Bayan Ng San Diego Drawing Easy นิยาย & เรื่องราว

SENNA “Mommy, tapos na po,” masayang sabi ni Ashley habang humihinto sa tabi ko at ipinapakita ang drawing niya. May bahay sa gitna ng papel, malaking araw sa isang sulok at tatlong stick figures sa harapan. Hindi naman perfect ang drawing ng isang four-year-old, pero kitang pinag-isipan niya dahil pati damit ng bawat tao ay iba-iba ang kulay.

“Kasi kahit nasaktan ako, kahit natakot ka… nandoon ka. And that’s all I needed to get through that day.” Nagtagpo ang mga mata nila. Tahimik. Tapat. Punô ng pag-unawa. Maya-maya pa, lumapit si Ayesha na may bitbit na drawing pad. “Mommy, Daddy, tingnan niyo, I drew our family!” proud niyang sabi. Sa papel, may tatlong stick figures. May baby sa gitna, may puso sa taas ng ulo ng Daddy, at may malaking ngiti sa mukha ng Mommy.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.

Hindi man nakaharap sa akin ang papel, halata kong may drinowing siya dito at gusto niya itong ipakita sa akin. “Ano iyon, baby? May gusto ka bang sabihin kay Mommy?” Tumango siya. Nakatitig lang siya sa akin. Nanatili akong nakangiti. “Patingin nga ako ng ginawa mo.” Dahan-dahan niyang nilantad ang papel. Crayola ang ginamit niyang pang-drawing. Sa papel ay may tatlong tao. Sa tansya ko ay ako ang malaking babae at si Mina ang batang babae. Itinuro ko ang lalaking katabi ni Mina.

tawa ni Mateo. Habang nagbubuhat ang dalawa, may napansin akong isang lumang toolbox sa ilalim ng lamesa ni Papa. Binuksan ko ito at nakita ang mga gamit na madalas niyang gamitin—isang lumang pait, martilyo, at isang kupas na notebook. Binuklat ko ang notebook at nakita ang mga drawing ni Papa. May sketch siya ng isang maliit na bahay, mga plano para sa irigasyon, at sa huling pahina, may drawing ng isang bangka na may pangalang 'Celeste.' Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko habang tinitignan ang sketch. Lumapit sa akin si Iñigo at ipinatong ang kamay niya sa balikat ko. "What is it, Celeste?"

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Banta niya rito bago punitin. Tumango naman ulit si Venus kaya wala nang anu-anu ay mabilis na itinutok ni Diego ang kaniyang kahabaan sa makipot nitong lagusan. "dahan-dahan lang ah," "yes, baby. I will be gentle." Handa g-handa na ang k*****a ni Diego sa ka niyang pag-atake sa Bataan ni Venus. Nakatutok na sa Centro. Handa na siyang isagawa ang unang pagbayo nang bigla siyang matigilan dahil sa lakas ng kalampag ng pinto.

Ngumiti siya at iniabot iyon kay Rhenan. "Drawing ko po." Tahimik naming pinagmasdan ang larawan. Nandoon kaming tatlo. Magkahawak-kamay. Sa likod namin ay isang malaking bahay. At sa itaas ay may nakasulat gamit ang makulay na krayola. "Welcome Home, Daddy and Mommy." Nangilid ang luha ko. Samantalang si Rhenan ay matagal na nakatitig sa drawing.