Bayan Ng San Diego Drawing Easy の小説・ストーリー

Tanong ni Kian at nagsitawanan pa sila. “Hoy, gorilla—I don’t know your name.” “Moron.” Hinablot ni Kian ang kwelyo ni Jan. “I don’t know who you are at ang tapang mong humarap sa amin. Remember this face, I am Kian San Diego. Anak ni Engr. Drian John San Diego na namatay dahil kay Neil Gomez. Tandaan mo ‘yan!” Pabagsak siyang binitawan ni Kian.

muling sambit ni Katie, sabay inilapit ang lapis, “tulungan mo po akong magdrawing ng daddy. Para po may kasama si Mommy.” Napakurap siya. Saglit siyang natigilan, may kung humaplos sa puso niya. Daddy? Tahimik niyang kinuha ang lapis mula sa maliliit na kamay ng paslit. Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang iguhit ang isang lalaki, matangkad, naka-suit, at may seryosong mukha pero may munting ngiti sa labi. Simple lang ang drawing, pero napansin niya na halos sarili niyang anyo ang iginuhit niya.

Hindi man nakaharap sa akin ang papel, halata kong may drinowing siya dito at gusto niya itong ipakita sa akin. “Ano iyon, baby? May gusto ka bang sabihin kay Mommy?” Tumango siya. Nakatitig lang siya sa akin. Nanatili akong nakangiti. “Patingin nga ako ng ginawa mo.” Dahan-dahan niyang nilantad ang papel. Crayola ang ginamit niyang pang-drawing. Sa papel ay may tatlong tao. Sa tansya ko ay ako ang malaking babae at si Mina ang batang babae. Itinuro ko ang lalaking katabi ni Mina.

Si Debra ay babae ng kanyang ama, kaya paano pinayagan ni Ambrose si Diego nang madali? Si Ambrose ay kumalas at sinipa si Diego nang matapos ang kanyang mga salita. Lumipad muli si Diego, sa oras na iyon na may tunog ng mga nasirang buto, at nakarating sa isang kalapit na beach. Ang mukha ni Diego ay napuno ng pangamba, ang kanyang mga mata ay malawak na nakabukas, at hindi siya humihinga.

tawa ni Mateo. Habang nagbubuhat ang dalawa, may napansin akong isang lumang toolbox sa ilalim ng lamesa ni Papa. Binuksan ko ito at nakita ang mga gamit na madalas niyang gamitin—isang lumang pait, martilyo, at isang kupas na notebook. Binuklat ko ang notebook at nakita ang mga drawing ni Papa. May sketch siya ng isang maliit na bahay, mga plano para sa irigasyon, at sa huling pahina, may drawing ng isang bangka na may pangalang 'Celeste.' Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko habang tinitignan ang sketch. Lumapit sa akin si Iñigo at ipinatong ang kamay niya sa balikat ko. "What is it, Celeste?"

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Banta niya rito bago punitin. Tumango naman ulit si Venus kaya wala nang anu-anu ay mabilis na itinutok ni Diego ang kaniyang kahabaan sa makipot nitong lagusan. "dahan-dahan lang ah," "yes, baby. I will be gentle." Handa g-handa na ang k*****a ni Diego sa ka niyang pag-atake sa Bataan ni Venus. Nakatutok na sa Centro. Handa na siyang isagawa ang unang pagbayo nang bigla siyang matigilan dahil sa lakas ng kalampag ng pinto.

Ngumiti siya at iniabot iyon kay Rhenan. "Drawing ko po." Tahimik naming pinagmasdan ang larawan. Nandoon kaming tatlo. Magkahawak-kamay. Sa likod namin ay isang malaking bahay. At sa itaas ay may nakasulat gamit ang makulay na krayola. "Welcome Home, Daddy and Mommy." Nangilid ang luha ko. Samantalang si Rhenan ay matagal na nakatitig sa drawing.

Tumango si Brix. "So you'll remember us." Hindi na napigilan ni Daniel. Mahigpit niyang niyakap ang bata. "As if I could ever forget." Si Bea naman ay may inilabas na folded paper. "A drawing!" Masaya niyang sabi. Pagbukas ni Daniel, lumitaw ang simpleng drawing nilang apat. Siya at ang kambal. Magkakahawak-kamay. Sa itaas ay may malaking araw. At sa ibaba... May nakasulat sa makukulay na letra.