Beautiful Quotes About Myself の小説・ストーリー

“Salamat, Thea. Sobrang proud ako sayo. Sa puso mo. Sa katatagan mo. Sa kabaitan mo. Pero higit sa lahat, proud ako kasi natututo kang magsalita. Natututo kang ipaglaban ang nararamdaman mo.” At sa hapon na iyon, sa loob ng kwarto ko, sa pagitan ng tsaa at luha, natutunan kong ang pagiging mabait ay hindi lang pagiging tahimik at masunurin. Minsan, ang tunay na kabutihan ay ang pagiging totoo. Si Mama, nakita niya ang sarili niya sa akin. At ako, sa wakas, unti-unti ko na ring nakikita ang sarili ko.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Umangkla siya sa braso ng jowa niya saka tuluyang umalis papalayo. Hays! Buti pa siya maayos ang lovelife samantalang ako. The hell with my comparison! I'm pretty. I'm sure I can find someone who would love me even with my flaws and imperfections. You're worth to be kept. You're worth it than any precious gems and jewelries. I reminded myself. Nakatayo habang naghihintay ng jeep. Doon kasi sa sakayan, punuan na. Hindi naman ako masundo ni Kuya lalo na galit 'yon sa nagawa ko ro'n sa babae no'ng isang araw.

"Iyon ba ang ginawa mo sa nagdaang taon?" "Yes," masaya kong sabi. "Nagawa ko lahat ng gusto ko. Kasi kung magkasama tayo sa mga panahong iyon, baka limitado lang ang oras ko sa sarili. When you left, I focused on myself. And guess what?" "What?" nakangiti niyang tanong. "I value myself more than ever. I love myself more than anyone. I appreciate myself more each day. I care about myself more. Not being selfish, but self-love is essential."

Hinawakan ni Marc ang baba ko at marahang iniangat paharap sa kanya. “Don’t compare yourself to your sister. For me, ikaw ang pinakamaganda.” Mabilis niya akong hinalikan sa labi at saka seryosong tumitig sa akin. “And what’s the point of beauty kung pangit naman ang ugali?” Napayakap ako sa kanya. Na-touch ako sa sinabi niya dahil bukod kay Mama, siya pa lang ang taong pumuri at naka-appreciate sa akin nang gano’n.

Hindi 'yan basta-basta darating para pahirapan ka, dumarating ang mga pagsubok na kinatatakutan natin upang tayo ay mas lalong tumatag. Marami rin akong inaayawan sa sarili. Sometimes I asked myself if am I worth it? Mahal ko ba ang sarili ko? But then I realized maybe the reason why you struggle with loving yourself is because you don't give yourself credit for the things you do as often as you should. Maybe it's because you think loving oneself is about grand gestures when it's actually about the little things. Maybe it’s about that one movie you watched alone because well, all your friends backed out the last moment but you really wanted to watch it. Maybe it’s about that new hairstyle yo

saad ni Theo habang kinukuhanan ako ng litrato. “Nakakahiya. Baka ang pangit-pangit ko!” Ngumiti siya. “Hindi. Palagi ka naman maganda sa paningin ko. Kahit hindi ka pa mag-ayos sa sarili, you are always beautiful. Ikaw ang pinakamagandang babae sa balat ng lupa.” Kinagat ko ang aking labi, hindi ko na mapigilan ang sarili kong mapangiti. “Pinagtitingina tayo ng mga tao.”

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

“Hindi ko naman habol ‘yon. Ang gusto ko lang, kapag tiningnan ko ‘yung sarili ko sa salamin, masasabi kong proud ako sa kung ano na ako ngayon.” At sa loob-loob ko, napangiti ako nang bahagya. Kasi alam kong kahit gaano ako ka-busy, may dahilan kung bakit ako nagpupursige. Hindi lang si Azael. Ako rin.

Pagkatapos ay nagsalita ito. “Maraming tao ang hindi nakikita ang sariling lakas. Mas pinapalaki nila ang ganda ng iba,” mahinahon niyang sabi. “Hindi ka walang kwenta. Sa mga kaedad mo, isa ka sa pinakamahusay.” Napatingin si Ysa sa kanya. “Ang mga bagay na meron ako ngayon,” dagdag niya, “maaari mo ring makuha balang araw, basta magsikap ka. And I don’t doubt that you will.”