Bayan Ng San Diego Drawing Novels & Stories

At parang sandaling bumalik ang isang alaala. Ako na nakaupo sa veranda ng Madriaga, hawak ang sketchpad, at ang tingin kong hindi ko maalis sa kuya niya. Mabilis kong ibinaba ang mata ko sa papel. Gumuhit ako ng fountain sa plaza, pinilit na hindi pansinin ang pintig na bumilis sa dibdib ko. By March, tapos na ang finals. Hindi kasing nakakapagod tulad ng first year, pero mas mahirap ang lessons.

sagot ni Ezekiel, ang kanyang boses ay puno ng katiyakan na nagpapanatag sa natitirang kaba sa dibdib ko. Biglang lumapit si Kian sa amin, hawak pa rin ang drawing niya mula kanina. Iniabot niya ito kay Ezekiel nang may malawak na ngiti. "Dada, look! This is for you po." Kinuha ni Ezekiel ang papel at tinitigang mabuti ang drawing ng malaking bahay na may tatlong stick figures sa ilalim. Nakita ko ang marahang pagbaba ng kanyang balikat at ang unt-unting paglambot ng kanyang ekspresyon. Ipinatong niya ang kamay niya sa ulo ni Kian at marahang ginulo ang buhok nito.

“I like the sound of that.” Pagdating sa airport, mabilis kaming nakapasa sa immigration. Habang naghihintay sa business class lounge, kinuha ko ang aking sketch pad. Sinimulan kong iguhit ang outline ng isang gusali—hindi ito katulad ng mga traditional na disenyo sa Manila. Mas matulis ang mga kanto, mas maraming glass, at mas matapang. “Iniisip mo na agad ang design?” tanong ni Liam habang sumisilip sa drawing ko.

d***g ko. "Tsss." Binitawan n'ya na ang tenga ko at sunod na ipinakita ang drawing kong teddy bear na may karas. "B-Bakit? May, problema ba sa perma ko? Dapat ba puso? Puso na talaga 'yung una kong naisip kaso namiss ko magdrawing ng teddy bear kaya 'yan nalang ginawa ko," pagpapaliwanag ko. "Binasa mo ba ang mga nakasaad dito?"

Seryuso lang silang nagkukulay. "Hi, Xai." Ngumiti pa ako sa batang babae pero hindi man lang ako pinansin. Eto seguro 'yong namana nya kay Francis. Tsk. "Ano 'yang dino-drawing mo?" Sinilip ko ang dino-drawing nya at isa pala itong family tree. May nakadrawing dito na tatlong lalake na may nakalagay na Tito, Kuya, at Daddy tsaka isang babae na ang nakalagay ay ang name nya. Xai Reign. Napansin ko agad na may nawawala sa drawing nya.

Ang Bayan ng San Diego. Tumingala ito, kita niya ang kalangitan at mga bituin. Half moon ngayon. " Sa pag sapit ng Mahal na Luna. Susugod tayo sa bayan ng Europea. I'll take my revenge... " -"Pati na rin si Amalia... Babawiin ko." Sambit nito at inubos lahat ng alak. Amalia*

“You jerk! Pati ba naman kahanginan mo ay dadalhin mo rito sa pamamahay namin!” Inis na inis siya! “Ahhhh!!!” napatayo siya at napatili pa ng makita kung ano ang naka-drawing sa sketchpad niya— mukha ni Miguel! Pati sa pagdidisenyo ay nagugulo ang utak niya! Imbis bagong design ay mukha ng lalaking ‘yon ang naiguhit niya.

tawa ni Mateo. Habang nagbubuhat ang dalawa, may napansin akong isang lumang toolbox sa ilalim ng lamesa ni Papa. Binuksan ko ito at nakita ang mga gamit na madalas niyang gamitin—isang lumang pait, martilyo, at isang kupas na notebook. Binuklat ko ang notebook at nakita ang mga drawing ni Papa. May sketch siya ng isang maliit na bahay, mga plano para sa irigasyon, at sa huling pahina, may drawing ng isang bangka na may pangalang 'Celeste.' Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko habang tinitignan ang sketch. Lumapit sa akin si Iñigo at ipinatong ang kamay niya sa balikat ko. "What is it, Celeste?"

Bahala na, sa isip-isip niya. Humugot siya ng malalim na hininga at napabaling sa papel na nakapatong sa lamesita. Nandoon pa rin ang drawing na sinira ng salbaheng bata. Iyon ang pinakamaganda sketch ni Doc. Sullivan pero hindi na ito maibabalik sa orihinal na hitsura.

Nakaka-enjoy pa nga! "'Yan si daddy and ikaw?" manghang tanong ko nang mag-drawing siya ng dalawang stickman na lalake. Mabilis siyang tumango habang nakatingin pa rin sa papel. Gumuhit pa siya ng isang stickman sa tabi ng maliit na drawing. Pero ngayon, isa na iyong babae na kasing laki ng drawing ni Bradyen kay Brandon. "This is mommy."