Bat An Eyelid Meaning Romane & Geschichten

Nanlilisik ang matang wika nito sabay amba ng suntok. Mariin ko nalang ipinikit ang aking Mga mata at hinihintay na lumatay ang kamao niya sa aking mukha. Paniguradong black eye ang aabutin ko, sana huwag mag tagal dahil baka mag mukha akong panda.

Sa academics lang naman ako may alam. "Pikit sabi eh." Pinikit ko naman ang mata ko at may kung anong malamig ang naramdaman ko malapit sa eyelashes ko. Kung ano-ano na naman nilalagay sa mata ko. "Wag ka munang didilat, baka kumalat 'yang eyeliner." Baka makatulog ako nito. Gaano ba 'to katagal bago matuyo? "Pwedi na ba?"

“Don’t scratch it. Let me.” Kinuha ng binata ang kanyang kamay mula sa kanyang mukha. Hinawakan ni Selim ang kanyang baba at pinaharap siya rito. She tried blinking her eyes ngunit mahapdi talaga. And since nakagawian na nila ito, alam na ni Selim ang gagawin. He tried to open her eyelids. Hinipan nito ang kanyang mga mata at muli siyang napapikit.

Hindi man ako makalabas ng buhay sa territory ng Moschelli at least lumaban ako, hindi ba? Saturday came, and my nervousness switched on. I'm wearing a long, flowy, cream dress paired with a baby pink cardigan and flat sandals so it's easier to run later. I clipped some portion of my strawberry shaded hair with a light pinkish bow. Did I tell you that I'm also wearing a white eye-patch to cover my left eye? I have this condition that my left eye is often not aligned or going in an outward direction. I think others call it wall-eyed or Strabismus Exotropia.

iritable ang tono ng bata, halatang naiirita sa sobrang pag-aalala sa kanya. Sa isang iglap, bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Elijah. Ang mukha ng binata aymay pamilyar na hulma. Hindi man niya ito agad nakilala, may kutob na siya kung sino iyon.

sabi pa ng bata. Ang mga naningilid na mga luha ni Calynn ay tuluyang nagbagsakan sa kaniyang mga mata. “Anak…” at sa wakas ay nagawa niyang naisambit. Yumukod sa kaniya ang bata, tumalikod at masayang nagtatakbo ang paslit papalayo sa kaniya.

“Balita ko, bilyonaryo yung nakabuntis sa’yo.” Pagkarinig ng mga katagang iyon, iniangat ni Lyv ang kanyang ulo at sinubukang salubungin ang mata ng binata. Sa kasamaang palad, nabigo siya. Bakit? Sapagkat nakatingin ito sa malayo habang umaagos ang masaganang luha sa kanyang mga pisngi. Mababakas ang pait at pighati sa kulay abo niyang mga mata.

Ungol ng bata, patuloy na kumikislap ang kanyang mga mata habang bumabagsak ang mga patak ng tubig mula sa tuktok ng kanyang ulo. Isang pagpisil sa ulo ni Adrian ay agad na nanlaki ang mga mata ng limang taong gulang na bata, nakita niya ang hindi pamilyar na mukha ng isang babaeng nakakatakot ang makeup, halatang takot si Adrian. "S-sino ka?" tanong ni Adrian na agad namang napaiyak. "Nasaan si lolo... Lolo..." "Crybaby! No need to cry! Kung patuloy kang umiyak, papaso ang balat mo kay Auntie, 'di ba?"

anang matanda sabay dampi nito ng tissue sa gilid ng kaniyang mga mata. "Napakamalambing na bata ni Brent hija. Kahit minsan matigas ang ulo, dahil ilang beses ko nang pinagsasabihan before na bago siya pumunta sa gig niya ay 'wag niyang abusuhin ang katawan niya lalo na at palagi pa siyang puyat..." tuloy ang pag-agos ng mga luha ng matanda habang binabahagi nito kung gaano kabuting tao si Brent.

sambit nito habang unti-unting inilalapit ang mukha sa kaniya. Pabigla niyang iniiwas ang mukha rito. "B-Brent, it's almost twelve midnight. Umuwi ka na, baka kung ano pang mangyari sa 'yo," aniyang sinulyapan ito. He held a deep breathe. She saw a trace of pain in Brent's eyes. Naawa siya sa nakikitang paghihirap sa mga mata ng binata pero wala naman siyang magagawa. Hindi niya puwedeng dayain ito at maging ang sarili niya. Hindi niya puwedeng sagutin ito nang dahil lang sa nararamdamang awa.