Novel & Cerita Before Sunset

Nag aagaw na ang dilim at liwanag dahil mag sisix thirty na ng gabi. From her room she can see the perfect view of the sunset. Natapos nanaman ang isang araw at tuluyan ng nilamon ng dilim ang liwanag. Sinong makakapagsabi kung bukas ba ay araw pa din ang muling sisikat? O isang napakalakas na ulan ang bubuhos? Indeed everything is uncertain.

Hinalikan muna siya nito sa pisngi bago nito sabihin ang rason. "That's because sunset reminds me that everything has an end. No matter how bad your life may be or no matter how bad your problem is, sunset reminds you that it will always end and tomorrow will be another day. And sunset bring sadness and happiness at the same time which sunrise don't have." Ngumiti ito sa panghuling sinabi. Alam niyang binibiro lamang siya nito dahil sa itsura at paraan ng boses nito nang sabihin iyon sa kanya.

Dahil oras na para umuwi sa hapon, pinintahan ng papalubog na araw sa labas ng bintana ang mundo ng matingkad na orange-red. Naliligo ang buong paligid sa afterglow ng sunset, at maging ang sahig ng office ni Isla ay bahagyang kumikislap sa ilalim ng liwanag nito. Humaba ang sinag sa ibabaw ng kanyang desk, bumagsak sa kalat-kalat na quotations, supplier information, at design drafts. Sa isang sandali, ang abalang office ay tila naging hindi pangkaraniwang tahimik.

He was stunned but did not answer. Did I mention something? I think he was just wrong. I tapped him on the shoulder. "It's okay, everyone makes mistakes." "Hmm, that's true." He said before turning to the front so I turned there. I was immediately amazed because at the same time I looked there the sun was hiding in the clouds, the darkness mixed in the sky and the light with orange and yellow color exploded so there was a good bark. Sunset, it is very nice to watch the sunset especially in this place.

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

Kinagat ko ang labi ko pero ngumiti rin at tumango tango. "Thank you, Storm." "You're welcome." Storm took some pictures while I was enjoying the sea. Naupo kami sa buhanginan nang magsimula na ang paglubog ng araw. Of course, Storm took some pictures of me and the sunset was my background. "This Resort is a really good spot for sunset viewing." "It's one of the reason kung bakit binabalik balikan ito ng mga tao." "Nagbago ang pangalan ng Resort kaya hindi ko alam na ito pala yung Resort five years ago."

Nahalata niya siguro ang masyado kong pag tingala sa kalangitan. "Yup. Moon, stars, sunsets, sunrise everythig in the sky I love those all." nakangiti kong sabi sakanya habang nakatingin pa din sa kalangitan. "I see, I love them too. Hindi lumilipas ang gabi na hindi ko sila napapagmasdan they give me piece like what I feel everytime I see you." napatingin naman ako bigla sakanya nakatingala din siya sa kalangitan at may ngiti sa labi.

Ang lugar ay puno ng mga magandang tanawin. The sun is almost kissing the waves, symbolizing that the sun is ready to set. Mas lumapit pa ako sa may paanan ng bundok at umupo sa damuhan. I sat on the rock and watched as how the environment shifted. To view as the sun prepares for its rest. Magpahinga at hayaan ang mga bituin at buwan na sakupin ang kalawakan. Ang mga ulap ay nagsisimula ng mawala tanda na sasapit na ang gabi. The skies are now turning orange combining with the ocean teal sunset. Napaawang ang aking bibig at hindi tinanggal ang tingin sa tanawin.

Pinipili niya na lang na manahimik. Nang matapos silang kumain ay namamangha pa ring nakatingin sa labas si Sandra dahil sobrang liwanag pa rin. Para siyang sunset dahil nasa dulo na ang araw at kulay orange ang kulay nito. Ang laki siguro ng tipid nila sa kuryente rito dahil maliwanag lang, hindi nila kailangan ng street light kapag ganito ang season sa kanila.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'