Be Mindful In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Isang huling tingin ang ibinigay ko kay Mama bago ko tuluyang isinara ang p***o ng aming bahay. Habang nakaupo ako sa tabi ng bintana ng bus na bumabiyahe pabalik ng Manila, pinagmasdan ko ang mabilis na pagdaan ng mga puno at lansangan. The humming engine and the cool breeze from the aircon wrapped the entire bus in a somber solitude. Napaisip ako nang malalim sa bawat salitang binitawan ni Mama. “Just don't follow your heart blindly, anak. Use your brain.”

“Badtrip lang at hanggang dito ay ang mga iyon ang pumepeste sa’yo.” He whispered the last part before he tried to get Parker’s attention na kasalukuyang nagtatago at nahihiya sa kanyang tito. “Be careful. Nakakaintindi siya ng Tagalog,” I warned dahil baka kung ano ang masabi niya. “Sorry,” he said. “The’ve been really just giving me headaches these past few months. Mamaya na natin pag-usapan.”

"Calm down okay? You're just drunk!" "Calm down mo mukha mo, Lumapit ka dito!" Dahil hindi niya ito maabot, pinalo niya bartop. "Lapit! Hindi mo ako maintindihan? Wala ka bang common sense? English naman ang boyfriend ah, bakit hindi mo gets na brokenhearted ako, tapos kinongratulate mo pa? Ang sama ng ugali mo! Lapit!" Pero may humawak sa braso niya mula sa likuran at sinabing, "I think you may have forgotten that you are currently in Singapore and not in the Philippines. Generally, people here don't understand Tagalog unless they're Filipino."

"Ayos lang ako mga anak mag iingat ka. Ako ng bahala sa apo ko" "Ma, take care call us when something happen hmm?" "I will anak, take care of Mama okay be good wag magpapasaway" i don't why do i feel nervous right now. Ang inipon kong lakas ng loob ay tila nauubos lalo na ng malapit na ako sa destinasyon ko. I try to calm myself, i inhale and exhale but it doesn't help. Nagpasama na lang sana ako, i regret right now for acting a brave one in front of them.

tukso nito. Tahimik siya. Gusto niyang sumagot, pero wala siyang mabitawang salita. “Huwag kang mag-alala, sa’yo lang ang puso ko.” “Kahit ibigay mo sa iba ang puso mo basta sa akin ang katawan mo.” “Okay, sa’yo ako. Mind, body, heart, and soul. Oy, English ‘yan!” “Saan kayo nagpunta?” hinila niya ito at inamoy kahit nasa gitna sila ng ulan.

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

Ni hindi man lang niya naisip na sensitive talaga ako roon, at nararamdaman ko ang kiliti sa aking puson. “Hindi naman kasi libre ang lahat. Dapat nga ay mamaya ko pa ‘to gagawin,” dagdag niya pa. “Ang kaso lang ay inubos mo ang pasensya ko. Kaya mas maganda sigurong turuan kita ng leksyon, hindi ba?” Minsan na nga lang siya magsalita nang Tagalog, ganito pa ang lumalabas sa kaniyang bibig. Akala ba niya ay nakatutuwa ang ginagawa niyan ngayon? Hindi. Hindi ako natutuwa.

Malayo ang loob nila sa isa’t isa kaya naman bago sa pakiramdam ang nararamdaman niya ngayon habang nagpapayo ito. “Feel your sadness if you need to. Just like a caterpillar that curls up safely inside its cocoon when times are hard. But please remember . . . after every rain, that same caterpillar comes out as a beautiful butterfly, flying free again. You can do this too. . . Let go when you’re ready, and move forward into something wonderful.” Nag-angat siya ng mukha para tingnan ang ama. Ito naman ay marahang pinahi ang kaniyang mga luha gamit ang kamay.

Lewis POV HINDI ko maipaliwanag ang bagay na nararamdaman ko. Naghalo ang kaba at takot at tila hindi na ako makapag-isip nang maayos. 'Okay, Lewis. Kalma ka lang. Baka naman na-late lang, b-baka naman delay lang nang ilang araw.'

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."