Beginning After The End Novels & Stories

This was just the beginning. TO BE CONTINUED....

Parang matagal nang pinigilan at ngayon ay sumabog At sa halik na iyon, walang Alexander Thompson, the CEO. Walang Jasmine Ramirez, the assistant. Walang babala. Walang senyas. Walang natira kundi dalawang kaluluwang pagod na sa pag-iwas. The Morning After Paggising ko kinabukasan, wala siya sa tabi ko. Ngunit sa tabi ng kama, may iniwang sulat: "Don’t overthink it. This isn’t a mistake. This is the beginning."

Ang bigat bigat nang loob ko pero kailangan kong maging matatag. Habang nakaupo sa harap nang bintana, nilalanghap ang malamig na simoy nang hangin, at walang ibang naririnig kung hindi ang mahinang tiktak ng orasan, at paalala na bawat segundo, lalo lang akong nalulunod sa kasunduang ito at sa mundong pinasok ko. Every second solidified my commitment to the deal. Nagbasa nalang ako nang libro upang mahimasmasan, nang bigla akong napahinto. Isang linya ang tumatak sa aking isip: "Every ending is just a beginning in disguise." —Craig D. Lounsbrough.

sagot ko, calm, steady, “but don’t expect me to wait either.” Silence. Final. Clear. At sa pagkakataong iyon… hindi kami nagkabalikan. Hindi rin kami tuluyang nagkalayo. Pero sa wakas natapos ang isang bahagi ng kwento namin. At nagsimula ang panibagong kabanata…kung saan ako naman ang pipili.

sagot nito. Nang matapos na silang makapag usap na dalawa pinatay na rin niya ang end call button. Umalis na siya at nagtungo sa usapan nila. After naman nito magiging masaya na sila. Sa pagmamaneho niya hindi niya namalayan na may dumaan na matanda. Agad niyang kinambyo ang manibela pagilid mabuti na lang hindi siya bumangga sa puno. Agad siyang bumaba para i-check ang matanda pero, nang titingnan niya wala na ito roon.

[DRAFT] NOTE: Not yet edited KAGAYA ng plano nila Kenneth ay ianntay nila na matapos ang event bago tuluyang umaksyon sa nangyari. Dyempre, siniguro din nila na walang ibang mapapahamak during that time at laking pasasalamat naman nila at wala ngang napahamak na kahit na sino.

Tahimik ang paligid, pero sa unang pagkakataon matapos ang lahat hindi na ako si Axelle na buhay. Hindi na rin ako nagtatanong ng "bakit." Kasi minsan, hindi mo kailangan ng sagot para magpatuloy. Minsan, sapat na na kahit maraming endings ang dumating sa buhay mo— patuloy ka pa ring bumabangon para sa sarili mo, at para sa mga taong iniwan sa puso mo.

Pero nakikinig sila sa akin kapag alam na nilang hindi na ako natutuwa o galit na ako. Walong taon na ang nakalipas ng dumating ang pinakamalaking pagsubok sa buhay ko. Hindi ko alam ang gagawin ko kung sakaling mawala si Dion sa amin. Akala ko katapusan na niya, akala ko huli na ang lahat. But God has a plan and that plan is to save him. He save Dion, he save him for us. I was really happy that time, I felt my whole world stopped as the doctor announced that the operation was successful. I am so happy, because God gave us another chance again. Because I know that there's always a rainbow after the rain.

Mas lalo lang akong napangisi. Sinara ko ang hawak na libro at unti-unting naglakad palapit sa kaniya. I saw his body tensed. Nang ilang pulgada na lang ang layo namin ay tumigil na ako. I traced with my eyes his face. From his brows, nose, cheeks down to his wet and red plump lips. "Sayang. I'm a firm believer of sex after marriage—" "Damn it!"

Ang kanilang connection ay nagsisimula pa lamang… at sa pagitan ng pagmamahalan at panganib, sila ay maghahanda para sa mas matinding laban bukas. END OF CHAPTER 40