Being Independent Quotes Mga Nobela at Kwento

taas-kilay na sabi ko. "Gusto ko nang maging independent sa buhay. Pinapamukha nila sa 'kin na hindi ko kayang mag-isa. Puwes, babangon ako!" I rolled my eyes. Nagpapatawa ba siya? As if namang makakatagal siya sa pagiging independent woman niya. Kilala ko siya, parehas kaming maraming pangangailangan para ma-satisfy ang buong araw. Katulad na lang ng pagpunta sa derma, spa, and sauna once a week. Pag-shopping sa malls and S&R twice a week. And pagpunta sa bar thrice a week. I doubt na makaka-survive siya kapag walang pera na galing sa magulang.

Ako ang susunod na tagapamahala ng Devin Cruise Lines, at wala akong ibang maaasahan kundi ang sarili ko lang. Dad taught us to be independent, dahil hindi sa lahat ng oras ay may karamay ka. Dad said that if we're too dependent to someone, hindi kami uusad. Mananatili kami sa comfort zone namin at hahayaan iyong sirain kami. As we walked towards the cafeteria, I couldn't shake off Thad's words. He was right in a way. I had built walls around myself, always striving to be strong and self-reliant, not letting anyone see my vulnerabilities.

They don’t trust me enough. Minsan nga ay naiinis na ‘ko pero wala naman akong magagawa. But now, I want to prove to them that I can do it alone. Kasi iniisip ko na darating din ang araw na iyong mga taong mahal ko, mga kaibigan ko at kahit ang mga magulang ko ay mawawala sa tabi ko. Sa mundong ito hindi naman habang buhay na kasama ko sila. Hindi habang buhay ay nandito sila sa tabi ko. Kaya habang maaga pa, sinasanay ko na ang sarili ko ng mag-isa. Ayaw kong dumepende.

"Ah bahala ka. But if ever you'll change your mind, don't hesitate to call for a help. We can provide you anything." "Thanks, tita. Actually," umupo ako sa sofa bed. "... kaya po ayaw ko sa kompanya niyo ay para maghahanap ako ng trabaho. I want to be independent, tita. At magagawa ko lang 'yon kapag hindi ako hihingi ng tulong mula sa inyo. Sigurado naman po akong kaya kong tumayo sa sarili kong mga paa." "It's a big disgrace in our part, Sheika," singit ng malamig na boses.

“Puwede bang malaman kung ano-anong rason ‘yan?” Tumigil siya sa pagkain at inilapag ang hawak na tinidor saka tumingin sa ’kin. “First, I’m trying my best to be an independent man. Independency means doing anything without depending on anyone” Tumango-tango ako. “And you’re doing good” sambit ko na ikinangiti niya. “Second, gusto ko ring matutunan ang iba’t-ibang gawain. To be able to adjust perfectly kapag may kailangang gawin”

ningitian niya ako at nagpatuloy sa pagkain. She's right. Paano na lang kung isang araw dahil sa sobrang pagkadepende mo sa iba ay lahat mawawala na lang na ng hindi mo inaasahan. At yun ang nangyare sa akin, sa sobrang pagkadepende ko sa mga magulang ko sa lahat ng kilos ko ay nandyan sila. At ang hirap ng mawala sila, ang hirap kumilos ng mag-isa lalo't-lalo ng may kapatid ako. Hinahanap-hanap mo yung pag-aaruga nila na hindi na mauulit pa. So as long as kaya mong gawin ang isang bagay na mag-isa, gawin mo. Hangga't may panahon ka para gawin ang bagay na yun. You to be ang independent one, dahil hindi mo hawak ang panahon. "Ate, do you love my kuya?"

Lalo na ngayong hindi ko na kayang isipin pa ang buhay ko kung wala siya. And this is what I will educate my children about. Na dapat ay hindi sila dumepende sa isang tao. They have to stand on their own. Hindi nakikita ang happiness sa isang tao hangga’t sa hindi natin napapasaya ang ating sarili. Sinulyapan ko si Fox at mapait akong ngumiti. Yeah, right. I know happiness shouldn’t depends on the person. But my happiness is in a form of Fox. Both my happiness and my knife.

“I want you to have your own space, Isabelle. Para kahit anong mangyari sa divorce niyo, mayroon kang sariling sa’yo.” Kinuha ko ang document at naramdaman ko ang pag-init ng mga mata ko. Sa buong buhay ko, lagi akong nakadepende sa iba—sa magulang ko, kay Justin. Ito ang unang pagkakataon na may nagsabi sa akin na kailangan ko ng sarili kong espasyo. “Salamat, Rajah. Hindi ko alam kung paano kita mababayaran,” bulong ko.

sambit ko pa sabay tumawa habang napakamot sa aking ulo. "But you still our baby," pangiting sabi pa ni Dad. "Syempre anak hindi mawawala sa amin nang Daddy mo ang mag-alala. Papayagan ka naman namin kahit saan ka pupunta. You are now independent woman at kailangan mo na talagang e-explore ang sarili mo," sambit pa ni Mommy.

Gusto ko ring maging independent woman at paunti-unti ay ginagawa ko na. Malaki na ako, nasa point na ako ng buhay na hindi lahat ng bagay ay inaasa ko palagi kay nanay. Hindi naman ako disable para hindi kumilos, mas nakakaproud pa nga ang may kapansanan dahil nagagawa nila ang mga bagay na akala ay imposible.