Novel & Cerita Bayan Ng San Diego Drawing Easy

“Pwede bang ako na ang ilagay mo doon?” Tumango siya agad. “Opo!” Lumapit siya kay Raze at ibinigay ang lapis. “Kayo po magdrawing ng mukha niyo.” “Sigurado ka, anak? Pangit magdrawing si daddy,” biro ni Raze. “Okay lang! Gusto ko pa rin!” Habang nagdo-drawing si Raze ng sarili niyang mukha sa sketchpad ni Dalgona, hindi ko maiwasang mapangiti.

Parang naka pyramid style ang mga larawan, at sa pinaka taas ay question mark. "Si Uncle Rey 'to." Ani ni Diego sabay turo sa isang larawan. Tumango siya. Oo, nga. Si Uncle Rey nga iyan, medyo luma na ang larawan kaya hindi niya agad namukhaan. Napansin niyang may dinampot na mga papel si Diego sa gilid ng study table ni Asher. "Tignan mo 'to..."

Ang kanyang malalaking mata ay tila may mga bituin na kumikislap sa loob. “Daddy, gusto kong mag-drawing.” Malambing at matamis ang kanyang boses na tila bulak. Agad siyang binuhat ni Diego. “Magpahinga muna ang mga mata mo. Mamaya ulit tayo magdo-drawing. Gutom ka na ba?” Tumango ang bata. Nagpakuha si Diego ng mga meryenda. Tulad ng nakasanayan, ibinahagi ni Danica ang kanyang pagkain sa ama.

Ang saya ng mga ito na tingnan at panoorin habang kumakain din. "Papa President, look at my drawing!" the youngest boy shouted, proudly holding up a piece of bond paper covered in colorful crayon scribbles, "It is a big tank! Sabi ni lolo, ganyan daw po ang mga sasakyan ng mga sundalo mo!"

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

The tools are just easy to navigate. I've never tried digital drawing before but this seems like a nice way to go habang wala akong artmats. Habang nagmemeryenda ay nagda-draw ako. Mabilis akong nasanay kaya nakagawa agad ako. I looked at my drawing. I did a quick sketch of Rafael's face but I added some details to it like drawing a horn in his head. I also make his face more evil and ugly. When I got satisfied, I saved it.

Tumango ito. Binuksan ang notebook. Sa unang pahina ay may drawing ng isang ospital. Sa loob ay may lalaking nakahiga sa kama. Katabi nito ang isang babaeng may mahabang buhok. At isang batang nakangiti. “Ikaw po iyan.” Turo ni Oliver. “Tapos si Mommy.” “Tapos ako.” Napangiti si Dylan. “Magaling ka na talagang mag-drawing.”

Hindi na rin siya maiilang na magpuntang banyo. Simula noong bata pa siya, sobrang hilig na niyang mag-drawing, hindi lang ng kung ano-ano, dahil ang pinakapaborito niyang i-drawing ay ang mga matataas na gusali. Nagsimula siya sa simpleng istruktura na may bintana bawat palapag. Pero ngayon ay iba’t ibang disenyo na ng istruktura ang ginagawa niya, mapa-twin tower man ito, may helipad, at may obelisk sa taas at kung anu-ano pa.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Nakangiting tanong ni Stacey nang pagbuksan niya ito ng pinto, “I have a surprise for both of you. Look, I made this drawing. Where is Daddy.” “He’s in the shower baby. Let me see your drawing,” aniyang kinarga ito at inupo sa gilid ng kama. Ipinakita ng bata sa kanya ang drawing nito sa coupon bond. Tatlong bilog, sa ilalim ng bawat bilog ay may triangle, “Wow, a triangle and a circle?”