Turn A Blind Eye Novels & Stories

“Nasa incubator ang baby ninyo ate, safe na safe na sila. Kaya magpalakas ka para mabuhat mo na ang mga baby mo.” “L-lyza?” “Yes, ate.” “A-anong nangyayari, hindi ko kayo makita?” “Nakaranas ka ng temporary blindness. Habang wala kang malay nag-undergo ka ng cesarian session para ilabas ang baby ninyo. Bumaba rin ang pulse rate mo, halos 5 days kang walang malay. Pero don’t worry babalik din ang paningin mo.” paliwanag ni Dr. Flores.

I am living with his legacies and I would forever treasure that. In him, I saw eyes. Eyes of truth and justice. Eyes that saw mirrors of reality. Eye that saw myself. Eye that saw everyone. Eye that saw you. "Do you think it's really over now, Leighton?" Bigla akong napatingin kay tita Sahara matapos niya iyong sabihin sa akin. Napakunot ang noo ko. "W-What do you mean?" She heaved a sigh. "You think we really cut the roots? Do you think we really hit the eye?" she continued, looking at me in the eyes.

Dahil hangga’t may hindi pagkakaunawaan, kapag hindi ito naayos baka sa huli ay pagsisisihan pa natin ito. Matapos ang pagbisita namin sa bahay ni Ma’am Freya ay sumakay na kami sa kotse. Bakas sa mga mukha namin ang pagkadismaya dahil form of self defense lang ang ginawa ni Lapunaya. Samantalang walang third eye si Mr. Gerard at wala siya sa tamang katinuan nang gawin niya ang mga bagay na iyon. Isa pa, sa panahon ngayon ay walang naniniwala sa mga maligno na siyang hindi nakikita ng kanilang mga mata. Kumbaga naging motto na nila ang ‘To see is to believe.’

Nanlalaki ang mata niya when Blake removes his boxer at tumambad ang pipino nitong naninigas kaya naman natuptop niya ang bibig. At napatingala dito he looked amused while staring at her. "There's no turning back remember?" His brows raised na tila natutuwa sa reaksyon niya ngunit marahas siyang umiling. "O-of course not, I'm -I'm not going to turn back Blake.." at nag iwas siya ng tingin dito. But Blake crawl above her at napatitig siya sa mga mata nitong abuhin. " looked like you wanted to run,,"

Mas higit na malaki na rin kasi ang kanyang tiyan ngayon kumpara noon kaya naman talagang mas nahihirapan na rin itong kumilos. Ito na rin ang huling araw niya sa trabaho kaya naman mas minabuti ko na rin na dito na kaming tumuloy sa aming bahay para mas makasama rin niya ang kanyang mga kapatid bago pa siya manganak. "Nandito na tayo. I will remove your blind fold in a count of three," pahayag ko pa bago tuluyang kinalas ang nakatakip sa kanyang mga mata.

Hindi niya akalain na may ganito itong side. Naramdaman niya ang pagpuwesto ni Samuel sa kanyang likuran at inumpisan na nitong kalagin ang kanyang blindfold. Nang tuluyan na nitong maalis ang blindfold sa kanyang mga mata ay ilang beses niyang ikinurap-kurap ang kanyang mga mata dahil bahagya itong nanlabo dahil sa pagkakatakip ng blindfold. Napanganga siya nang mapagmasdan na niya ng malinaw ang nasa harapan niya ngayon.

Nakiramdam si Mara sa paligid kung may kasama ba siya o wala dahil sa hindi niya naman nakikita dahil sa naka blindfold pa rin naman siya. Huminga muna siya ng malalim ng mapansin niya na wala namang tao sa paligid niya kaya dahan-dahan niyang iniangat ang kanyang mga kamay upang kunin ang kanyang piring sa mata. Ng agad niya itong kunin ay di pa masyado malabo ang nasa paligid niya, nag-a-adjust pa ang kanyang mga mata kaya panay ang pikit niya dito tapos sa tatlong beses na pinipikit at minumulat niya ang kanyang mga mata ay unti-unti ng nagiging klaro sa kung anong kwarto siya ipinasok.

Hindi iyon ang inaasahan kong tagpo na makikita ko kapag naimulat ko ang aking mga mata pagkatapos kong kidnapin. Ang inaasahan ko ay isang abandonadong building ang kinaroroonan ko habang ako ay nakatali sa isang upuan, naka blind fold ang mga mata at may takip ang bunganga upang hindi makasigaw. Pagkatapos ang una kong makikita ay ang mga buhong na lalaki na parang adik kung makatingin at makangisi habang may hawak na baril.

“Milk won’t make you blind, effective ang gatas pang tangal ng anghang. And if you won’t stop whining, you’ll probably end up blind.” May kasungitang sabi nito, hindi naman na sumagot pa is Amara lalo pa at naramdaman niyang unti-unti ngang nawalala ang hapdi sa mata niya. Nang pakiramdam niya ay maayos na siya ay saka siya umayos ng tayo saka dahan-dahang umikot upang harapin si Xavier na masama ang tingin sa kanya.

Naroon ang isang kakaibang kislap sa mga mata ni Blake—isang liwanag na mahirap hulihin kung paghanga, pagtataka, o isang bagay na mas malalim pa. Hindi man niya ipinakita, alam niyang nag-iba ang takbo ng kanyang isipan mula nang mabanggit ang kompanyang iyon.