Batted An Eye Meaning Novels & Stories

Bumuntong hininga ako. At gaya ng nakagawian niya ay ngumingiti na naman ang mga labi niya ngunit hindi ang mga mata niya. Salungat ang mga emosyong sumisingaw sa malalim kung makatitig niyang mga mata na kahit gaano pa kalawak ang ngiting pinapakawalan ng mga labi niya ay natatalo at nabubura dahil sa mga mata niya. She can smile and laugh, but her eyes can't hide her true emotions that no matter what deception she uses just to hide it from us, from me, I can easily read her and I believe more in what her chocolate-brown orbs are conveying. Because just like me, I felt the same way, way more worst even.

Halatang nasaktan kaya naman kabado siyang dinaluhan ito. “Are you okay, buddy?” Pumantay siya sa bata na kaagad na napapatitig sa kanya. He was intently looking at him. This kid knew how to make eye contact. Gumagalaw-galaw ang eye balls nito kalaunan na parang sinusuri ang mukha niya. “Come on, let’s get you up.”

Hanggang sa hinawakan niya na ang baba ko at dahan-dahan niyang inangat ang mukha ko. Biglang may tumulong luha mula sa aking mata. Pinunasan naman iyon, kaninang madilim niyang tingin ngayon ay parang lumambot ang kanyang mukha. "There. Just look at me, don't look to someone else. Just look at me and look me in the eyes. Only look into my eyes and focus on what it says." I did as he said, I looked into his eyes and analyzed what they were saying, which was nothing but sparkles. Those eyes are sparkling... To me. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

"Ugh, why do people expect that I can't see clearly just because I have small, almond-shaped eyes? Dude, I may have small, cute, narrow eyes, but I can definitely see the world." "Cute eyes, my ass," I replied, mocking him. "Hey, these small eyes can see a lot, you know..." he said, with a double meaning. Ngumiwi ako at nakita din naman niya iyon. Nagulat ako ng biglang nagsalute si Sebastian.Hindi ko namalayan nasa gate na pala kami. Hindi ko na napansin. “Chief, over time tayo ah?” Sebastian said with a wide smile. The guard looked at me for a secons then back to Sebastian.

Tears began to jump out of my sockets. Bumalik ang babae sa gilid ko. Nanlaki naman ang mga mata ko sa nakitang hawak niya. Baseball bat? Iniangat niya ang bagay sa ere. Malamig niya akong tiningnan saka kumindat.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

"Saan lakad n'yo?" "Ah, ano. Dito lang." Sagot ni Elmore na 'di mapakali ang mata. Tinitigan ko s'ya ng mabuti. Lubog yung mata, pati si Bishop. Parang mga panda dahil sa itim nilang eye bags. "Kakauwi n'yo lang 'no?" Nanliksi ang mga mata ko.

Nanlilisik ang matang wika nito sabay amba ng suntok. Mariin ko nalang ipinikit ang aking Mga mata at hinihintay na lumatay ang kamao niya sa aking mukha. Paniguradong black eye ang aabutin ko, sana huwag mag tagal dahil baka mag mukha akong panda.

His eyes are shouting innocence and confusion while looking at me. Hindi ko namalayang may tumulo na palang luha sa mata ko kung hindi lang iyon pinunasan ng maliit niyang kamay. My heart strangely fluttered at the gesture. "Why yay ye cryiyng?" (why are you crying?) inosenting tanong ng bata. Napapikit-pikit ako at pinunasan ang luha ko.

Dahan dahan na lang akong napatango at kumain na kami at naningkit ang mga mata ko habang nakatingin sa pintuan. "I think pinapatay mo na ang babaeng yun sa isipan mo." "Ha?" "Don't worry, I won't look at her and my attention only for you." Ayan na naman ang malagwapong ngiti niya eh! "Kain na nga tayo." Napangiti naman siya. Forward...