Beautiful Quotes About Myself 소설 & 이야기

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

"Hmm... dahil ba hindi ka nakapunta sa water fountain at see-saw?" "Hindi... hindi 'yun. dahil ikaw ang kasama ko. Akala ko kasi sa mga romance drama series lang nangyayari na magkakaroon kayo ng date o moment ng crush mo, lalo na sa kagaya ko, akala ko imposibleng ma-inlove ang isang autistic na kagaya ko." "Huwag mo kasing dine-degrade ang sarili mo. Isipin mong unique ka. You should never see yourself as anything less. You are unique. You can paint. You are good at chess, I admire you being number two in your class."

“Sinasabi mo bang maganda ako? Nakita mo na ba ang sarili mo sa salamin? Mas mababa ako sa 5% kumpara sa iyo. ” Natawa siya sa sinabi ko at bahagyang napangiti. "Syempre. Ngunit, kahit na ako ay isang daang porsyento na mas maganda, hindi mo dapat ikumpara ang iyong sarili sa sinuman. Focus ka lang sa sarili mo at sa sarili mong laban. ” sincere na sabi niya habang hindi inaalis ang mga mata niya. Hindi ko alam kung gusto kong magpasalamat sa kanya dahil parang lowkey ang ginawa niyang pagmumura sa akin. Ngunit, sa tingin ko ito ang mabuting Maddison. Wala pang dapat patunayan.

Yung ngiting galing sa dibdib. “You’re already beautiful,” sabi ko agad. “You don’t have to change anything unless you want to—for yourself. Not for anyone else.” Napatingin sila sa isa’t isa. Parang hindi nila inaasahan ang sagot ko. “Jinjja?” tanong nung girl. “Eo, jinjja,” sagot ko. “Confidence first. Everything else is optional.”

"That's not the point, Kelly. You're just making it a big deal when in fact, it wasn't even worth the attention." I sighed before showing him the polaroid picture. "Can't you see that I'm ugly here? It's so kadiri." "I don't," he answered. "What?" "What I am seeing is the same normal Kelly. Yes, I must admit that you're drop dead gorgeous. Even without those make up and even with those damn pimples, you are still pretty." My brows snapped together as my cheeks reddened. "What are you saying?" "Sometimes we don't need people to accept us. All we need to do is to accept ourselves. That's what matters."

Pinikit ko ang mata at sa pagdilat ay. I saw how my world beautiful is. My daughter ,my wife is my life. -THE END.-

Nang umulan kasi nang kagandahan nasalo ko lahat. Pero syempre minsan naiisip ko din na ginawa lang ba talaga ako para maranasan ang lahat lahat ng kamalasan maliban sa kagandahan at hindi mararamdaman ang totoong kasiyahan na nararamdaman ng isang tao. Anong silbi ko dito sa mundong ito. Iyan ang palaging tanong ko sa sarili ko. Nang magsawa akong tingnan ang magandang sarili ko sa salamin at agad ko ng sinara ang pinto ng cr. at mahinang binuksan ang tubig sa shower agad din naman itong tumama sa balat ko.

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

I sobbed. "Jez... No. Please, it's never your fault. Don't blame yourself," he whispered before he reached for my chin and made me face him. Mapupungay ang mga mata niya habang nakatingin sa akin. "It's always the men's fault for seeing you that way, Jez. You are pretty for having sexy mind not just having a pretty face. You are an art, Jez sculpted prettily. Don't say that to yourself. Everyone of us is designed beautifully."

Tanong nya. Di ko naman maiwasang mapatingin sa magaganda nyang mga mata. Naalala ko na naman 'yung mga oras na napagkamalan ko syang babae. Nagalit sya sa'kin nun kaya naman sobrang natakot na ako sa kanya nang muli kami magkita. Ngunit habang nakikilala ko sya at napapalapit kami sa isa't-isa, mas napapagtanto ko kung gaano sya kabuting tao. Actually, idol ko nga sya kasi hindi lang sya maganda (oops), napakabait pa nya. "Hikari, don't mind them." Tuloy pa nya. "You're very beautiful, just believe in yourself. Never bow your head down to anyone. Chin up." Sabi nya.