Being Ignored Quotes Novels & Stories

she reported and I was shocked a bit because I didn't think of that, that there are still people don't want how Silva works. Sikat na sikat sila 'di ba? "Pre, she ignored you!" Sabay kaming natigilan ni Angel dahil sa malakas na tawanan na 'yon galing sa grupo ng mga lalaki na parang hindi pa sila tapos sa pagpapantasiya sa'min. The guy that Angel ignored was just smirking as if he just planned something on his mind after it. He walked forward and then glanced at Angel but my friend was just staring at him innocently.

He even smile while typing something? Inis at padabog ako na tumalon sa kama. I looked at his reaction but he acted like he doesn't know me and I didn't exist! I bit my lower lips, pakiramdam ko sumisikip na ang dibdib ko dahil sa hindi niya ako pinapansin. Hindi ko alam pero naiiyak talaga ako! Why he's ignoring me?! "Ma'am at Sir, kain na po kayo. Mag-alas onse na," Liza interrupt after she knocked on the door.

Baka mag-aalala na naman 'yon sa akin. Patuloy akong nakikipagpalitan ng messages sa gc namin, hanggang sa nakita kong naka-online na si Chris. Nabasa naman niya ang mga convo du'n kaya lang hanggang 'seen' lang siya. Hindi man lang bumati kahit 'good evening' man lang. Hindi naman bago sa akin ang pang-i-ignore niya kaya lang, ba't nasasaktan pa rin ako? Hays! Mag-f******k na nga lang muna ako!

Isa itong napakaimportanteng tagpo na hindi niya malilimutan. Ngumiti si Veronica ng magaan at sabay na sumagot, “Thank you, Sir, sa compliment.” Ngunit hindi na siya nagtagal sa harap ni Mr. Santiago. Alam niya na may mga dapat siyang asikasuhin sa kanyang cubicle. Kaya, naglakad siya patungo sa kanyang pwesto at dahan-dahang naupo. Habang nag-aayos ng kanyang mga gamit, naramdaman ni Veronica ang mga mata ng kanyang mga kasamahan na patuloy na nakatingin sa kanya. Hindi siya magpapaapekto. Alam niyang may mas mahahalagang bagay pa siyang dapat pagtuunan ng pansin, at hindi na niya kailangan ng approval mula sa iba.

Ngumiti lang siya sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang sarili ko na umiyak, akala ko kasi wala nang may pakialam sa akin. Akala ko tuluyan na akong iniwan ng lahat. "I can't just ignore you na gina-ganun ni Dad. Ate pa rin kita, magalit siya kung gusto niya." Ma-attitude na salita ni Atacia at pina-ikot pa ang mga mata.

“Kaya huwag mo na silang patulan dahil gano’n din ang ginagawa ko.” S’yempre nasasaktan din ako sa mga salitang ibinabato sa akin. Pero para kumalma si Arc, kailangan kong magpanggap na hindi. Kasi kung nakikita niyang naaapektuhan ako, gagawa at gagawa siya ng paraan para gumanti. He sighed. “I can’t promise that. Are you expecting me to just listen while they're insulting you?” “You don’t have to listen, Arc. You have to ignore them. Dahil alam nilang naaapektuhan ka kapag ako ang usapan kaya gagamitin nila iyon bilang kahinaan mo.”

Mabilis ko siyang inignora at binalik ang tingin sa lalaking nakabangga sa akin. "Ma'am, I'm working here. It's my first day today. Nice to see you again," the guy who named Mark said and I nodded a little bit for that. "Watch your step," malamig na sabi ko saka sila nilampasan. Pero bago ako makalayo ay narinig ko pa iyong Mark na nagtanong kay Zale. "Hindi kayo okay? She ignored you." Napatiim bagang ako at tuloy-tuloy lang na naglakad.

I disregard hos presence and continue what I am doing. “I said come with me!” he repeated, his voice is so strict. He seems pissed off but able to stay calm. I rolled my eyes and ignored him. Ayaw ko 'yong naiistorbo ako habang kumakain. “Manigas ka diyan,” I muttered underneath my breath.

Ina niya ito. "Nag-text ang Mother mo, Love. Mag-reply ka raw sa kaniya." "Nope. I don't want to talk to them. Just ignore them," aniya. Tumango ako. ********************

Hangin ba ako rito para hindi niya pansinin? “Are you really going to ignore me the whole time we’re together?” I asked as I stepped closer. He typed something, making the noise of the keyboard answer my damn question. I rolled my eyes because he’s being annoying right now. “Ayaw naman talaga kita kausapin pero wala akong magagawa. You’re the only one who can help me.” “Don’t expect any help from me.” Parang kumulo ang dugo ko sa narinig mula sakaniya.