni Trisha sa dalaga. Pinagbigyan ni Charlene ang ginang at iniwan ang nobyo. Si Akira ay bumalik sa siid nito. Pag dating nila sa garden ay muli siyang namangja at nakalimutan na ang naramdaman kanina. Hitik at makukulay ang bulaklak ng rose na may ibat ibang kulay saka ang mga orchids. Mayroon pang ibang klase ng bulaklak at puro mga imported. Para sila nasa paraiso nang pumasok sa isang garden na pinalibutan ng net at may bubong na transparent din at may siwang kaya nakakapasok pa rin ang sinag ng araw.

Tanong pa niya. Kanina pa niya napansin ang naggagandang bulaklak sa hallway sa labas papunta sa main mansion. At ngayon naman, mayroon din sa hardin. Mukhang mahilig yata sa bulaklak ang ina ni Nate. "Oo naman po, Miss Barbara. Sumunod po kayo sa akin," magalang nitong tugon. Sumunod siya sa kasambahay palabas ng mansion. Nang makarating siya sa hardin ay binalot ng katahimikan ang buong paligid. Gabi na pero hindi natatalo ng dilim ang liwanag sa garden.

Si Lola Mathilde lang ang masayang nagkukuwento ng kung anu-ano tungkol sa apo nito. Nang matapos kumain ay niyaya si Lalaine ng matanda na magpunta sa likod ng mansyon kung nasaan ang garden nito na kasing laki ng whole court. Napakalaki at napakalawak ng garden ni Lola Mathilde at halos lahat yata ng uri ng bulaklak ay mayroon ito. Mayroon din itong mga tauhan na personal na nangangalaga sa mga halaman.

The garden itself is captivating like a sheltered paradise beneath the open sky. May natanaw na burol si Safhire. Siguradong mula sa tuktok niyon ay magandang pagmasdan ang buong hardin. Para makapunta doon ay kailangan niyang tawirin ang malawak na patag na nababalutan ng Bermuda grass na wari'y luntiang carpet na nakalatag. Mukhang malayo yata pero sulit naman ang tanawin.

“Actually, kagagaling lang namin sa clinic para malaman ang gender ng baby.” Baron’s eyes sparkled in excitement. “What is it, then?” “A girl.” “Oh, that explains why you look happy and even more beautiful!” Hindi niya napigilang matawa. “Bolero.” “Aw come on, hindi mo ba nakikita ang sarili mo sa salamin? You are beautiful, Rome. Inside and out. Kung hindi lang ako masaya ngayon sa asawa ko’y pagsisisihin kong pinakawalan kita.” And Baron laughed again, na sinagot din niya ng tawa dahil alam niyang nagbibiro lang ito. She could see Baron’s happiness; it was all over his face. He was happy with his life. At masaya siya sa malaking pagbabago nito.