Basked Novels & Stories

Medyo mainit kasi sa loob at baka dahil roon ay hindi ako makatulog. "May kailangan ka ba, Miss?" Tanong ni Baste. Wala nang ilaw sa buong sala at kusina pero kita ko ang silhouette niya na tumayo mula sa pagkakahiga. Marahan siyang lumakad palapit sakin. He towered in front of me and I saw his eyes looking straight at mine. Ngayon ko lang din na-realize na wala siyang suot na pang-itaas. That means, his chiseled chest was in front of my face.

“Kung hindi mo gagalawin, Bash… baka ako na.” Bago pa makapag-react si Dylan, malamig na boses ni Sebastian ang sumingit. “Not her.” Sabay bagsak niya ng baso sa mesa, eyes glinting dangerously habang nananatiling nakatingin kay Althea. “She’s reserved.” Drake blinked, genuinely surprised. “Reserved?” Sa tono ni Bash, parang may “do not touch” sign na nakasulat sa noo ng babae. “Damn, that’s new,” Dylan muttered, amused. “Ikaw mismo nagsabi niyan, Bash? Reserved? Bro, iyon ang unang beses na narinig ko ‘yon galing sa’yo.”

Pag bukas ng pinto ng simbahan ang syang paglitaw ni Ajaizah sabay ng kantang A thousand years. Heart beats fast. Colors and promises. How to be brave? How can I love when I'm afraid to fall? But watching you stand alone. All of my doubt suddenly goes away somehow. One step closer. Ganito pala ang pakiramdam ng ikakasal iyong hindi mo maramdamang saya pinunasan ko ang luhang tumakas sa aking mata. "Anak ng kabayo!... Bakit panty itong hawak ko? Kaninong panty ito may butas ang pundyo?" Saad ko.

Ayaw niyang malaman ang totoong pagkatao ng babaeng minamahal. Huminga nang malalim si Baxia. Sinalubong niya ito ng tingin at hindi pa binubuksan ang envelope. "Venixe is part of the organization called, Balzi," panimula ni Baxia.

Warning: Adult Content Tahimik ang gabi. Tanging simoy ng mainit na hangin ng syudad at ang alingawngaw ng katahimikan mula sa veranda ng boutique ni Justine ang maririnig. Nakatanaw siya sa malayo, hawak ang isang tasa ng kape, habang ang malamlam na ilaw mula sa city lights ay tumatama sa kanyang mukha. “You’re still beautiful..,” anas ng isang boses mula sa kanyang likuran.

Ang bath towel lang ang nakabalot sa baywang nito. Mabilis niyang binawi ang kamay, parang nakahawak sa mainit na bakal. Hindi siya naglakas-loob na magpumiglas nang todo. Sa halip, itinupi niya ang dalawang kamay sa harap ng dibdib, proteksiyon laban sa hindi niya maintindihang sitwasyon. “Bakit hindi ka pa nagbibihis?” nanginginig ang boses niya, hindi malinaw kung dahil sa lamig o sa kaba.

Kinabahan ako—pero pinilit kong balewalain iyon. Pagpasok ko ay naroon na nga si Burnok—este, si Ben Jamin. Nakaupo siya sa isa sa mga two‑seater round table, may hawak na baso ng alak. Nakatalikod siya sa akin kaya napansin ko agad ang malapad niyang likod na bumabakat sa damit. Mukhang may glorious, well‑built body siyang ikinukubli. His posture is controlled, composed—parang sanay siyang palaging nasa command.

Maganda ang kaniyang itsura at nagkaroon din ng makaliskis na damit na nagpakita sa payat nitong katawan. Bumagay sa asul na buhok ng bata ang makulay na kaliskis sa damit nito. Kaya parang hindi na magiging isang exaggeration ang paglalarawan sa batang ito bilang prinsesa ng mga diwata sa malawak na karagatan. Hindi na nakumportable ang pakiramdam ng batang babae habang nakatuon ang atensyon ng lahat sa kaniya. Dito na niya pinakalma ang kaniyang sarili ng ilang segundo bago tumingin kay Ambrose para magpasalamat dito.