Behind Closed Door Novels & Stories

Hindi niya malaman kung normal lamang iyon o ano. Tuluy-tuloy lamang sila sa paglalakad. Mabibilis ang kanilang paghakbang. Hindi nila magawang dumaan sa main door dahil patuloy ang pagdating ng mga lalaking hindi nila alam ang pakay. Sa backdoor sila dumaan---sa kusina.

Gusto ko pa sana na pag sabihan ito na huwag maging burara at always e close ang gate at huwag hayaang naka bukas lang dahil kahit may guard dito ay hindi mo alam ang mga masasama ang loob lalo pa nga at mag isa lang ito dito sa kanyang bahay. Pero hindi ko na lang yun gagawin. Total matanda naman na ito kaya alam na niya ang mga ganyang bagay at isa pa may boyfriend naman na ito na pwedeng mag sabi sa kanya ng ganun. Agad na akong pumasok sa loob ng bakuran nito at nasa may bungad na ako ng front door nito ng makarinig ako ng mga parang nag haharutan.

Mabilis na tinahak niya ang daan na paakyat, ang mga silid at isa isang binuksan ‘yon. Walang tao,’yon ang bumungad sa kanya. Napalingon siya ng makita ang isang bulto na mabilis na tumatakbo. Mabilis niya ‘yong sinundan,nawala ang lalaki sa paningin niya ng mapunta sila sa mas maraming pinto. Lumapit siya sa mga ‘yon at binuksan,napaatras at napakunot ang noo niya. “ There’s door,but it’s blocked?”

Natigil ako sa paghalughog sa lahat ng kwarto nang makarinig ako ng paguusap hindi kalayuan. I slowly followed the sound and ended up in front of a large door. Nangingibabaw ito sa lahat ng mga pinto rito lalo na ang kulay pilak nitong disenyo. Ito iyon, ang pinto na tinutukoy ni Aling Teresita. The forbidden door to the underworld, and once you enter there's no turning back.

She couldn't bear to show her face to him at this moment. "No, I'm staying here." Patuloy ito sa paghagod sa kaniyang likuran. "I heard everything behind the door, Calley." "How could you hear it if the door was closed?" she countered. Naiinis siya dahil malibang masama pa rin ang pakiramdam niya'y ayaw nitong sundin ang sinabi niyang iwan na muna siya nito.

Ilang inhale, exhale muna ang pinakawalan niya bago pinasok ang nakabukas na gate. Medyo kita pa niya mula sa kanyang kinatatayuan na bahagyang naka-awang ang main door. Lalo siyang kinabahan ng medyo malapit na siya sa may bukana ng pinto. Parang may naririnig siyang nagtatalo o ano sa loob. Hindi siya sigurado.

But before closing it, he paused and said: “You’re wrong.” Then slammed the door shut. CLICK. Lock.

Tingin niya'y isa itong private property island. Inis na tinungo niya ang pintuan at sinubukang buksan iyon pero naka-lock iyon. Mas lalo siyang nanggalaiti sa inis at galit. "Open this door!" sigaw niya. Pinukpok niya ito nang pinukpok hanggang sa bumukas iyon at sumalubong sa kanya ang mga matang kasing itim ng gabi. Nagtagpo ang mga kilay ni Hugo.

Ngunit sino? Patuloy ang katok na tila sinasabing buksan na ang pinto. Sinampay ko muna ang tuwalya sa kamay ng sofang kawayan. Bago ko iyon buksan. Kampante naman akong walang masamang tao dito sa aming lugar kaya di nako nagdalawang isip na pagbuksan ng pinto. Pagbukas ko ay pwersahang itong pumasok sa loob. He immediately shut the door and my back leaned the door. His both hands slammed the door behind me and cornered me.

Ngayon, sa wakas ay naiintindihan na niya kung bakit ang ilang makapangyarihang tao ay papasok sa isang closed-door meditation para sa maraming Epoch. Isinantabi niya ang mga iniisip at tumayo sa harapan, patungo sa labas ng mundo. Maya-maya, nakarating na siya sa entrance. Pagtingin sa ilusyon na pintuan sa harapan niya, humakbang siya pasulong. Sa pasukan ng Yin at Yang Valley…