Before Sunset Novels & Stories

Being out of the outskirts of Manila is like freedom have been received. Watching the setting sun in this area gives a mesmerizing and amazing scenery. Hindi ako nagsasawang panoorin ito, sa Manila hindi ko ito masyadong napagtutuunan ng pansin pero ngayong nakabalik na kami ay muli ko na namang napagmasdan ang ganda ng paglubog ng araw. They say, the sunset or the end of the day represents the end of a journey but when the sunrise came in represents rebirth. So no matter how a journey ends, there are still new beginnings ahead of us to try on.

My bare feet could feel the fine sand and the water on the shore. Huiminga ako nang malalim when I noticed that it will only take time until everything is dark. The clouds are a mix of orange, purple, and yellow. I choose to go back to my room. Dahan-dahan akong naglakad palayo. As soon as I realized to watch the beauty of sunset, luminga ako para sulyapan ito. The sun is slowly being devoured by the ocean’s horizon and the hues over the sky are slowly turning into dark.

“But why are you so sad while looking at it?” I bit my lower lip. “According to Craig Lounsbrough: A sunset is the end of a day now passed. Yet, for some reason we get caught in the reality of the descending dark verses.” I looked at him. “I’m just thinking how beautiful a day would end, yet I’m silently anticipating for it to stay a bit longer.” Napatingin siya sa ‘kin. “Was it because today is supposed to be your wedding day?” “Sort of,” I replied and looked at the sky. “I’m just afraid when the night starts to fall.”

na-excite silang dalawa sa sinabi ng mommy ni Anthony. "There's still a sunset?" gulat ngumiti excited na tanong ni Brealle dito. tumango-tango dito ang ginang. "kahit 6 p.m na dito may sunset parin. Minsan malapit na mag 6 p.m lumalabas ang sunset dahil doon palang nagsimulang lumubog ang araw dito. It's pretty amazing actually, the sunset in the garden is pretty amazing. Come on you two and let's watch it." anito pa at dali-daling sumunod ang dalawa sa ginang.

Soirye added, her voice soft as a whisper, "we can take a nap under the palm trees." I smiled, my heart overflowing with happiness. We were home. We were together. And we were going to make the most of every single day. The sun dipped below the horizon, painting the sky in hues of orange and purple, a breathtaking spectacle that usually filled me with a sense of peace. But tonight, the beauty of the sunset felt like a cruel mockery, a stark contrast to the storm brewing within me.

Katulad ng kung paano mo ito igaya sa mga tao, ang mundo ay puno ng pagdadagdag na hindi mo mawari. Aalis ang sunset, dadating ang sunrise para sabihing may bago na namang pagsubok, problema at pag-asa na darating. Lulubog ang sunset dahil ito ay nagsasabing sa kalagitnaan ng unos, pighati at maraming nangyayari ay aalis din sila sa tamang panahon. My butts hurt upon sitting the whole afternoon near the shore, maraming tao tuloy ang nakatingin sa akin habang nakatitig lamang ako sa kawalan.

Ang mga mata ay sumasalamin sa kulay ng paglubog ng araw. Naupo si Tristan sa malambot na buhangin at tinapik ang puwesto sa kanyang tabi. "Halika, Boss Doc. Panoorin natin ang sunset." Lumapit si Jaime at marahang umupo sa tabi ng bilyonaryo. Ipinatong niya ang kanyang mga bisig sa kanyang mga tuhod at dahan-dahang isinandal ang kanyang ulo sa balikat ni Tristan. Walang salita, walang ingay—puro lang ang tunog ng humuhulas na alon at ang mabilis ngunit payabang na pagtibok ng kanilang mga puso habang sabay na pinapanood ang paghalik ng araw sa dagat.

''magpakasaya ka ngayon at pagkatapos niya luha ang makikita sa mga mata mo '' Pagkasabi niya sa salita iyon ay umalis na siya at hindi na kaya ng kanyang mga mata makita ang mga ngiti ng mga Bizon na sumira sa kanyang buhay . Pagkatapos ng seremonya sa kasal ng dalawa nagtungo sila sa venue kung saan sa pagmamay ari nilang hotel naganap . Lahat ay masayang binati ang dalawa maliban kay misis Smith na hanngang ngayon ay hindi parin matanggap si Hannah sa buhay nila . Kung hindi niya lang mahal ang kanyang anak hinding hindi siya dadalo sa mismong kasal nito .

"Kong ganon pupuntahan na lang kita sa inyo or sa resort kapag magpapasama ako." "Pwede naman." Napangiti ako ng palihim kasi hindi lang ito yong una at huling makakasama ko siya ng ganito. "Good to hear that." Pagkatapos ng pag-uusap namin nyan ay naging tahimik kami. Nakatingin lamang kami sa sunset na malapit na ring mawala dahil papalitan na ng dilim. Naubos na rin namin yong kinakain namin.

Heaven's Point of View Lahat kami ng mga kaibigan ko ay nandito na sa hill ng Vallehermoso. Dito ang sikat na ngayon na puwesto after someone posted this place. I was glad that someone already posted about it and I was glad that I could see some people enjoying the view where you can really see the city lights when it's night time. I sighed heavily as the sunset gradually fading, the orange sky already devoured by the night and I can already see the stars started to shine.