Be Mindful In Tagalog Novels & Stories

Tama. “Diba ang sabi mo, walang nakikinig sa side mo kaya ang nangyari ay ikaw ang naging masama sa paningin nang iba. Then write, ija. Isulat mo ang mga bagay na hindi mo na sabi at hindi nila kayang pakinggan. Siguradong gagaan ang loob mo,” nakangiti niyang sabi bago tumango. Hindi naman masamang mag simula ulit. Nandito na ako, ito nalang ang tangi kong makakapitan sa ngayon.

"Ibang level talaga iyang pag-iisip mo haha! Pero ayos na rin iyan, it's better to be careful than to be a reckless cat." "Cat talaga? Hindi puwedeng reckless rabbit para cute naman?" "Cat gusto ko e HAHA. Basta mag-enjoy ka ah." "Sana mag-enjoy nga ako rito. Mami-miss kita, 'day!" "Saka mag-iingat ka ah. Huwag patanga-tanga baka masaktan ang puso ng saging!" "Puso talaga ng sagi—" "Mami-miss din kita, girl! I love you! Bye na muna ah. Medyo busy kasi sa shop ngayon eh."

I'm on my way. Napabuga ako ng hangin at nakahinga mg maluwag habang hinihilot ang sintido ko. “'Wag mong masyadong bilisan ang pagmamaneho. Mag-ingat ka! Wala naman akong pakialam kung matulog ako dito sa presinto basta mag-ingat ka. Alam mo namang delikado sa kalye e.” [Hintayin mo 'ko riyan. Pipilitin kong makarating agad.]

Mayroon ding mga mensaheng puno ng maingat na pag-aalala. Busy ka ba ngayon? Huwag mong kalimutang kumain ng tanghalian. Malamig ang panahon. Magsuot ka ng mas makapal. May nakita ako ngayon at naalala kita. Simple ang bawat linya. Bawat pangungusap ay may dalang hilaw ngunit tapat na damdamin ng isang babaeng labis na may gusto sa isang tao at hindi alam kung paano iyon itatago.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

sabi ni Orphen "Mama, I'm sleepy na.." sabi naman ni Luke. Nagpaalam sila sa mga naroon at nakangiting umalis. Naroon parin ang pagkabog ng kanyang dibdib habang lumalakad palayo sa lugar na iyon. Marahil ay may takot din sa kanyang isipan na maaari paring siyang suwayin ng kanyang puso.

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Tumango ito. " Yes, you need it badly my friend para ma clear iyang mind mo. At para hindi ka na advance kung mag-isip." " No, I will just stay here. Don't worry mamaya lang ay magiging okay na ako." Ngumiti siya ng tipid rito pagkatapos.

Katitigas ng ulo… sabi ko Tagalog lang ay ayaw talaga makinig. Inis ko silang tinalikuran at hinarap si Poyong na ang mga mata ay nakatutok pa rin kay Blackie. “Kausapin mo sila at ayaw ko ng kausapn na umi-English,” utos ko kay Poyong.

Ibig sabihin kaya niya akong saktan kapag nagkataon? Gusto kong malaman kung bakit nangyayari ang bagay na 'to. Hindi ba kami ligtas sa piling ni Michael? Napahinga ako ng malalim bago ko dinampot ang baril. Ingat na ingat akong tinignan 'to at hindi hinawakan ang gatilyo. Baka magkamali ako at maiputok ko 'to sa sarili ko. "Careful," narinig kong boses ng kung sino.