Being Myself Quotes Novels & Stories

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

"Because if I don't have myself I don't have any for myself. I build that confident for how many years. I love this version of me." "Hindi mo kailangan na sarilihin lahat, if it's to heavy I can carry it for you. Let me carry everything that burdens you." "That was before, ngayon wala na akong hihilingin pa. Subrang swerte ko sayo at sa pamilya natin. Mas higit pa ito sa pinangarap ko noon. Walang dereksyon ang buhay ko, kung ano lang ang ginagawa ko, mangulo sa buhay ng nakapaligid sa akin."

Jusme tumawa pa May sininyasan siya na lalaki mukhang bodyguard ata agad naman siyang sinunod nito at may tinawagan biglang nag-iba ang music. Binuhat niya ang anak ko at hinawakan ang kamay ko napatingin ako sa kanya ngumiti naman siya sa akin. "Just be yourself langga and don't be nervous nandito lang ako" nagsimula na kaming maglakad patunggo sa hagdan.

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Pagkaraan ay lumapit ako aa salamin at pinagmasdan ang sarili ko. "Rhea, kaya mo yan!" Motivate ko sa sarili ko at nakangiting lumabas na. ***** FOLLOW ME, TIP ME, COMMENT, AND GODBLESS!

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Pero mabait naman talaga siya, may kaharutang taglay lang talaga. Pagkakuha ko ng damit ay nagbihis na agad ako. Nang tingnan ko ang aking sarili sa may salamin ay sadyang nagandahan ako sa aking sarili. Matino na ang itsura ko ngayon. T-in-uck ko lang 'yung t-shirt para mas disenteng tingnan. "Ayan, mukha ka ng tao, self. Hindi na halatang napadaan ka lang," sambit ko habang pinagmamasdan ang aking sarili sa may salamin.

I couldn't help myself but to smile. "Don't think too much about what others may think of you. Just be yourself like always." "Hindi naman na madali iyon eh. Sa totoo lang, sobrang hirap ko na ngayong ngumiti. Ewan ko. Siguro na i-stress na ako sa mga nangyayari. Wala ba bang kapayapaan ang buhay ko?" Marahas akong napabuntong hininga.