Novel & Cerita Beauty Of Ashes

"Ang isang hari ay laging kasama ng kanyang kaharian, hanggang sa huli." Ginamit niya ang lahat ng kanyang natitirang lakas. Niyakap niya ang nag-aalab na puso ng bituin. Sa halip na hayaan itong sumabog, ginamit niya ang enerhiya ng Leviathan para i-contain ito, para gabayan ang pagkamatay nito. Sa isang huling, maringal na pagsabog ng liwanag, ang Asphodel ay hindi naging isang black hole, kundi isang nebula—isang nursery para sa mga bagong bituin. Ang huling nakita ng kanyang mga kaibigan ay ang kanyang anyo na nagiging bahagi ng liwanag, isang bagong bituin sa isang bagong kalawakan na kanyang nilikha.

Pumasok si Gwyneth sa kusina at sinuri ang mga putahe sa lamesa, agad na napansin ang mga pickles sa lahat. Naglalagay ng kaunting lipstick si Liana, at mukhang walang kulay ang rosy lips niya. Mapanglait niyang tinignan si Gwyneth. “Maaawa si Asher sa akin pagkatapos niya makita ang dami ng ginagawa ko para sa kanya. Ayaw niyang napapagod ako.” Tinignan ni Gwyneth si Liana, napansin niya na pinagmukha siyang pagod ng makeup.

Hindi naman sa nilalait ko si Ashna pero napakasimple kasi ng mukha nito. Veyra is very pretty na parang hindi na totoo yung ganda nya, yun nga kulang na kulang lang talaga sya sa height. Napakasimple lang rin nya manamit at hindi nagme-make up dahil kumakati yung mukha nya kapag naglalagay sya. They're really opposite to each other. Matangkad si Ashna at pasok sa pagiging model kaya lang kulang ito sa ganda. I mean...... im just stating a facts. Hindi ko alam kung magkapatid ba talaga sila ni Veyra. Ashna's beauty is so simple, yung ganda na parang di masyadong mapapansin? Well nadadala naman sa damit. Ashna is very classy woman, fashionista rin ang gaga at palaging may suot na mamahaling b

Kasunod nito ay sabay-sabay nilang itinaas ang kani-kaniya nilang mga hawak bago magsimulang umusal iyong nakaitim. “Ang kadiliman ay maghahari sa paglubog ng araw. Magagapi ang liwanag. Pakinggan ang aming dasal. Tumatawag kami sa iyo, dakilang Brielia. Diyosa ng buhay at kamatayan. Mula sa kailaliman ng Abaddon. Mula sa kaharian ng Sheol. Mula sa abot ng Arcady. Tumatawag kami sa iyo.

Ang mukha nito ay bahagyang natatakpan ng anino ng ilaw sa bar, pero kitang-kita niya ang matalim nitong mga mata na parang kayang basahin ang laman ng kanyang isip. “Miss, tama na,” mahinahon ngunit mariing sabi nito. “Hindi mo kailangang ubusin ‘yan para lang makalimot.” Napakurap siya, nagpipigil ng luha. Hindi niya alam kung bakit may kung anong bigat sa bawat salitang binitawan ng lalaki. “W-Who are you??” tanong ni Ashley. Medyo blurry na kasi ang kanyang paningin dahil sa dami ng alak na kanyang nainom.

Patuloy na dinadaga ng matinding kaba ang dibdib ni Meredith. Ashley stood in front of her like a goddess. Walang pagbabago simula noong unang beses niya itong nakita sa university. Ilagay mo si Ashley sa isang malaking crowd at siguradong standout ito. A beauty in every inch, nanliliit ang pakiramdam niya kapag kaharap ito. While the woman looked exquisite in her designer mini skirt and silk blouse, she looked so shabby in her sweat-drenched housedress.

Napatigil ang paghinga ni David habang pinagmamasdan ang dalaga na tumatakbo pababa ng hagdan, habang ang kaniyang kulot na buhok ay sumasabay sa kaniyang bawat galaw. Hindi man lang niya nagawang pagalitan ito sa pagtakbo sa hagdan dahil masyado siyang nahumaling sa kagandahan nito. Hinihingal na tumayo si Ashley sa harap niya. "Dave, sabihin mo sa akin... Paano ako titingnan? Maayos ba ang suot ko? Medyo medyo masikip lang nang kaunti dahil sa kaunting umbok sa tiyan ko," sabi ni Ashley sa sarili at natawa.

"Asus, parang ikaw pa ang mukhang luging lugi, Slaine ha?" Nilingon ko siya at napansin ko ang sandali niyang pagtulala. "Ang ingay mo, sa simbahan ka pa naman." "Haven't I told you that you're beautiful tonight?" Umiwas ako ng tingin at inayos ang coat. "Kahit hindi mo sabihin alam ko naman iyon, hindi ka mababaliw sa akin ng gano'n kung hindi ako kagandahan, Jishu."

"Ahhhhh insanely breathtaking. Perfectly perfect" Asher said barely a whisper. She's smiling widely as her eyes closed shut. Her arms are wide open, welcoming and feeling every breeze of fresh air. I walked towards her then stood next to her. Hindi ko tuloy maiwasan pagmasdan ang napakagandaa niyang mukha. Na maihahalintulad sa nakakabighaning tanawin ngayon dito sa harapan ko. The surroundings were perfect, but it seemed to become even more charming because of her. She was like a painting. She was the main subject, and what my eyes can see right now was made into a background of a beautiful masterpiece.

Iyong amoy niya, Iyong kasuotan niyang pan-lalake masyado, at ang paraan ng pag-ngisi niya. Ito na ba ang prince version ng mistress of evil na si madame Zakira? Shemaay! Ang guwapo! Kilig to the bones ang anteh niyo! At tuluyang natunaw ang anteh niyo sa kilig nang biglang ngumisi si boss Zakira. "Am I that handsome to turn you into a statue?" Nakangisi nitong usal sa akin na nag pabalik sa akin ng ulirat ko. Pyoo! Buti na lang at hindi tumulo iyong laway ko.