Novel & Cerita Bayan Ng San Diego Drawing Easy

Umupo ako sa upuan at may lamesa ro'n kaya kinuha ko ang tiyansang iyon para makapag-guhit ako. Gumuhit ako ng 2 point perspective, upang madali ko lang ma-align ang iguguhit ko. Nag e-enjoy ako dahil nagagawa ko ang mga itinuturo ni Peter sa amin, mas nagiging bihasa ako sa pag do-drawing dahil sa itinuro niya. Pag lipas ng trenta minutos ay natapos ko rin ang dino-drawing ko, para akong inaantok dahil sa sakit ng mga kamay ko pero napangiti ako nang matapos ko ang dream house ko. “I don't know that you know how to draw.” Nabaling ako sa likod ko nang marinig ang boses na iyon, tumindig ang balahibo ko sa kaniyang tinig.

Nanigas ako sa kinauupuan ko. Sa drawing ni Luna, may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng isang malaking puno. Sa gitna ang isang maliit na batang babae na may ribbon sa buhok—si Luna. Sa kabilang gilid ay isang babaeng may kulot na buhok na may hawak na drawing board, na malinaw na ako. At sa kabilang bahagi, igunuhit niya ang isang matangkad na lalaking naka-suit, may hawak na briefcase, at may malaking ngiti sa mukha. Sa itaas ng lalaki, may nakasulat gamit ang kulay asul na krayola: *Boss Daddy.*

Prutas, bulaklak, pusa, mag aso rin. Malinaw na maiintindihan na ang drawing nito. Yumukod siya at tinanong ito. "Ikaw ba ang nag-draw iyon, baby?" Tumango ito sabay turo ng screen ng tablet. Sinapat noga at natulala siya dahil pareho ng ginuhit nito ang nasa screen. Mula sa line composition hanggang sa kulay, parang printed ang pagkaguhit nito.

nagmamadaling sabi ni Manuel na isinara agad ang pintuan ng kotse sa sandaling makapasok ito. Mabilis na pinaandar ni Manuel ang kotse paalis. Si Grace ay naiwang nagsisigaw, tinatawag ang kotseng lulan ang asawa. “Sandali! Manuel! Manuel! Hintayin mo ko! Sabay na tayo! Manuel!” Pero nagpatuloy lamang ang sasakyan sa pag-alis papalayo. Papasok na rin ng sasakyan si Angelo nang biglang sumingit si Grace at sumakay sa kotse ni Angelo ng walang pasabi.