Hanging Gardens Of Babylon の小説・ストーリー

“Balewala lang sa akin ang prinsesa ng kanilang maharlika. Halata naman na wala din akong pakialam tungkol sa isang tauhan na kagaya niya na sinasamantala ang kanyang pagiging matanda.” Nagpatuloy lang si Harvey sa paglalakad pagkatapos niyang magsalita. Hindi nagtagal, nakarating silang dalawa sa hanging garden gamit ang elevator. Ang lugar ay halos anim na libo at limang daang square feet, na puno ng malalagong mga halaman.

pagpapatuloy ni Ibrahim. “Me too Sir,” tugon ni Bea. “Oh, I remember. There is one team who offer me their design called The King’s Garden. I love the concept, the design, and the structure. Ang sabi nila inspired daw iyon ng King Nebuchadnezar’s hanging garden in Babylon back in their times. Have you heard about it, Bea?”

Huminto ang mundo ko nang makita ang garden, ngayon ko lamang ito nakita ng malapitan. Hindi na ito ang simpleng garden na kinalakihan ko. Ngayon, ito ay isang malawak na labyrinth ng mga asul na rosas, gumamela, at mga bihirang halaman na tila nagmula pa sa ibang bansa. Sa gitna nito ay may isang glass pavilion—isang estruktura na gawa sa kristal at bakal, kumikinang sa ilalim ng sikat ng araw. “Naalala mo ba?” tanong ni Death habang nakapamulsa. “Sabi ko noon, gagawan kita ng pinakamalaking garden sa bansa. I kept my word, Lyara.”

Bumalik ang dalawa sa kung saan nagkamabutihan ang dalawang tao. Nagpasya silang pumunta sa garden nila at ito ay ang Garden of Eden. Magaganda at masarap pa rin sa mata tignan ang nakapaligid sa kanila. Limang buwang buntis na si Hazel at hindi pa rin malaki ang umbok ng kanyang tiyan. Mukha pa rin siyang maliit dahil hindi lumalaki ang tiyan nito.

Hanggang sa nasa bungad na kami ng garden at sa may pathway pa lang papasok sa loob ay bigla na lang umilaw ang mga hanging lights na pinalagay ko kaya naman gulat na gulat si Layla sa kanyang nakita. "Wow ang ganda naman dito Vexana. Hindi mo naman sinabi na may pa ganito pala dito sa garden nyo. Kung alam ko lang sana e di kanina pa kita niyaya dito." natutuwa naman na sabi nito sa akin habang panay ang tingin nito sa mga nag ga gandahan na ilaw na naka sabit sa mga puno na nadaraanan namin. "Di kung sinabi ko na sa iyo kaagad di hindi kana na surprise. Halika na at ng maka pasok na tayo sa pinaka loob ng garden." pag aaya ko pa dito.

She thought to herself. She's no stranger to luxury, but this was on a whole new level. The front garden resembled a meticulously crafted work of art, with an array of flowers arranged in perfect harmony. Chloe thought about how much her mother would love this place. Each bloom seemed to radiate with love and care, growing beautifully as if nurtured by gentle hands. The fountain at the center of the garden was a sight to behold, reminiscent of the intricate sculptures she had seen in Rome. Chloe couldn't help but marvel at how breathtaking it would look at nighttime, illuminated by cascading lights that would enhance the beauty of the entire masterpiece.

Pagkatapos kong maghilamos at toothbrush ay bumaba ako ng hagdan nila, tulog pa naman ang kaibigan ko kaya baba na ako para makalanghap ng simoy ng hangin sa kanilang garden. Dalawa naman ang garden nila Kathy, sa harap at sa likod. Syempre doon ako sa likuran dahil baka may makakita saakin kapag sa harap ako tumambay. Nahirapan pa akong bumaba ng hagdan dahil sa tiyan ko, minsan nagtataka nga ako e, parang may mabigat na bagay sa tiyan ko at hindi ako makakilos ng maayos.

Pareho kaming lumalaban sa kaba at pagod. Ang maze garden ay hindi basta simpleng taniman ng mga halamang ornamental. Para itong isang dambuhalang labyrinth mataas ang mga hedges, mga isa at kalahating metro ang taas na medyo okay lang sa mga bata, at sa bawat liko’y may sulok na pwedeng taguan ng isang bata. Isang lugar na parang dinisenyo para sa paglalaro… o pagtatago.

Halos lahat ng puno ay napapaikutan na ng baging at ligaw na halaman. Napakatahimik, puro huni lang ng ibon at pag-iingay ng mga dahon gawa ng paghampas ng hangin ang ume-echo sa kabuuan ng garden. Malaki na ang pinagbago ng Secret Haven, mas nagmukha na itong totoong haunted garden kaysa noon. Ngunit kahit gano'n ay nagagalak ang kalooban ko. Sa bawat linga ko sa paligid ay tila nakikita ko ang mga past scenario na pinagsaluhan namin ni Erie sa lugar na ito.

babala niya rito. Pagdating kasi sa kaniyang mga halaman ay ito lamang ang pinagkakatiwalaan niya. Ang tinutukoy niyang garden ay nasa maluwag na terrace sa bandang likod ng kaniyang unit. Tila isang maliit na hanging garden iyon. 'Don't f*cking touch my garden of Eden kung ayaw mong sumalangit nang wala sa oras' aniya pero hindi na niya iyon na-isatinig pa.