Being Ignored Quotes Novels & Stories

Kung kanina ay nakangiti pa siya habang pinapanood akong mairita… ngayon ay gusto kong maramdaman niya kung ano ang pakiramdam ng ini-ignore. Kaya buong gabi, kahit kausapin niya ako, kahit lumapit siya, kahit umupo siya sa tabi ko, hindi ko siya pinansin. Hindi ako tumingin sa kanya. Hindi ako sumagot sa kahit anong tanong niya. At kahit nararamdaman ko ang mga mata niyang nakatutok sa akin na parang sinusubukang basahin ang iniisip ko…

CHAPTER 226 “Text mate kayo ni Daddy?” Naniningkit ang mga mata ni Kaye sa laki ng kanyang pagkakangiti. “He only replies to me with okay or thumbs up.” Humagikhik siya nang parang baby na yumakap ito sa kanya. “He is ignoring me. Dad ignoring me…” “Kapag narinig ka niya na tinatawag mo siya ng ganyan, aawayin ka ulit no’n.” Humakbang siya paatras at umupo sa sofa.

Sinabi na ngang kalimutan na niya ang kung ano mang sinabi pero nagkomento pa talaga. I kept silent. He waited for me to respond but I din't. He looked mad at me for doing that but I didn't cared at all. That's his karma for ignoring my questions. Lasapin niya ang kung ano mang pakiramdam ng hindi oagpansin sa ginagawa.

My voice was cold, devoid of emotion, nothing but work. I ignored every lingering stare he gave me. Sa tuwing susubukan niyang mag-eye contact para humingi ng approval o siguro ay para tignan kung ayos lang ako, umiiwas ako. Pinamumukha ko sa kanyang nandito lang ako para sa kumpanya, hindi para sa kanya.

Ngunit hindi ko na ito binigyan pa ng pansin dahil male-late na ako sa trabaho. Heading to my car, a notification popped on my phone which caused it to buzz. But I ignored it due to the time. ~•~ “Sir, just to remind you–you have a meeting this afternoon with Mr. Salazar.” Paalala ni Silas habang nakadungaw ito sa pinto. “Thanks for reminding me, Sil. You may go now.” Sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya. Nang marinig kong sumara ang pinto ay hindi ako nag-dalawang isip na sumandal sa swivel chair, removing my glasses as my head throbbed once again.