Being Independent Quotes Novels & Stories

The silence only served to amplify the quiet moments they shared—each glance, each brief conversation, each accidental touch as they brushed past one another. Ashley couldn’t help but replay their last conversation over and over in her mind. His words had lingered long after he’d left her office that day. "You don’t have to do it alone," he had said. He hadn’t just said it once, but twice. And each time, it felt like a promise—an offer she hadn’t known how to accept. She’d spent so much of her life learning to carry her own burdens, building walls around herself, convinced that she had to handle everything by herself. But now, with Danielle’s words echoing in her thoughts, she wondered if ma

Hindi naman siya bisita kaya dapat nagkukusa. “Huwag na kayong mag-abala. Kaya ko na ang sarili ko. Ako na rin ang bahala sa pagkain ko.” Habang nakatingin sa malapad na likod niya ay napaisip ako. Siguro dahil lalake siya at namuhay mag-isa sa New Jersey kaya siya independent. Kaya ko rin namang maging independent kung gugustuhin ko habang bata pa ako, kaso si Daddy rin naman ang may ayaw at gustong maging dependent pa ako sa aming mga maid. Katwiran niya anong gagawin ng mga ni-hire niyang maid? Marapat lang daw naman na pagsilbihan nila ako.

tugon ni Marcus sa kanya. "Tama ka po sa sinasabi mo, Kuya Marcus. Dapat naman talaga na matuto tayo sa mga bagay-bagay dahil hindi naman habambuhay ay kailangan tayong pagsilbihan, 'di ba?" ani Divine sa kanya. "Exactly. Iyon nga ang ginagawa ko, eh. I'm independent," sabi niya na nakangiti kay Divine.

"Mom, gusto ko ng maging independent. Nais kong bigyan ng pagkakataon ang sarili kong mamuhay ng maayos." "Hindi kaya-- may iniiwasan ka lang?" nakakunot ang noo na tanong ni Zeus, "anak, kami ang mga magulang mo, at simula pa umpisa, alam naming ayaw mo ng manirahan sa America, pero bakit ngayon, kung kailan malapit ka ng grumaduate, saka mo naisipang lumayo?"

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

presinta nito. "Ako na lang, huwag mo na lang siya kausapin baka ako pa ang matudas. Baka sabihin pa niya na hindi ako marunong mag-desisyon sa buhay. At palagi na lang naka-depende sa iba.”

Ilang beses nang sinabi ng doktor na kailangan ko ng tulong at mag-aalaga sa akin. Pero mas inuna kong maging ma-pride. Nasanay akong masyado akong independent; ayaw nang tumanggap ng tulong galing sa ibang tao— o maging sa mismo kong pamilya. Isa pa, ayaw ko rin na maging pabigat sa kanila kaya lahat ng tulong ay gusto kong ayawan.

Ngunit kahit gusto niyang kumontra, hindi niya magawang sisihin ang sariling anak. Dahil hindi na ito nagsalita, napilitan si Lelia na punan ang katahimikan at pilit na ngumiti. “Nakakabagot naman kung palaging nasa bahay! Ngayon, ang mga babae sa bagong henerasyon ay pinahahalagahan ang pagiging independent. Dapat may sariling career para makuha ang respeto ng lahat.” “Hindi pwedeng umasa lang sa lalaki. Kailangan nating ipakita ang ating sariling halaga.”

“Pero mas ayoko namang manatali rito at dumepende na lang sa’yo habambuhay. Kailangan kong matutong tumayo sa sarili kong mga paa. Ito na ang oras para gawin ko ’yon. Buong buhay ko ikaw ang kasama ko at buhat na buhat mo ako.” “That's why you're leaving? Ano ’yang ginagawa mo? You're already standing on your own feet! You've been doing that since then.” “Pero nandiyan ka sa tabi. Siguro nga matagal ko nang ginagawa ’yan, pero hindi niyan mababago ang katotohanan na nakasandal pa rin ako sa’yo. Hangga’t nandiyan ka, maiisip at maiisip ko na dapat akong aasa sa’yo.”

I saw a glance with her face like it makes my day complete. "Ah oo. Wala lang kasi naisip ko lang naman na hindi na ako bumabata kaya kailangan ko na rin matuto na mag-isa. I'm trying to be independent tutal naman ay college na ako kaya kailangan ko na rin tumayo sa pansarili ko na mga paa." Ang paliwanag ko sakanya saka binigyan ko siya ng napakatamis kong mga ngiti.