Baron 3 Gardens Novels & Stories

The garden itself is captivating like a sheltered paradise beneath the open sky. May natanaw na burol si Safhire. Siguradong mula sa tuktok niyon ay magandang pagmasdan ang buong hardin. Para makapunta doon ay kailangan niyang tawirin ang malawak na patag na nababalutan ng Bermuda grass na wari'y luntiang carpet na nakalatag. Mukhang malayo yata pero sulit naman ang tanawin.

“Actually, kagagaling lang namin sa clinic para malaman ang gender ng baby.” Baron’s eyes sparkled in excitement. “What is it, then?” “A girl.” “Oh, that explains why you look happy and even more beautiful!” Hindi niya napigilang matawa. “Bolero.” “Aw come on, hindi mo ba nakikita ang sarili mo sa salamin? You are beautiful, Rome. Inside and out. Kung hindi lang ako masaya ngayon sa asawa ko’y pagsisisihin kong pinakawalan kita.” And Baron laughed again, na sinagot din niya ng tawa dahil alam niyang nagbibiro lang ito. She could see Baron’s happiness; it was all over his face. He was happy with his life. At masaya siya sa malaking pagbabago nito.

Hindi na siya nakatiis pa at umalis. Maganda ang pagkakatabas ng mga damo sa garden habang nasisinagan ito ng init ng araw. Nagpapalipad ng saranggola si Violet kasama ang tatlong bata, at tumatakbo si Lady kasabay nila. Rinig na rinig ang tawanan nila sa garden. “Colton, ang baba ng lipad ng saranggola natin. Tingnan mo ang kay Waylon, mas mataas na sa atin!”

Huminto ang mundo ko nang makita ang garden, ngayon ko lamang ito nakita ng malapitan. Hindi na ito ang simpleng garden na kinalakihan ko. Ngayon, ito ay isang malawak na labyrinth ng mga asul na rosas, gumamela, at mga bihirang halaman na tila nagmula pa sa ibang bansa. Sa gitna nito ay may isang glass pavilion—isang estruktura na gawa sa kristal at bakal, kumikinang sa ilalim ng sikat ng araw. “Naalala mo ba?” tanong ni Death habang nakapamulsa. “Sabi ko noon, gagawan kita ng pinakamalaking garden sa bansa. I kept my word, Lyara.”

May mga punla at bulaklak na halatang katatanim lang. Nakatayo sa gitna si Mommy at nagdidilig. Samantalang si Bryanie, naka-squat tapos ay tumayo. May hawak itong malaki bato tapos ay ilipat sa sulok na parang gumagawa ng border para sa garden bed. Natuwa ako nang makita ang magandang pagbabago. Excited akong bumaba at tinungo ang garden. “Wow, ang ganda naman!” bulalas ko.

Benzon papuntang Garden. MATAPOS ang mahaba habang lakadan ay narating na din nila ang Garden, the views are on top, angganda nang landscape and amoy na amoy ang mga mababangong bulaklak at sa gitna ay may Gazebo tulad nang nasa secret place ni Lucas. Doon prenteng nakaupo si Luciano habang kausap si Lily at Thañia "Ate Irishhh" sigaw ni Thañia kaya naagaw neto ang atensyon nang dalawang nakakatanda "Hi Irish! Goodmorning" Nakangiting bati ni Lily "Hi Iha, maupo ka" aya naman ni Luciano nang makalapit na sya "Goodmorningg po tita Lily and L-lolo" medyo awkward na saad ni Irish saka iginaya sya ni Mr. Benzon para maupo sa harap ni Luciano at tabi ni Lily "Nag-breakfast ka naba?" tanong ni Lil

1 am in the morning na nakauwi sa bahay nila ito, tila wala sa sarili siguro may problema nga sila, dapat maging masaya ako pero lalo lang ako naging malungkot sa nagawa ko. I'm so sorry Tyler and Triana kung naiipit kayo sa sitwasyon ko. Umaga naglalakad ako sa labas ng aming bahay, ang mga paligid ay maaliwalas sa paningin, nakaka pag bigay ng magandang mood iyon. Napaka npganda ng garden, ito pala ang inaayos noong nakaraan ni Arthuro. Napaka ayos at ang gaganda ng mga tanim. Wala akong hilig sa mga pananim.

Ang balkonahe nila ni Franco ay masyadong malaki, naisip niya na kahit na bumili siya ng isang kariton ng mga nakapaso na bulaklak pabalik at mga dagdag na mga paso at garden soil para sa green garden na gagawin niya ay hindi pa rin mapupuno at iisang sulok lang ang malalagyan ng mga ito. Malalim ang kanyang pag-iisip at halos nagkakasalubong na ang kanyang mga kilay. Tapos nameywang ito at napahugot ng malalim na buntong hininga. Hindi nakalampas sa kay Franco ang malalim na pagbuntonghininga ni Aurora kasalukuyang nasa likod siya nito at ni hindi napansin ang kanyang paglapit kaya napatanong siya dito.

Instead, she slipped out to the garden, craving fresh air and distance. Alam niya kasi na gigisahin na nila si Tobias at ayaw niyang madamay. Dinig na dinig pa rin ang ingay sa main hall mula sa garden. Halatang nagkakasayahan ang mga naroon. This estate reeked of power. Ang kayamanan ay nasa bawat marmol na daan at sa bawat bulong ng mga fountain. No wonder Tobias fought so hard to get back. Sino ba namang hindi?

Umabot sa abot-tanaw ang manicured gardens, marmol na daanan na kumikislap sa ilalim ng malalambot na ilaw, at mga fountain na inukitan ng simbolo ng legacy at kapangyarihan. Lahat perpekto. Lahat malinis. Lahat nakaka-intimidate. Hindi ito bahay. Isa itong pahayag. Sa loob, halos nakabibingi ang katahimikan. Sa mga dingding, nakahanay ang mga portrait ng mga lalaking seryoso ang mukha… ang mga mata nila, tila sinusundan ako, parang hinahamon akong kalimutan kung nasaan ako.