Beauty Of Ashes の小説・ストーリー

Napatingin ako sa isa pang envelope kung nasaan ang info ni Ashish, hindi ko alam pero bigla akong kinabahan, bumilis ang tibok na puso ko na para akong inatake sa puso sa sobrang bilis halos ito na lang ang naririnig ko maliban sa aking malalim na paghinga. Nilabas ko na 'yon sa envelope at una kong nakita ang kanyang picture, para bang huminto ang mundo ko ng makita ang pagmumukha niya. Una kong napansin ang kanyang dark gray na mata, mana siya kay tito mas dumagdag pa sa ganda ng kanyang mata ang straight at makapal ang kilay. His has this seducing jawline and his Roman nose is attractive and his thin red lips is perfect smirked.

Hindi niya malimutan ang maganda nitong mukha. She wasn’t wearing fancy clothes. She didn’t even have makeup on. Pero sa dami ng taong bumati sa kanya noong araw na ‘yon, Ashley stood out. There was something magical about her—hindi sa pagiging sobrang ganda kundi sa pagiging totoo niya. Yung reaction nito nang makita siya. Yung pagkakaawang ng bibig nito na para bang bata sa unang kita ng fireworks. She was amazed—and unapologetic about it.

Hindi siya ngumingiti, ngunit ang kanyang mga mata ay may kakaibang init at lalim, na parang malalim ang pinagmumulan ng kanyang mga iniisip. 'Grabe, ang gwapo niya', bulong ni Ashley sa sarili, hindi makapaniwala na makakatrabaho niya ang isang taong ganito. She straightened her back, feeling the pressure to impress him even more. Sa presensya pa lang nito, alam niyang hindi siya pwedeng magkamali.

masigla niyang sabi pero tipid naman siyang ngumiti. Ang layo-layo talaga ng kagandahan ni ashley kumpara kay Hannah. Kung si Ashley ay may gandang mala anghel ito namang nasa harap ko ngayon ay parang napulot ko lang sa kalye. "Gusto kong ilipat mo mga gamit mo sa tabi ng kwarto ni yaya."

Ang tanong nito sa kawalan. "Pakurap kurap ang mga mata nitong tumingin sa paligid,,Dahil sa pagkaka bangga nila kani kanina lang,,Ay puro bahid pa-rin ng dugo ang nasa katawan ni ashley,,Pati mga buhok nito ay nagdikitan na gawa ng dugong umagos mula sa kanyang ulo.

Crying is a healthy way to reduce stress and negative effects in our body but seems like it didn't make me feel nor look good. My chest feels heavy from crying last night. I also looked like a corpse that gets up from its coffin because of the dark circles around my eyes, as well as my pale skin. Mas lalo yata akong na-stress sa itsura ko habang nakaharap sa salamin. I pouted while fixing my hair. Mas lalo siguro akong hindi magugustuhan ni Rius nito. I'm so ugly and stressed from everything.

Sana nga ay pumayag si Ashryuin sa plano ko. Ito nalang ang naiisip kong solusyon sa gusot na ito. I’ll just compensate her for everything. “Sa tingin mo ba ay papayag siya Ahashi? Wake up! Kung hindi siya pumasok sa kwarto mo, if she didn’t climbed into you bed. All of these won’t happen.” “She ruined your life, us! She’s a gold digger with no family background, she’s a social climber!”

Nag-iba ako ng taktika dahil ayaw kong matakot siya. Sinabi sa akin ni Asher na masamang ideya ang pagpunta rito, ngunit kailangan kong maintindihan ito. Kailangan kong malaman kung ito ba ay isang uri ng nakakainis na biro, o isang aksidente lamang. Isang tingin sa kanyang matamis na mukha, at alam kong walang masamang buto sa kanyang katawan. Alam ko rin na mayroong isang bagay na napaka-espesyal sa aking maitim na buhok na kagandahan na hindi ko magawang umalis. Nabighani niya ako sa sandaling magtama ang kanyang mga mata sa akin, at pakiramdam ko ay natunaw ang iba pang bahagi ng mundo.

hiyaw ni Bianca habang pilit siyang inaawat ng mga guwardiya. Hinarap ko si Bianca nang may matinding galit. Ang Aftermath Ashes ay hindi lang para sa mga dokumento... ito ay para sa tuluyang paglipol sa impluwensya niya sa buhay namin. "Keep your mouth shut... Bianca. Ang mga papel na sinasabi mo... oo... totoo... naitago ko ang mga iyon. Pero hindi dahil sa gusto kong iwan si Stefanie. Naitago ko ang mga iyon bilang paalala kung gaano ako naging gago noon... bilang paalala na muntik ko nang mawala ang tanging bagay na nagpapatibay sa akin ngayon. It was a grave I dug for myself... and I was waiting for the right time to burn it in front of her."

Kaya naman ang sarap pag masdan ng city lights sa gabi. Napahinto ang lahat ng makita si Celeste nong pumasok ito. Tumahimik ang buong paligid, at ang lahat ng mata ay napadako sa kanya. Ang gand naman kasi talaga ni Celeste, sumabay pa ang magandang suot nya na talaga namang nag pa agaw pansin sa lahat. She wore a custom-made, strapless evening gown, jewel toned emerald green that perfectly complemented her skin and her black hair. Kitang-kita din ang hubog ng katawan nya na mas lalong bumagay sa suot nyang evening gown.