Turned A Blind Eye Meaning Mga Nobela at Kwento

Dahil hangga’t may hindi pagkakaunawaan, kapag hindi ito naayos baka sa huli ay pagsisisihan pa natin ito. Matapos ang pagbisita namin sa bahay ni Ma’am Freya ay sumakay na kami sa kotse. Bakas sa mga mukha namin ang pagkadismaya dahil form of self defense lang ang ginawa ni Lapunaya. Samantalang walang third eye si Mr. Gerard at wala siya sa tamang katinuan nang gawin niya ang mga bagay na iyon. Isa pa, sa panahon ngayon ay walang naniniwala sa mga maligno na siyang hindi nakikita ng kanilang mga mata. Kumbaga naging motto na nila ang ‘To see is to believe.’

Naroon ang isang kakaibang kislap sa mga mata ni Blake—isang liwanag na mahirap hulihin kung paghanga, pagtataka, o isang bagay na mas malalim pa. Hindi man niya ipinakita, alam niyang nag-iba ang takbo ng kanyang isipan mula nang mabanggit ang kompanyang iyon.

Mahinang tanong ni Zie pero sapat na para marinig ko. "What? Why would you blindfold me?" Nagtatakang tanong ko. "Don't worry baby, just trust me okay?" Sambit ni Zie sa nangungusap na mga mata. Wala sa sariling napatango ako. Ngumiti sa akin si Zie at agad na inilagay ang blindfold sa aking mga mata. Wala na akong maaninag pa, narinig ko na lamang ang pagbukas at pagsara ng pintuan ng sasakyan.

Lahat ng nakikita ko ay sadyang nagbigay sa akin ng hudyat na umatras but his stare penetrate me. Parang ang malamig nitong titig ay naghahatid ng kakaibang pakiramdam pero isa lang ang alam ko his eyes are not numb or clueless. Ngayon his eyes can see me, but I can see nothing but emptiness, kitang-kita ako nito but it doesn't shine with emotions and that makes me feel an aching feeling within my heart.

Even in a blindfold, ramdam ko lahat ng matang nakatutok sa akin. May nagtanggal ng blindfold sa akin. And within a few seconds, I slowly open my eyes until I adjusted my eyes on the light. Nakita ko ang mga mayayamang lalaki na bidder. Almost ay matatanda na. Mga tuyot na! My eyes darted to them. I gave them glare as they eyes started fantasizing my body. Go motherfuckers! Bid! "150,000" saad ng isang matanda na parang kaunting kayog na lang ay mamamatay na.

I was smiling inside, he looks so pissed. Nagtaka ako nang magbago ang expression ng mukha niya, may kinakapa siya sa sling bag niya pero mukhang wala ‘yon doon. Napansin ko na wala yung cane niya, the stick blind people use para madetermine kung may harang sa daan nila. “Malas!” He hissed “Don’t worry I’m here!” Sabi ko sa kanya kaya muli kong nakuha ang atensyon niya.

Kung sa offices naman or rooms such as conference room or presentation area, they are using automated blindfolds to cover the privacy while on meeting or desiring to have a privacy. "What will you going to do if someone tries to steal me from you?" And when she lean her sight back to the front, natigil siya sa paglalakad nang makita ang isang taong hindi niya inaasahan na makita ulit. Her rage were awakened and her mood suddenly changed. Imbes na matakot, nangangalit niya itong tinitigan. Hanggang sa natagpuan nito ang nagbabaga niyang tingin.

“Turn around,” sabi ni Terrence ng hindi inaalis ang tingin sa akin. Yung mata ko ay talagang tumirik at inakala kong hindi niya iyon nakita dahil nakatagilid na ako ng gawin ko ‘yon at wala din siyang sinabi.

Gusto ko na lang siyang takbuhin at yakapin ng mahigpit. Nanlabo ang mga paningin ko pero kitang-kita ko ang sakit sa mga mata ni Joe habang nakatingin sa amin even if his eyes are blurry I can still feel the pain in it. Lumagpas ang tingin niya sa likuran at pansin ko na ang panginginig ng balikat niya. Hindi ko namalayan na nakababa na din pala ang anak namin na ngayon ay tumabi na sa akin. Dinig ko ang mahinang tawa ni Bella habang nakatingin sa ama niya pero si Joe ay halos di ko na makita ang mga mata dahil puno na ito ng mga luha.

"I think you're just mistaken, Addi—" "What mistaken? Lahat kami sa paligid ninyo ay napapansin kung gaano ka niya kagusto, Blythe. Ikaw lang itong bulag at masyadong matigas ang puso para doon sa tao. Gosh! Open up your eyes." He even stretched his eyes by the use of his fingers. Blythe rolled her eyes skyward. "My eyes were open and I can see things clearly, Addi. Venedict is just a friend."