Beginning After The End の小説・ストーリー

At ito ang kanilang walang hanggang pag-iibigan. ​THE END

Pagkatapos niyang linisin ang sugat ko ay nilagyan niya ito malaking bandage para hindi bumuka ang sugat ko at para matigil na rin ang paglabas nito ng dugo lalo na't medyo maraming dugo na ang nawala sa akin kanina. This is not the end, if for them this is the end. We'll for me, this is just the beginning that they need ro remember for the rests of their lives. Hindi pa natatapos ang lahat dahil nagsisimula pa lamang ako at bumalik ako dahil sa isang bagay na kailangan kong gawin.

Kaya ang ending, naligaw ako at hindi ko na talaga alam kung saan ang daan pabalik. "We meet again." — Officially Yours by tiramissyoulikecrazy

“Get used to it, love. This is only the beginning.” Tumingin ako sa kaniya at natawa nang marahan. “The beginning of what?” “The beginning of forever.” Nagkatitigan na lang kami bigla. Pagkatapos, dahan-dahang naglapit ang mga mukha namin. Nang maglapat ang mga labi namin, pumunta bigla ang isang spotlight sa amin. Doon, nagulat kami nang biglang magpalakpakan ang lahat.

𝐢𝐬 𝐦𝐲 𝐡𝐚𝐩𝐩𝐢𝐥𝐲 𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐚𝐟𝐭𝐞𝐫. **__𝐖𝐀𝐊𝐀𝐒__**

Hindi pwedeng si Miranda ang magdesisyon kung kailan matatapos ang buhay niya. Huminga ako nang malalim, tapos tumingin ulit sa lahat. “This ends now,” sabi ko, mababa pero punong-puno ng determinasyon. At sa unang pagkakataon simula nang magsimula ang gulong ‘to… alam ko na kung saan ako pupunta. At hindi na ako babalik nang wala siya.

Reklamo nito bago kinuha ang binato niya at tinakip ulit. Inikot niya lang ang mga mata at tinuloy na ang pagkain. Sumubo muna siya bago kumuha ulit saka ito inuman sa binata. Nakita naman niya ang mabilis nitong pagngisi pero sumeryoso rin nang taasan niya ng kilay. Kinain nito ang binigay niya saka siya kinindatan pero inirapan niya lang. "You think Leigh, can we still be friends? You know just like before."

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Sa ilalim ng parehong kalangitan na minsang naging saksi sa kanilang mga luha, ngayon ay saksi na rin ito sa kanilang walang hanggang kaligayahan. THE END "Every ending is a new beginning. And for the Blackwood-Carter family, forever has only just begun."

Na kahit natapos na ang bakasyon. Hindi pa tapos ang panganib na sumusunod sa kanila. To be continued...