Batang Bata Novels & Stories

Nakita kong matamang nag-iisip ang bata habang si Cleopatra at Ford ay may malawak na ngiti habang nakatingin sa kanya. Anong isda nga ba ang bumabaril at nagsisimula sa letter B? Pati ako napatanong na din. "Ah Kuya alam ko na." She seems so sure of answer, tumayo pa ito. "Alam mo na? Sure ka? Yieee!!!" Sininop ni Cleo ang mga tsokolate. "Sige nga Ning. Anong tamang sagot?" "Ang isda po na bumabaril at nagsisimula sa letter B ay... tandararannnnn. B as in bagoong!"

Ang daan papunta sa Lugar ng Mga Bato ay malapit sa dagat—mabato at mahirap, may malalaking bato na nakaharang sa gilid. Pagdating namin doon, nakita namin si Don Roberto at Don Esteban na nakaupo sa isang malaking bato sa gitna ng dalampasigan. Ang kanilang mga tauhan—higit sa dalawampu—ay nakatayo sa paligid nila, may hawak na baril. May isang telebisyon na nakapatong sa isang bato—at sa telebisyon, nakikita namin ang pamilya ko na nakatali sa upuan, ang dalawang lalaki na may hawak na baril na nakatutok sa kanila.

Batangas “That’s kind of big,” Primo commented as he look at Heather’s travel bag. “Baka kasi abutin tayo ng kinabukasan do’n. We’ll never know what to expect kaya nag-impake ako ng extra clothes,” Heather explained as she put her bag in the backseat. Tumaas ang kilay niya nang makitang ang daming chips at cookies sa likod. “Snacks,” Primo said when he observed Heather’s wondering expression.

Search niyo lang po yan o Ang aking Piname na BATINO . MARAMING SALAMAT PO!

Tingnan lang niya mamaya pagkagising nito kung hindi mapatid ang ugat nito sa ngala-ngala sa pagsigaw kapag nakita ang kanyang ginawa. Tinungo niya ang kusina at saka nag-umpisang magluto ng kanilang almusal. Sinangag niya ang tirang kanin mula kagabi, habang itlog, tocino, at longganisa naman ang iniluto niya para sa ulam. Nag-brew din siya ng kapeng barako na dala pa nila galing Batangas. Isa sa mga pangunahing produkto ng Batangas ay ang kapeng barako. Masarap ito lalo na kung bagong giling—amoy na amoy ang mabangong aroma noon. Ang nagustuhan niya sa kapeng Batangas, bukod sa masarap inumin, ay wala pa itong anumang halong kemikal.

“Naisuko ko ba ang Bataan? Jusko, wag naman sana.” Tiningnan ko ang pagkain na inihain niya na nakalagay sa bedside table. May soup, porridge, steak, and whatever that chocolate is. Mukhang mamahalin yung chocolate kaya iyon muna ang inuna kong kainin. “Sarap. Anong chocolate kaya ito?” Ninamnam ko ang chocolate bago tumayo at nilibot ang kwarto. Mula dito ay tanaw ang halos buong Kamaynilaan. “Penthouse ba ito? Sosyal naman.”

Dahil sa ginawa niya ay gumaan ang pakiramdam ko. Pagdating namin sa Batac ay nakita ko agad ang mga banderitas na nakabitin. Ang mga bahay naman ay mayroong mga disenyo na gawa sa crepe paper. Karamihan ng kulay ay dilaw, berde at kahel. Natutuwang pagmasdan din ang mga batang nakabihis ng pare-parehong kulay ng damit.

“Magbebenta ba kayo ng bato o hindi?” “Syempre. Pwede pa kitang bigyan ng discount kapag bumili ka ng marami!” Tinitigan siya ni Esther nang nanghahamak. “Ang mga bato dito ay nasa isang libo at apat na daang dolyar. Bawat isa sa mga ito ay may presyo base sa laki, kulay, at linaw nito. “Ang kabuuang presyo nito ay higit pa sa isang bilyong dolyar.

Ang tamang asim ng suka, ang alat at linamnam ng toyo, at ang kakaibang aroma ng tostadong bawang na pumasok sa malambot na karne ng manok ay sumabog sa aking bibig. Sh*t. Napakasarap! Ito ang uri ng Adobong Batangas na walang halong arte ngunit puno ng lasa. Paniguradong gawa ito ng isang taong sanay at may pusong magluto. Napapikit ako nang bahagya upang namnamin ang bawat subo. Sa loob-loob ko, napaisip ako—kung magiging asawa ko nga ang malditang babaeng ito at araw-araw niyang lulutuin ang ganitong klaseng mga pagkain, tiyak na tataba ako nang husto kung hindi ako magpapakasipag sa pag-e-exercise sa gym.

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.