Novel & Cerita Bawling My Eyes Out

Pero ang sakit ng loob ko. Napakagat ako sa aking labi at pinunasan ang luhang umagos. Ang tigas ng puso ko. Nanigas dahil sa nalaman at sa napagtanto. Ngunit ang mga mata ko...they keep on letting out tears. Kaya patuloy ko rin silang inaalis. May humawak sa braso ko kaya napabaling ako kung sino iyon. I saw how his eyes turned soft when he saw me crying.

Then, I finally felt my arms and feet on loose. Kahit na pinakawalan nila ako ay hindi ko pa rin mapigilan ang paglabas ng butil ng luha sa mga mata ko. Will I live like this forever? Some kind of sexual experiment and a toy? "I don't like it here. . ." I mumbled between my cries. May kumuha ng aking dalawang kamay na kanina pa pahid ng pahid sa aking luha. Napatingin ako sa taong seryosong nakatingin sa akin.

Ngayon ko lang napansin ang kaibahan nila. YUNA AYANNE I KNOW IT'S rude to walk-out in that situation. Other's are crying while me, here in hospital's veranda enjoying the view. I hate tears. I hate it because I've already done that shit. And mind you, it doesn't grant me. Nothing's happen. Crying is just a waste of water in our body. Also time. And even strength. It. Is. Useless. Maraming tao ang nagsidaan sa aking likuran. I crossed my arms and closed my eyes to feel the freshness of the air.

Napasinghap ako at nilayo ko ang katawan ni Flix mula sa'kin. Namuo ang luha ko nang tumama ang aming mga mata. Those eyes that I am longing to see and stare. Ngayon puno iyon ng saya. Erasing the bad nightmare of his eyes filled with sadness in my mind. "B-Buhay ka!" I hug him.

Wala na rin akong pakialam kung maipit ba siya o kaya naman ay mahampas, mas gusto ko nga 'yon. "Don't get stress, makakasama kay baby," pabulong kong sabi habang dahan-dahang dumadausdos sa pinto. Hindi ko mapagilang maiyak, sumasakit ang lalamunan at dibdib ko. "Tangina, don't cry Lyka! Makakasama kay baby," garalgal ko pang sabi sa sarili. But I can't control my fucking tears to come out of my eyes!

pagyayabang ko na dahilan ng mahinang pagtawa niya. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang kasiyahan. Siya lang talaga ang nakita kong naaksidente na masaya. Ibang klaseng nilalang talaga ito. Tila may kung anong dumaloy sa sistema ko nang magsalubong ang mga mata namin. I pursed my lips. "There's something on my eyes," pagkakwa'y saad nito. "Will you check it, Baby?"

There was bitterness laced in his tone. Inangat ni Papa ang tingin sa akin. His eyes were already bloodshot from crying. I pouted at him. Pinalis ko ang luha sa mukha niya gamit ang maliit kong kamay. Pinikit ni Papa ang mata niya, pinapakiramdaman ang haplos ko. He smiled at my simple gestures.

Hingal at halos kapusin na ako sa paghinga. Iniangat ko ang mga mata ko nang marinig ang isang huni ng plawta. Sapo ko ang dibdib ko habang nakatingin sa isang malabong bulto. Naikuyom ko ang kamao ko bago pinunasan ang pawis sa noo ko. Ipinikit ko nang mariin ang mga mata ko hanggang sa malinaw ko na natanaw ang isang lalakeng nakatayo sa malaking bato at nilalaro ang kaniyang plawta. Nanigas ako nang makita ang mga mata nito nang tumingin sa akin. His dry eyes meet mine. Then, down to my chest where the pain is slowly faded.

May ngiti sa kanyang mga labi habang ito ay lao pang tumitigas at proud na proud. My face was wet with tears, my vision blurred, but I still reached across to my right, when I saw the flower pot on the window sill. And without any further ado, I grabbed it with both hands and threw the fucking thing against the glass pane as I screamed at the top of my lungs. “Mga hayup!” I’ve never screamed this loud all my life. “Mga walanghiya! Mga baboy!”

Pakiramdam ko ay lumulutang pa rin sa hangin ang buo kong katawan. Mariin akong napapikit at napakagat sa aking labi para pigilan ang nagbabadyang pagpatak ng luha sa mga mata ko. Paulit-ulit akong huminga ng malalim hanggang nagsimula na ang mga bulungan sa paligid. Mayamaya pa ay tuluyan na iyong naging mga sigaw na halos ikabingi ko. They are happy with the result.